சேக்கிழார் எழுதிய கம்பராமாயணம் என சொல்பவர் தற்குறியா? தன்னுடைய தம்பி, தங்கைகளை தற்குறி என்று சொன்ன தலைவர் தற்குறியா? ஜனவரி 25க்கும் டிசம்பர் 25க்கும் வித்தியாசம் தெரியாதவர் தற்குறியா? புள்ளி விவரங்களை விரல் நுனியில் வைத்து மேடையில் ஆணித்தரமாக பேசுபவர் தற்குறியா? பூனை மேல் மதில், யானை வரும் முன்னே மணி ஓசை வரும் பின்னே என்று சொன்னவர் தற்குறியா? எதிரியா இருந்தாலும் ‘சார்’ன்னு மரியாதையா பொது வெளியில் பேசுபவர் தற்குறியா?

தமிழக அரசியல் மேடைகளில் ‘தற்குறி’ அல்லது ‘அறிவற்றவர்’ என்ற விமர்சனம் அண்மைக்காலமாக ஒருவரை ஒருவர் தாழ்த்தி பேசுவதற்கான ஒரு கருவியாக மாற்றப்பட்டிருப்பது கவலைக்குரிய விஷயமாகும். ஒரு கட்சியின் தொண்டர்களையோ அல்லது அதன் தலைவர்களையோ இலக்கு…

tharkuri

தமிழக அரசியல் மேடைகளில் ‘தற்குறி’ அல்லது ‘அறிவற்றவர்’ என்ற விமர்சனம் அண்மைக்காலமாக ஒருவரை ஒருவர் தாழ்த்தி பேசுவதற்கான ஒரு கருவியாக மாற்றப்பட்டிருப்பது கவலைக்குரிய விஷயமாகும். ஒரு கட்சியின் தொண்டர்களையோ அல்லது அதன் தலைவர்களையோ இலக்கு வைத்து இத்தகைய சொற்களை பயன்படுத்தும்போது, அதற்கு எதிர்வினையாக பழைய கால தவறுகளும் மேடை உளறல்களும் பட்டியலிடப்படுகின்றன.

குறிப்பாக, மேடைகளில் பேசும்போது பதற்றத்திலோ அல்லது கவனக்குறைவிலோ தேதிகளை மாற்றி சொல்வது, வரலாற்று செய்திகளில் பிழைவிடுவது போன்ற நிகழ்வுகள் அனைத்து கட்சித் தலைவர்களுக்கும் ஏதோ ஒரு காலகட்டத்தில் நடந்தேறியுள்ளன. இத்தகைய சிறு தவறுகளை பிடித்துக்கொண்டு ஒருவரை ஒட்டுமொத்தமாக அறிவற்றவர் என முத்திரை குத்துவது, ஆரோக்கியமான அரசியல் விவாதங்களை திசைதிருப்பும் செயலாகவே அமைகிறது.

கடந்த கால வரலாற்றை திரும்பிப் பார்த்தால், தமிழகத்தை ஆண்ட மற்றும் ஆளுகின்ற பல முக்கிய தலைவர்கள் மேடைகளில் வரலாற்று பிழைகளை செய்திருக்கிறார்கள் என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. சேக்கிழார் எழுதிய பெரியபுராணத்திற்கும் கம்பர் எழுதிய இராமாயணத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை மேடையில் குழப்பி கொண்டவர்களையும், உலக புகழ்பெற்ற இலக்கிய படைப்புகளைப் பற்றி தவறான தகவல்களை பகிர்ந்தவர்களையும் வரலாறு பார்த்திருக்கிறது. அத்தகைய பிழைகளை செய்தவர்கள் தற்குறிகள் என்றால், அந்த பட்டியலில் தமிழகத்தின் பல மூத்த அரசியல்வாதிகளும் இடம்பெறுவார்கள் என்பதே நிதர்சனம். எனவே, தற்போதைய அரசியல் சூழலில் ஒரு குறிப்பிட்ட புதிய கட்சியினரை மட்டும் தற்குறிகள் என சொல்வது சுயநலமான அரசியலன்றி வேறில்லை.

