தமிழ்நாட்டில் பல ஆண்டுகளாக தொடரும் கூட்டணி கோட்பாடுகளையும், அண்மைக்கால அரசியல் நகர்வுகளையும் ஒப்பிட்டு, தற்போதைய அரசியல் சூழலில் விவாத பொருளாக மாறியுள்ள அதிகார பகிர்வு குறித்து அரசியல் விமர்சகர்கள் சில கருத்துக்களை பகிர்ந்துள்ளனர்.
தமிழக அரசியலில் நீண்டகாலமாக தேர்தல் கூட்டணிகள் என்பது வெறும் இட பங்கீட்டுடனும், கொள்கை உடன்பாடுகளுடனும் மட்டுமே சுருங்கிவிடுவதை காண்கிறோம். முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக திராவிட கட்சிகளுடன் தங்களின் அரசியல் பயணத்தை தொடர்ந்து வரும் பல கூட்டணி கட்சிகளுக்கு, ஆட்சி அதிகாரத்தில் பங்கு என்பது இன்றுவரை எட்டாக்கனியாகவே இருந்து வருகிறது. தேர்தல் களத்தில் தோளோடு தோள் நின்று உழைத்து, வாக்கு வங்கியை திரட்டி தந்தாலும், ஆட்சி அமைக்கும் போது அமைச்சரவையில் தங்களுக்கு ஒரு இடமாவது கிடைக்காதா என்ற ஏக்கம் அந்த கட்சிகளின் தொண்டர்களிடமும் தலைவர்களிடமும் இன்னும் நீறுபூத்த நெருப்பாகவே இருந்து வருவதை அரசியல் விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
இதற்கு மிகச்சிறந்த வரலாற்று உதாரணமாக 2006ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப் பிந்தைய சூழலைக் குறிப்பிடலாம். அந்தத் தேர்தலில் அப்போதைய ஆளுங்கட்சிக்கு தனிப்பெரும்பான்மை கிடைக்காமல், கூட்டணி கட்சிகளின் தயவோடுதான் ஆட்சி அமைக்க வேண்டிய கட்டாயம் அன்றைய முதலமைச்சர் மு.கருணாநிதி அவர்களுக்கு ஏற்பட்டது. அது ஒரு ‘மைனாரிட்டி அரசு’ என்று எதிர்க்கட்சிகளால் விமர்சிக்கப்பட்ட போதிலும், தனக்கு முட்டுக்கொடுத்து கொண்டிருந்த கூட்டணி கட்சிகளுக்கு அமைச்சரவையில் ஒரு சிறிய இடத்தை கூட ஒதுக்க அவர் முன்வரவில்லை. வெளியில் இருந்து ஆதரவு தாருங்கள் என்று கூறி, முழுமையான அதிகார தட்டை தன் வசம் மட்டுமே வைத்துக் கொண்ட அந்த போக்கு, தமிழகத்தில் “கூட்டணி ஆட்சி” என்ற கலாச்சாரத்திற்கு பெரிய முட்டுக்கட்டையாக அமைந்ததுடன், பிராந்திய கட்சிகளின் அதிகார பசியை மேலும் அதிகரித்தது.
இதற்கு முற்றிலும் நேர்மாறான, அதிர்ஷ்டகரமான ஒரு அரசியல் திருப்பம் அண்மையில் தமிழக அரசியலில் அரங்கேறியுள்ளது. அரசியல் களம் கண்டு மிக குறுகிய காலமே ஆன, அதுவும் கூட்டணி உடன்பாடு ஏற்பட்டு வெறும் பதினைந்தே நாட்களான தமிழக வெற்றிக் கழகம் போன்ற புதிய கட்சிகளுக்கு மிக எளிதாக அமைச்சர் பதவி வழங்கப்பட்டிருப்பது ஒட்டுமொத்த அரசியல் வட்டாரத்தையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது. பல தலைமுறைகளாக கட்சிக்காக உழைத்து, சிறை சென்று, அடிமட்டத்திலிருந்து வந்த மூத்த தலைவர்கள் எல்லாம் இன்னும் தங்களுக்குரிய அங்கீகாரத்திற்காக காத்திருக்கும் வேளையில், நேற்று வந்த புதிய கூட்டணி கூட்டாளிகளுக்கு சிவப்பு கம்பளம் விரித்து அதிகார பதவிகள் அள்ளி கொடுக்கப்படுவது விசித்திரமான முரணாக பார்க்கப்படுகிறது. இந்த அதிரடி நகர்வு, தங்களின் விசுவாசத்திற்கு என்னதான் மதிப்பு என்ற கேள்வியை சத்தமில்லாமல் பல பழைய கூட்டணி கட்சிகளின் மனதில் விதைத்திருக்கிறது.
