இஸ்லாமாபாத் குண்டுவெடிப்பை பாகிஸ்தான் ராணுவமே திட்டமிட்டதா? டிரம்பை ஏமாற்ற ஆசிம் முனீர் செய்த சதியா? பதவிக்காக சொந்த நாட்டு மக்களையே கொல்ல ஒரு ராணுவ தலைமையே திட்டமிடுமா? அது என்ன நாடா? இல்லை சுடுகாடா?

கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்னர் பாகிஸ்தான் தலைநகர் இஸ்லாமாபாத்தில் உள்ள ஷியா பிரிவினரின் மசூதியில் நடந்த சக்திவாய்ந்த குண்டுவெடிப்பு சம்பவம் உலகையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியுள்ளது. இந்த தாக்குதலில் அதிகாரப்பூர்வமாக 31 பேர் உயிரிழந்ததாகவும், 160-க்கும் மேற்பட்டோர்…

trump munir

கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்னர் பாகிஸ்தான் தலைநகர் இஸ்லாமாபாத்தில் உள்ள ஷியா பிரிவினரின் மசூதியில் நடந்த சக்திவாய்ந்த குண்டுவெடிப்பு சம்பவம் உலகையே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியுள்ளது. இந்த தாக்குதலில் அதிகாரப்பூர்வமாக 31 பேர் உயிரிழந்ததாகவும், 160-க்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்ததாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இருப்பினும், பல உள்ளூர் மற்றும் சர்வதேச ஊடகங்கள் உயிரிழப்பு எண்ணிக்கை 65-க்கும் அதிகம் என தெரிவித்து வருகின்றன. இஸ்லாமாபாத் போன்ற ஒரு உயர் பாதுகாப்பு நகரில், அதுவும் ஒரு வழிபாட்டு தலத்தில் இத்தகைய தாக்குதல் நடந்திருப்பது பாகிஸ்தானின் உள்நாட்டு பாதுகாப்பு கேள்விக்குறியாகியுள்ளதை காட்டுகிறது.

பாகிஸ்தானில் ஷியா மற்றும் சன்னி பிரிவினருக்கு இடையேயான மோதல் என்பது பல ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து வரும் ஒரு கசப்பான வரலாறாகும். ஒரு காலத்தில் கராச்சி போன்ற நகரங்களில் பேருந்துகளை மறித்து ஷியா பிரிவினரை வரிசையாக நிற்க வைத்து சுட்டுக்கொல்லும் சம்பவங்கள் சாதாரணமாக நடந்தன. இடையில் ஓரளவிற்கு அமைதி நிலவிய நிலையில், தற்போது மீண்டும் இத்தகைய வகுப்புவாத வன்முறைகள் தலைதூக்கியுள்ளன. ஆனால், இந்த தற்கொலை தாக்குதலின் பின்னணியில் வெறும் மத வெறுப்பு மட்டும் இருப்பதாக தெரியவில்லை; இதன் பின்னால் ஆழமான புவிசார் அரசியல் சூழ்ச்சிகள் இருப்பதாக அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர்.

சமீபத்தில் பாகிஸ்தான் ராணுவத் தளபதி ஆசிம் முனீர் மற்றும் பிரதமர் ஷேபாஸ் ஷெரீப் ஆகியோர் அமெரிக்காவிற்கு பயணம் மேற்கொண்டு டொனால்ட் ட்ரம்ப்பை சந்தித்தனர். இந்த சந்திப்பின் போது இந்தியாவுடனான உறவை சீர்செய்ய ட்ரம்ப் உதவ வேண்டும் என கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டது. ஆனால், இந்திய பிரதமர் மோடி அதற்கு உடன்படவில்லை. இந்த இக்கட்டான நிலையில், அமெரிக்காவின் ஆதரவை பெறுவதற்காக பாகிஸ்தான் ஒரு ரகசிய ஒப்பந்தத்தை செய்துள்ளதாக கூறப்படுகிறது. அதன்படி, காசா பகுதியில் இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவாக தனது ராணுவ வீரர்களை பாகிஸ்தான் அனுப்ப ஒப்புக்கொண்டுள்ளது. ஏற்கனவே பாகிஸ்தான் ராணுவத்தின் பொறியியல் பிரிவினர் காசாவில் கண்ணிவெடிகளை அகற்றும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளதாக தகவல்கள் கசிகின்றன.