அரசியல் அறிவென்பது வெறும் புத்தகப் படிப்பிலோ அல்லது தேதிகளை துல்லியமாக நினைவில் வைத்திருப்பதிலோ மட்டும் அடங்கியிருக்கவில்லை. அது மக்களுடன் பழகும் விதம், தொண்டர்களை நடத்தும் முறை மற்றும் இக்கட்டான சூழலில் எடுக்கப்படும் முடிவுகளில் வெளிப்பட வேண்டிய ஒன்று. மேடையில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே கீழே நிற்கும் தொண்டனை ஒருமையில் அழைப்பதோ அல்லது அநாகரீகமாக நடத்துவதோதான் உண்மையான அறியாமையின் வெளிப்பாடாக கருதப்பட வேண்டும். ஒரு தலைவன் தன் தொண்டர்களை சக மனிதர்களாக மதிக்க தவறும்போதே அவனது அரசியல் முதிர்ச்சி கேள்விக்குறியாகிறது. மாறாக, தன் தம்பி-தங்கைகள் என தொண்டர்களை அரவணைத்து, அவர்களுக்காக குரல் கொடுப்பவர்களை மக்கள் தங்கள் பிரதிநிதிகளாக ஏற்க தொடங்குகிறார்கள்.

அரசியல்வாதிகள் மக்களை ஏமாற்றுவதற்காக போடும் வேஷங்கள் குறித்து கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுகின்றன. ஒருபுறம் இலக்கியம் மற்றும் பண்பாடு பேசிக்கொண்டு, மறுபுறம் அடிப்படை உண்மைகளை கூட தெரிந்து கொள்ளாமல் மேடைக்காக பேசுவது என்பது மக்களை முட்டாளாக்கும் முயற்சியே ஆகும். ஒரு கட்சியின் ஐடி விங் மூலம் மற்றவர்களை தற்குறிகளாச் சித்தரிக்கும் போக்கு இன்று அதிகரித்துள்ளது. ஆனால், அதே ஐடி விங் தங்கள் தலைவர்களின் பழைய காணொளிகளையும், அவர்கள் செய்த வரலாற்று பிழைகளையும் வசதியாக மறந்துவிடுகிறது. உண்மையான நேர்மை என்பது மற்றவர்களின் குறைகளை சுட்டிக்காட்டுவதற்கு முன்னால், தங்களுக்குள் இருக்கும் அறியாமையையும் தவறுகளையும் திருத்திக் கொள்வதில் தான் இருக்கிறது.

இறுதியாக, தமிழக அரசியலில் யார் அறிவார்ந்தவர், யார் தற்குறி என்பதை தீர்மானிக்க வேண்டியது மக்களே தவிர, சமூக ஊடகங்களில் உலவும் ஒருதலைப்பட்சமான பதிவுகள் அல்ல. வரிப்பணம் செலுத்தும் ஒவ்வொரு குடிமகனும் தன் ஆட்சியாளனிடம் எதிர்பார்ப்பது தெளிவான சிந்தனையையும், நேர்மையான செயல்பாட்டையும் தான். பிழையற்ற பேச்சை காட்டிலும் பிழையற்ற நிர்வாகமே ஒரு நாட்டை உயர்த்தும். அரசியல் தலைவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தற்குறி என சாடிக்கொள்வதை விடுத்து, மக்கள் நலன் சார்ந்த திட்டங்களிலும், தரமான கல்வியிலும் கவனம் செலுத்தினால் மட்டுமே தமிழகத்தின் அரசியல் தரம் உயரும். ஒருவரின் மனசாட்சிக்கு தெரிந்த உண்மைகளை மறைத்துவிட்டு, அரசியல் லாபத்திற்காக மற்றவர்களை தாழ்த்துவது காலப்போக்கில் மக்களிடம் செல்வாக்கை இழக்க செய்யும்.