2 அரசியல்வாதிகள் சண்டை போட்டால் அந்த இருவருக்கும் எந்த நஷ்டமும் இல்லை.. ஆனால் கட்சியின் தொண்டர்களுக்கு தான் நஷ்டம்.. சண்டை போட்ட இருவரும் மீண்டும் இணைந்து கொண்டாலும் அந்த இருவருக்கும் எந்த நஷ்டமும் இல்லை, அப்போதும் தொண்டனுக்கு தான் நஷ்டம்.. இதில் ஆச்சரியம் என்னவெனில் தான் நஷ்டம் அடைந்ததையே அந்த தொண்டன் மறந்திருப்பான், அந்த இருவரும் மறக்கடித்து இருப்பார்கள்.. இதுதான் திராவிட அரசியல்.. இனிமேல் அந்த அரசியல் இருக்காது.. தமிழ்நாடு விழித்து கொண்டது…
தமிழக அரசியலில் இரண்டு அரசியல்வாதிகள் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொண்டால், அந்த சண்டையின் உடனடி பாதிப்பு பெரும்பாலும் அவர்களுக்கே ஏற்படுவதில்லை; அவர்களை நம்பி களத்தில் நிற்கும் தொண்டர்களுக்குத்தான் ஏற்படும் என்ற விமர்சனம் நீண்ட காலமாக உள்ளது. தலைவர்கள் இன்று கடுமையாக பேசிக்கொண்டு, நாளை அரசியல் சூழல் மாறியதும் மீண்டும் ஒன்றாக நிற்கலாம். ஆனால் அந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் எதிரெதிர் அணிகளாக நின்று போராடிய தொண்டர்கள்தான் பாதிக்கப்படுகிறார்கள். அதைவிட ஆச்சரியம் என்னவென்றால், தலைவர்கள் மீண்டும் இணைந்ததும், முன்பு நடந்த மோதல்களையும் தொண்டர்கள் பெரும்பாலும் மறந்து, அதே உற்சாகத்துடன் கைதட்டத் தொடங்கிவிடுகிறார்கள் என்பதுதான்.
இந்த விமர்சனத்திற்கு உதாரணமாக திமுக–அதிமுக இடையிலான பழைய அரசியல் மோதல்களை சிலர் நினைவுபடுத்துகின்றனர். 1977-ல் எம்.ஜி.ஆர். முதல்வரான பிறகு, அவரது ஆட்சியை கடுமையாக விமர்சித்து கருணாநிதி முரசொலியில் எழுதியதாக கூறப்படுகிறது. அதற்கு பதிலடியாக அப்போது எம்.ஜி.ஆர். அமைச்சரவையில் இருந்த நாஞ்சில் மனோகரன், தனது பத்திரிகை வாயிலாக கருணாநிதிக்கு கடுமையான பதில்களை வழங்கியதாகவும் அரசியல் வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படுகிறது. இரு தரப்பிலும் வார்த்தைப் போர் தீவிரமாகி, தனிப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள் வரை சென்றதாக கூறப்படும் அந்த காலகட்டம், அன்றைய அரசியல் சூழலின் கடுமையை காட்டுகிறது.
குறிப்பாக அண்ணா நகரில் நாஞ்சில் மனோகரனுக்கு இருந்ததாக கூறப்பட்ட வீட்டை மையமாக வைத்து எழுந்த விவகாரம் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியதாக சொல்லப்படுகிறது. கருணாநிதியின் எழுத்துகளுக்கு நாஞ்சில் மனோகரன் பதிலளித்ததும், அதற்கு மீண்டும் முரசொலியில் கடுமையான பதில் வந்ததும் தொடர்ந்து நடந்ததாக கூறப்படுகிறது. ஒரு கட்டத்தில், “வீட்டை வாங்க தயாரா?” என்ற சவால் முன்வைக்கப்பட்டதாகவும், அதற்கு பதிலாக தொண்டர்களிடம் இருந்து பணம் திரட்டப்பட்டதாகவும் இந்த சம்பவத்தை நினைவுகூருபவர்கள் கூறுகின்றனர். தொண்டர்கள் தங்கள் தலைவரின் வார்த்தையை நம்பி பணம் அனுப்பியதாகவும், அந்த தொகை கணிசமான அளவுக்கு சென்றதாகவும் கூறப்படும் இந்த சம்பவம், தொண்டர்களின் தலைமை மீதான நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தும் உதாரணமாக முன்வைக்கப்படுகிறது.