காசாவிற்கு தனது படைகளை அனுப்புவது பாகிஸ்தான் ராணுவத்திற்கு ஒரு தற்கொலைக்கு சமமான முடிவாகும். ஏனெனில், இஸ்ரேலுக்கு ஆதரவாக பாகிஸ்தான் வீரர்கள் செயல்படுவதை அந்நாட்டு மக்கள் ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். யூதர்களுக்கு ஆதரவாக தங்களது ராணுவம் செயல்படுவது தெரிந்தால், பாகிஸ்தானில் உள்நாட்டு போர் வெடிக்கும் சூழல் உருவாகும். இந்த உண்மையை மறைக்கவும், உலக நாடுகளுக்கு தனது உள்நாட்டு சிக்கல்களை காட்டி அனுதாபத்தை பெறவுமே இத்தகைய தாக்குதல்கள் திட்டமிடப்பட்டிருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. அதாவது, “நாங்களே பயங்கரவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளோம், எங்களால் காசாவிற்கு படைகளை அனுப்ப முடியாது” என்று அமெரிக்காவிடம் போக்கு காட்டுவதற்காகவே ஐஎஸ்ஐ இத்தகைய தாக்குதல்களை அனுமதித்திருக்க வாய்ப்புள்ளது.

பாகிஸ்தானின் இந்த இரட்டை வேடம் மிகவும் ஆபத்தானது. ஒருபுறம் ட்ரம்ப்பிடம் சலுகைகளை பெற வாக்குறுதிகளை அளிப்பது, மறுபுறம் அந்த வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றாமல் இருக்க தனது சொந்த மண்ணிலேயே ரத்தத்தை ஓட்டுவது என ஆசிம் முனீர் தரப்பு காய் நகர்த்துகிறது. இந்த சூழலை திசைதிருப்ப அவர்கள் இந்தியா மீது ஏதேனும் அத்துமீறல்களை செய்ய தூண்டலாம் அல்லது லஷ்கர்-இ-தொய்பா போன்ற தீவிரவாத அமைப்புகளை பயன்படுத்தி இந்தியாவில் தாக்குதல்களை நடத்த முயற்சி செய்யலாம். அப்படி நடந்தால், இந்தியா பதிலடி கொடுக்கும்போது, “இந்தியா எங்களை தாக்குகிறது, எனவே எங்களால் காசாவிற்கு வர முடியாது” என்று ட்ரம்ப்பிடம் காரணம் சொல்ல பாகிஸ்தான் திட்டமிட்டுள்ளது.

சுருக்கமாக சொன்னால், இஸ்லாமாபாத் மசூதியில் நடந்த குண்டுவெடிப்பு என்பது வெறும் தற்செயலான நிகழ்வோ அல்லது மத மோதலோ மட்டுமல்ல. இது பாகிஸ்தான் ராணுவம் தனது இருப்பை தக்கவைத்துக்கொள்ளவும், அமெரிக்காவிடம் கொடுத்த இக்கட்டான வாக்குறுதியிலிருந்து தப்பிக்கவும் ஆடிய ஒரு அரசியல் ஆட்டம் என்றே தோன்றுகிறது. ஆசிம் முனீர் இப்போது இஸ்ரேலிய அரசாங்கத்தின் ஒரு ஊழியரை போலவே செயல்படுவதாகவும், தனது சொந்த நாட்டின் குடிமக்களின் உயிரை விட தனது பதவியை தக்கவைப்பதற்கே முக்கியத்துவம் அளிப்பதாகவும் விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. பாகிஸ்தானின் இந்த அபாயகரமான விளையாட்டு தெற்காசிய பிராந்தியத்தின் அமைதிக்கே பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளது.