அரசியல் களத்தில் விமர்சனங்கள் என்பவை தவிர்க்க முடியாதவை என்றாலும், கடந்த கால செயல்பாடுகளையும், தற்போதைய அதிகார பகிர்வையும் ஒப்பிட்டு பார்க்கும்போது, ஆளும் தரப்பின் மீது எழும் கேள்விகளுக்கு வலுவான காரணங்கள் இருப்பதை மறுக்க முடியாது. குறிப்பாக, சமூகநீதி மற்றும் இடஒதுக்கீடு குறித்த அரசியல் பேசும் திராவிட முன்னேற்ற கழகம், நீண்டகாலமாக ஆட்சியில் இருந்தும் தலித் மற்றும் பட்டியல் இனத்தவர்களுக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவத்தை அமைச்சரவையிலும், முக்கிய பொறுப்புகளிலும் வழங்கினதா என்ற கேள்வி தொடர்ச்சியாக முன்வைக்கப்படுகிறது. ஒரு சமூக நீதி பேசும் கட்சி, அடித்தட்டு மக்களின் அரசியல் அதிகாரத்தை பகிர்ந்து அளிப்பதில் தயக்கம் காட்டுவது ஏன் என்ற விமர்சனம், அதன் மீதான நம்பகத்தன்மையை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.
விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி போன்ற கூட்டணி கட்சிகள் கூட, தங்களின் எம்.எல்.ஏ.க்களை அமைச்சராக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வலுவாக வலியுறுத்திய சூழலில், திமுக ஏன் அதை தட்டிக்கழித்தது என்ற விவாதம் தற்போது தீவிரமடைந்துள்ளது. சமூக நீதியை தாரக மந்திரமாக கொண்டு செயல்படும் ஒரு கட்சி, தனது கூட்டணியில் உள்ள பட்டியல் இன மக்களின் பிரதிநிதிகளுக்கு அமைச்சரவையில் இடம் ஒதுக்க தவறுவது, அவர்களின் கொள்கை நிலைப்பாட்டிற்கும் செயல்பாட்டிற்கும் இடையே உள்ள முரண்பாட்டையே காட்டுகிறது. கூட்டணியின் ஆதரவை பெற்று ஆட்சியை தக்கவைத்து கொள்ளும் அதே நேரத்தில், அந்த தலைவர்களுக்கு அதிகாரம் வழங்குவதில் காட்டப்படும் இந்த பாரபட்சம் அரசியல் ரீதியாக பல விவாதங்களை உருவாக்கியுள்ளது.
இந்து சமய அறநிலையத்துறை போன்ற மிக முக்கியமான துறைகளில் கூட பட்டியல் இனத்தவர்களுக்கு வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டு வந்த சூழல் நீண்டகாலமாக இருந்து வருகிறது. கோயில்களை நிர்வகிக்கும் இந்த பொறுப்புகளில் சமூகத்தின் அனைத்து பிரிவினருக்கும் சமமான வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுந்தும், அது திமுக ஆட்சி காலங்களில் முழுமையாக நிறைவேற்றப்படவில்லை என்பது ஒரு கசப்பான உண்மை. இத்தகைய வரலாற்று ரீதியான பின்னடைவுகள் இருக்கும்போது, தற்போது ஆட்சியில் இருக்கும் தவெக அரசை விமர்சிப்பதற்கோ அல்லது அவர்களுக்கு நிர்வாகம் குறித்து அறிவுரை வழங்குவதற்கோ எதிர்க்கட்சியான திமுகவிற்கு தார்மீகத் தகுதி இருக்கிறதா என்ற கேள்வி வலுவாக எழுப்பப்படுகிறது.
மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு முதல்வருக்கு, யாரை எந்த துறைக்கு அமைச்சராக்க வேண்டும் என்பதும், யாரை எந்த பொறுப்பில் அமர்த்தினால் மாநிலம் சிறப்பாக முன்னேறும் என்பதும் தெளிவாக தெரியும். நிர்வாகத் திறன் என்பது அனுபவத்தின் மூலமும், தொலைநோக்கு பார்வையினாலுமே கட்டமைக்கப்படுகிறது. ஒரு புதிய அரசு பொறுப்பேற்று தனது பயணத்தை தொடங்கியிருக்கும் சூழலில், அதை வழிநடத்த முனைவதையும், தேவையில்லாத விமர்சனங்களை முன்வைப்பதையும் விடுத்து, ஆக்கப்பூர்வமான எதிர்க்கட்சியாக செயல்படுவதே ஆரோக்கியமான அரசியலுக்கு உகந்தது. ஸ்டாலின் போன்ற மூத்த அரசியல் தலைவர்கள், தற்போதைய சூழலில் அரசை முடக்க பார்ப்பதை விடுத்து, ஆக்கபூர்வமான விவாதங்களை முன்னெடுப்பதே சிறப்பாக இருக்கும்.
எந்தவொரு அரசும் குறைகளற்றது அல்ல; ஆனால், குறைகளை களைந்து முன்னேற்றத்தை நோக்கி நகர்வதே சரியான அணுகுமுறை. மக்களால் பேராதரவுடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு முதலமைச்சர், தனது அமைச்சரவை மற்றும் நிர்வாகம் குறித்து எடுக்கும் முடிவுகள், மக்களின் எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்யும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார். மற்ற கட்சிகளின் தலையீடுகளோ அல்லது தேவையில்லாத கருத்துகளோ அரசின் செயல்பாட்டில் குழப்பத்தை விளைவிக்கக் கூடாது. தவெக அரசு தனது மக்கள் நல திட்டங்கள் மூலம் மாநிலத்தை முன்னேற்றப் பாதையில் கொண்டு செல்ல முயற்சிக்கும்போது, அதை வேடிக்கை பார்த்து ஆலோசனைகளை வழங்குவதை விடுத்து, ஆக்கபூர்வமான ஒத்துழைப்பை வழங்குவதே ஜனநாயக மரபு.
தமிழகம் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் பல சவால்களை கடந்து, மற்ற மாநிலங்களுக்கு முன்னுதாரணமாக திகழ வேண்டும் என்பது தவெக அரசின் இலக்காகும். இந்த இலக்கை நோக்கி பயணிக்கும்போது, சில்லறை அரசியல் விமர்சனங்கள் நமது கவனத்தை சிதறடிக்காமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். விமர்சிப்பவர்கள் விமர்சித்துக்கொண்டே இருக்கட்டும், நாம் செய்ய வேண்டிய பணிகள் ஏராளமாக உள்ளன. மக்கள் கொடுத்த தீர்ப்பை மதித்து, அவர்களின் நலனுக்காக உழைப்பதில்தான் ஒரு ஆட்சியின் உண்மையான வெற்றி அடங்கியிருக்கிறது. எதிர்க்கட்சிகள் தங்களின் கடந்த கால தவறுகளை திருத்திக்கொண்டு, வருங்கால அரசியலை ஆரோக்கியமான முறையில் முன்னெடுத்து செல்வதே தமிழகத்தின் வளர்ச்சிக்கு சிறந்தது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