ஆனால் அரசியலின் திருப்பம் அங்கேயே தொடங்குகிறது. காலம் மாறியபோது, எம்.ஜி.ஆர். அணியில் இருந்த நாஞ்சில் மனோகரன் மீண்டும் கருணாநிதியின் திமுக பக்கம் வந்தார். அதன்பிறகு அண்ணா நகரிலேயே நடைபெற்ற ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் கருணாநிதியும் நாஞ்சில் மனோகரனும் ஒரே மேடையில் நின்றதாக கூறப்படுகிறது. முன்பு கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்ட அதே நபரை கருணாநிதி புகழ்ந்து பேசியபோது, கூட்டத்தில் இருந்த தொண்டர்கள் வழக்கம்போல கைதட்டி வரவேற்றதாக இந்த சம்பவத்தை சுட்டிக்காட்டுபவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். நேற்று எதிரியாக பார்க்கப்பட்ட ஒருவர், இன்று மீண்டும் தலைவரின் அருகில் நிற்பது அரசியலில் புதிதல்ல என்பதையே இந்த நிகழ்வு உணர்த்துவதாக அவர்கள் கூறுகின்றனர்.
இதுபோன்ற அரசியல் சம்பவங்களைத்தான் “தொண்டனின் உணர்ச்சிக்கும், தலைவர்களின் அரசியல் கணக்குக்கும் இடையே இருக்கும் வித்தியாசம்” என்று விமர்சகர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். தலைவர்கள் கூட்டணி அமைக்கலாம், பிரியலாம், மீண்டும் இணையலாம். ஆனால் ஒவ்வொரு மாற்றத்தையும் உணர்வுபூர்வமாக எடுத்துக்கொள்வது தொண்டர்கள்தான். நேற்று யாரை எதிர்த்து முழக்கமிட்டார்களோ, இன்று அவருக்காகவே கைதட்ட வேண்டிய சூழல் வந்தாலும், கட்சி தலைமையின் முடிவை ஏற்றுக்கொள்வதே தொண்டனின் அரசியல் வாழ்க்கையாக மாறிவிடுகிறது என்ற விமர்சனமும் உள்ளது. இதனால், அரசியலில் நிரந்தர எதிரி அல்லது நிரந்தர நண்பன் என்று எதுவும் இல்லை என்ற பழைய கூற்று மீண்டும் பேசப்படுகிறது.
இன்றைய தலைமுறையில் இதுபோன்ற அரசியல் கணக்குகள் மாற வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பும் உருவாகியுள்ளது. சமூக வலைதளங்கள், நேரலை அரசியல், உடனடி தகவல் பரிமாற்றம் ஆகியவை அதிகரித்துள்ள நிலையில், தலைவர்கள் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவையும் மக்கள் கேள்வி கேட்கும் சூழல் உருவாகியுள்ளது. அதனால், “நேற்று சொன்னதை இன்று எப்படி மாற்றுகிறீர்கள்?” என்ற கேள்விக்கு அரசியல் தலைவர்கள் விளக்கம் அளிக்க வேண்டிய கட்டாயமும் அதிகரித்துள்ளது. பழைய அரசியல் சம்பவங்கள் எதை வேண்டுமானாலும் நினைவுபடுத்தட்டும்; இனி தொண்டர்கள் தங்கள் அரசியல் நம்பிக்கையை வெறும் தலைவர்களின் வார்த்தைகளை மட்டுமே வைத்து தீர்மானிக்காமல், கொள்கை, செயல்பாடு, முடிவுகளின் நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றையும் பார்க்க வேண்டும் என்பதே இந்த விவாதத்தின் முக்கிய கருத்தாக உள்ளது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