இத்தகைய சூழல்களின் பின்னணியில் இருக்கும் உந்துதலை ஆராயும் அரசியல் விமர்சகர்கள், “ஒரே கட்சி, ஒரே குடும்பம்” எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற சுயநல போக்குதான் ஒரு வலுவான இயக்கத்தின் வீழ்ச்சிக்கு முதற்புள்ளியாக அமைகிறது என்று கடுமையாக எச்சரிக்கின்றனர். அதிகாரமும், பதவிகளும், அதன் மூலம் கிடைக்கும் சலுகைகளும் ஒரு குறிப்பிட்ட வாரிசுகளிடமோ அல்லது ஒரே குடும்பத்து நபர்களிடமோ மட்டுமே குவிந்து கிடக்கும் போது, கட்சியின் பிற தலைவர்கள் மற்றும் அடிமட்டத் தொண்டர்களின் உழைப்பு அங்கே சுரண்டப்படுகிறது. தங்களின் உழைப்பிற்கு பின்னால் எந்தப் பலனும் இல்லை, தாங்கள் வெறும் கொடி பிடிப்பதற்கும் கோஷம் போடுவதற்கும் மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறோம் என்பதை தொண்டர்கள் உணரும் கணத்தில், அந்தக் கட்சியின் மீதான பற்று குறைய தொடங்குகிறது.
அதிகார பகிர்வில் காட்டப்படும் இந்த தீவிரமான சுயநலமும், வாரிசு அரசியலும் ஒரு இயக்கத்தை மெல்ல மெல்ல உள்ளிருந்தே அரித்து அழித்துவிடும் வல்லமை கொண்டது. தகுதியும் திறமையும் உள்ள தலைவர்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு, குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் தரப்படும் போது, கட்சியில் உள்ஜனநாயகம் என்பது முற்றிலும் செத்துவிடுகிறது. இது காலப்போக்கில் தொண்டர்களிடையே பெரும் தொய்வையும், அதிருப்தியையும் ஏற்படுத்தி, தேர்தல்களில் கட்சியின் வாக்கு வங்கியை சரித்துவிடுகிறது. வரலாற்றில் எத்தனையோ பிரம்மாண்டமான அரசியல் பேரியக்கங்கள், தங்களின் இந்த தனிநபர் மற்றும் குடும்பச் சுயநலக் காரணங்களாலேயே தடம் தெரியாமல் அழிந்துபோன சான்றுகள் உலகெங்கிலும் நிறைந்துள்ளன.
முடிவாக, தமிழக அரசியல் களம் இப்போது ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதையே இந்த நிகழ்வுகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. முப்பது ஆண்டு கால விசுவாசத்திற்குத் தராத அங்கீகாரத்தை, பதினைந்து நாள் புதிய வரவுக்கு கொடுக்கும் தந்திர அரசியல், தற்காலிகமாக பயன் தருவது போல தோன்றினாலும், நீண்டகால நோக்கில் அது சுய அழிவிற்கே வழிவகுக்கும். அதிகாரத்தை ஒரே இடத்தில் குவித்து வைக்காமல், நியாயமான முறையில் பகிர்ந்து வழங்குவதே ஒரு கட்சியின் ஆயுளை நீட்டிக்கும். அதை விடுத்து, சுயநல போக்கோடு செயல்படும் எந்தவொரு அரசியல் சக்தியும் காலத்தின் ஓட்டத்தில் மக்களிடத்தில் தன் செல்வாக்கை இழந்து, இறுதியில் வீழ்ச்சியைச் சந்திப்பது தவிர்க்க முடியாதது என்பதுதான் தற்போதைய அரசியல் விமர்சகர்களின் ஒருமித்த கருத்தாக உள்ளது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
