தேர்தல் களம் என்பது எப்போதும் எண்களின் விளையாட்டு மட்டுமல்ல, அது அந்த எண்கள் சொல்லும் அரசியலை புரிந்துகொள்வதில்தான் இருக்கிறது. பொதுவாக தேர்தலில் தோல்வியை சந்திக்கும் கட்சிகள் தங்களின் இருப்பை நியாயப்படுத்த வாக்கு விகிதாச்சாரத்தை பேசுவதும், வெற்றி பெற்றவர்கள் தங்களின் எண்ணிக்கையைத் தூக்கி பிடிப்பதும் வாடிக்கை. அந்த வகையில், தமிழகச் சட்டமன்றத்தில் தவெக அரசு மீதான நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பின் போது, எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின் முன்வைத்த வாதம் விவாதத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளது. தவெக-வை 65 சதவீத மக்கள் நிராகரித்துவிட்டதாக அவர் கூறிய கணக்கு, மற்ற அனைத்துக் கட்சிகளின் வாக்குகளையும் தவெக-விற்கு எதிரான வாக்குகளாக கருதும் ஒரு பிழையான லாஜிக் ஆகும். இது ஜனநாயக ரீதியாகத் தோல்வியை தற்காத்துக் கொள்ள எடுக்கப்படும் ஒரு பலவீனமான வாதமாகவே அரசியல் நோக்கர்களால் பார்க்கப்படுகிறது.
எதிர்க்கட்சித் தலைவரின் இதே தர்க்கத்தை பின்பற்றிப் பார்த்தால், அது திமுக கூட்டணிக்கே பாதகமாக முடிவதைக் காணலாம். இந்தத் தேர்தலில் திமுக கூட்டணிக்கு எதிராக 63 சதவீத மக்கள் வாக்களித்துள்ளனர் என்ற முடிவுக்கு நாம் வர வேண்டியிருக்கும். இன்னும் ஒருபடி பின்னோக்கிச் சென்று, திமுக வெற்றி பெற்ற 2021 சட்டமன்றத் தேர்தலை உற்று நோக்கினால், அப்போது திமுக கூட்டணிக்கு ஆதரவாக 45 சதவீத மக்களும், எதிராக 54 சதவீத மக்களும் வாக்களித்திருந்தனர். உதயநிதி ஸ்டாலினின் வாதப்படி பார்த்தால், 2021-லேயே பெரும்பான்மை மக்கள் திமுக ஆட்சியை விரும்பவில்லை என்றுதான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். எனவே, ஒரு கட்சிக்கு விழாத வாக்குகளை எல்லாம் அந்தக் கட்சிக்கு எதிரான வாக்குகளாகச் சித்திரமிடுவது அரசியல் முதிர்ச்சியின்மையையே காட்டுகிறது.
இந்தத் தேர்தலின் நிதர்சனமான உண்மை என்பது புள்ளிவிவரங்களில் மிகத் தெளிவாகப் பதிவாகியுள்ளது. ஒட்டுமொத்த திமுக கூட்டணி பெற்ற வாக்குகள் 30 சதவீதம் மட்டுமே. ஆனால், எந்தக் கூட்டணியும் இல்லாமல் தனித்துப் போட்டியிட்ட தமிழக வெற்றிக் கழகம் 35 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்றுத் தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்துள்ளது. கடந்த 60 ஆண்டுகால தமிழக அரசியல் வரலாற்றில், திராவிடக் கட்சிகளின் ஆதிக்கத்திற்கு மத்தியில் தனித்து நின்று ஒரு புதிய கட்சி 35 சதவீத வாக்குகளைப் பெறுவது என்பது எவராலும் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒரு சாதனை. இது வெறும் எண்கள் அல்ல, தமிழக அரசியலில் ஏற்பட்டுள்ள ஒரு மிகப்பெரிய மவுனப் புரட்சியின் வெளிப்பாடாகும்.
தமிழகத்தின் பிரதான கட்சிகளான திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகியவை கூட்டணிகளின் துணையின்றித் தேர்தலைச் சந்திக்க அஞ்சும் சூழலில், தவெக தனித்து நின்று சாதித்துக் காட்டியிருப்பது மற்ற கட்சிகளுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய பாடமாகும். 10 சதவீத வாக்குகள் தவெக-வை விடக் குறைவாகப் பெற்ற ஒரு கட்சி, எதன் அடிப்படையில் தவெக-வை மக்கள் நிராகரித்துவிட்டதாகக் கூற முடியும் என்ற கேள்வி எழுகிறது. அமைச்சரவையில் இருந்த பல முக்கிய முகங்கள் மற்றும் முதலமைச்சர் வேட்பாளரே தோல்வியைத் தழுவிய நிலையில், திமுக தலைமை இன்னும் பழைய காலத்துப் புள்ளிவிவர மாயைகளுக்குள் ஒளிந்து கொள்ளப் பார்ப்பது அந்தப் பேரியக்கத்தின் சரிவையே சுட்டிக்காட்டுகிறது.
அரசியல் என்பது விழுந்த வாக்குகளைக் கணக்கிடுவது மட்டுமல்ல, மக்கள் எதற்காக அந்த வாக்குகளை அளித்தனர் என்ற படிப்பினையைப் பெறுவதுமாகும். 75 ஆண்டுகாலப் பாரம்பரியம் கொண்ட ஒரு கட்சி, அதிகார பலம் மற்றும் பண பலத்தைத் தாண்டி ஒரு புதிய கட்சியிடம் ஆட்சியைப் பறிகொடுத்திருக்கிறது என்றால், அதன் அர்த்தம் மக்கள் மாற்றத்தை விரும்புகிறார்கள் என்பதுதான். அதை விடுத்து, ‘எங்களுக்கு ஓட்டுப் போடாதவர்கள் எல்லாம் உங்களுக்கு எதிரானவர்கள்’ என்று பேசுவது மக்களின் தீர்ப்பை ஏளனம் செய்வதற்குச் சமம். ஜனநாயகத்தில் 35 சதவீதம் பெற்றுத் தனித்து நிற்கும் ஒரு கட்சிதான் மக்களின் உண்மையான பிரதிநிதியாகக் கருதப்படும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது.
முடிவாக, தமிழகச் சட்டமன்றத்தில் நடந்த இந்த விவாதங்கள் தமிழக அரசியலில் ஒரு புதிய துருவமுனைப்பு ஏற்பட்டுள்ளதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. பழைய பாணியிலான அரசியல் கணக்குகளும், வசைபாடல்களும் இனி எடுபடாது என்பதைத் தேர்தல் முடிவுகள் உணர்த்தியுள்ளன. 35 சதவீத மக்களின் நேரடி ஆதரவைப் பெற்ற ஒரு அரசை, 24 சதவீத வாக்குகளை மட்டும் () பெற்ற ஒரு கட்சி விமர்சிப்பது நகைப்புக்குரியது. இனி வரும் காலங்களில் திமுக தனது தோல்வியின் காரணங்களை ஆராய்ந்து திருத்திக் கொள்ள வேண்டுமே தவிர, தர்க்க ரீதியாகப் பிழையான வாதங்களை முன்வைத்துத் தன்னைத் தானே ஏமாற்றிக் கொள்ளக் கூடாது. நிதர்சனத்தை ஏற்றுக்கொள்வதே ஒரு சிறந்த எதிர்க்கட்சிக்கு அழகாகும்.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
