தமிழ்நாட்டில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படும் போதெல்லாம் புதிய அரசிடம் இருந்து உடனடி மாற்றங்களையும், தேர்தல் வாக்குறுதிகளின் அமலாக்கத்தையும் மக்கள் எதிர்பார்ப்பது இயல்பான ஒன்றுதான். ஆனால், ஒரு புதிய அரசு பொறுப்பேற்று சில நாட்களிலேயே, பல ஆண்டுகளாகத் தேங்கிக் கிடக்கும் அத்தனை பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வு கண்டுவிட வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது நடைமுறைக்கு சாத்தியமற்றது. கடந்த கால ஆட்சிகளில் ஏற்பட்ட பொருளாதாரச் சரிவுகளையும், நிதி மேலாண்மைக் குறைபாடுகளையும் சீரமைக்க புதிய அரசுக்குக் குறைந்தபட்ச கால அவகாசமாவது தேவைப்படுகிறது. இதை உணராமல், ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற உடனே அனைத்து வாக்குறுதிகளையும் நிறைவேற்றக் கோரி அழுத்தம் கொடுப்பது அரசியல் உள்நோக்கம் கொண்டதாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
முந்தைய ஆட்சியாளர்கள் விட்டுச் சென்ற நிதி நெருக்கடியும், கடன்பட்ட நிலையும் புதிய அரசின் செயல்பாடுகளைப் பெரிதும் முடக்குகின்றன. கடந்த ஐந்து ஆண்டு கால ஆட்சியில் மாநிலத்தின் கடன் சுமை பல லட்சம் கோடிகளாக உயர்ந்திருக்கும் போது, அதற்கான வட்டிச் சுமையைக் குறைப்பதே புதிய அரசுக்கு மிகப்பெரிய சவாலாக உருவெடுக்கிறது. இத்தகைய இக்கட்டான நிதிச் சூழலில், முந்தைய ஆட்சியில் நிலவிய குளறுபடிகளைப் பற்றி எவ்வித கேள்வியும் எழுப்பாமல், புதிய அரசிடம் மட்டும் உடனடியாகக் கணக்குக் கேட்பது எந்த வகையிலும் நியாயமானதாக இருக்காது. கடனில் தத்தளிக்கும் ஒரு மாநிலத்தை மீட்டெடுப்பது என்பது ஒரு சில நாட்களில் நடந்துவிடக் கூடிய காரியம் அல்ல.
முந்தைய அரசு தன் ஆட்சிக் காலத்தில் வாங்கிய கடன்கள் எதற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டன, அவை எவ்வகையான திட்டங்களுக்கு முதலீடு செய்யப்பட்டன என்பது குறித்த தெளிவான வெள்ளை அறிக்கை மக்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்பட வேண்டியது அவசியமாகிறது. நாட்டின் மொத்தக் கடனில் பெரும்பகுதி கடந்த சில ஆண்டுகளிலேயே வாங்கப்பட்டிருக்கும் போது, அந்தப் பணம் எங்கே சென்றது என்ற கேள்விக்கு முந்தைய ஆட்சியாளர்கள் பதில் சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள். அத்தகைய நிதி மேலாண்மையின் தோல்விகளை மறைத்துவிட்டு, புதிய அரசை நோக்கி மட்டும் விரல் நீட்டுவது தங்களின் தவறுகளில் இருந்து தப்பித்துக் கொள்ளும் ஒரு முயற்சியாகவே அமைகிறது.
ஒரு மாநிலத்தின் வளர்ச்சி என்பது அதன் நிதி நிலையைத் துல்லியமாகக் கணக்கிட்டு, அதற்கேற்ப திட்டங்களை வகுப்பதில் தான் அடங்கியுள்ளது. கணக்குத் தெரியாத ஒரு நிர்வாகத்தின் கீழ் மாநிலம் ஒப்படைக்கப்படும் போது, அது ஒட்டுமொத்த பொருளாதார அமைப்பையும் சீர்குலைத்து விடுகிறது. அத்தகைய சீர்குலைவுகளில் இருந்து மாநிலத்தை மீட்டெடுக்க முற்படும் புதிய அரசுக்கு, முந்தைய காலத் தவறுகளை ஆராய்ந்து சரி செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. கடந்த கால ஆட்சியில் நிலவிய குறைபாடுகளைப் பற்றிப் பேசாமல், புதிய திட்டங்களின் அமலாக்கத்தைப் பற்றி மட்டும் கேள்வி எழுப்புவது மக்களின் கவனத்தைத் திசைதிருப்பும் செயலாகும்.
கடந்த காலங்களில் தேர்தல் வாக்குறுதிகள் என்ற பெயரில் அறிவிக்கப்பட்ட பல திட்டங்கள், நிதி ஆதாரங்களைச் சரியாகக் கணிக்காமல் வெறும் விளம்பரத்திற்காக மட்டுமே செயல்படுத்தப்பட்டவையாக இருக்கலாம். அத்தகைய திட்டங்களால் ஏற்பட்ட கூடுதல் சுமையைச் சுமக்க வேண்டிய நிலைக்குப் புதிய அரசு தள்ளப்படுகிறது. எனவே, புதிய அரசு தன் தேர்தல் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றத் தொடங்குவதற்கு முன்பாக, மாநிலத்தின் உண்மையான நிதி நிலவரத்தை மக்களுக்குத் தெளிவுபடுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது. இதில் வெளிப்படைத்தன்மை இருக்கும் போது மட்டுமே, முந்தைய ஆட்சியாளர்களின் தவறுகளும், புதிய அரசின் சவால்களும் மக்களுக்கு முழுமையாகப் புரியவரும்.
இறுதியாக, ஒரு புதிய அரசுக்கு மக்கள் வழங்கிய அங்கீகாரம் என்பது அதன் கொள்கைகளுக்கும், அவர்கள் மீதான நம்பிக்கைக்கும் அளிக்கப்பட்ட வாக்கு ஆகும். எனவே, அந்த அரசைச் சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதிப்பதும், அதன் திட்டங்களை மதிப்பிடுவதற்குப் போதிய கால அவகாசம் வழங்குவதுமே உண்மையான ஜனநாயகப் பண்பாகும். கடந்த கால ஆட்சியில் ஏற்பட்ட அத்தனை தோல்விகளுக்கும் புதிய அரசைப் பொறுப்பாக்க முற்படாமல், முந்தைய ஆட்சியாளர்கள் தங்களின் நிர்வாகக் குறைபாடுகளுக்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டும். அப்போதுதான், தமிழ்நாட்டின் அரசியல் சூழல் ஆரோக்கியமான பாதையை நோக்கி நகரும் என்பதில் எவ்வித மாற்றுக்கருத்தும் இருக்க முடியாது
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
