பாகிஸ்தானை நம்பி உலகக்கோப்பையை தவறவிட்ட வங்கதேசம்.. தோள் கொடுப்பான் தோழன்னு சொல்றது மத்தவங்களுக்கு தான்..ஆனால் பாகிஸ்தானை நம்பினால் நடுக்கடல்ல நம்மள தள்ளிவிட்டுட்டு அவன் விவரமா கரை ஏறிடுவான்.. பாகிஸ்தான் சொல்றதை அவங்க நாட்டு மக்களே நம்ப மாட்டாங்க.. வங்கதேசம் எப்படி ஏமாந்தது?

சர்வதேச அரசியலும் கிரிக்கெட் விளையாட்டும் இன்று பிரிக்க முடியாத அளவிற்கு ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப்பிணைந்துள்ளன. குறிப்பாக தெற்காசிய நாடுகளுக்கு இடையிலான உறவில் கிரிக்கெட் ஒரு மிகப்பெரிய கருவியாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. சமீபத்தில் வங்கதேச கிரிக்கெட் வாரியம்…

pak bang

சர்வதேச அரசியலும் கிரிக்கெட் விளையாட்டும் இன்று பிரிக்க முடியாத அளவிற்கு ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப்பிணைந்துள்ளன. குறிப்பாக தெற்காசிய நாடுகளுக்கு இடையிலான உறவில் கிரிக்கெட் ஒரு மிகப்பெரிய கருவியாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. சமீபத்தில் வங்கதேச கிரிக்கெட் வாரியம் மற்றும் ஐசிசி இடையே நிலவிய மோதல் போக்கை உற்று நோக்கினால், அது ஒரு வெறும் விளையாட்டு பிரச்சனை அல்ல என்பது புரியும். பாகிஸ்தான் கொடுத்த தவறான ஆலோசனைகளை நம்பி, வங்கதேசம் தன்னை ஒரு மிகப்பெரிய இக்கட்டான சூழலில் தள்ளிக்கொண்டது. கிரிக்கெட் களத்தில் ஒரு பேட்ஸ்மேன் தனது இணையை நம்பி பாதியிலேயே ஓடிவந்து ரன் அவுட் ஆவது போல, பாகிஸ்தானின் பேச்சை நம்பி வங்கதேசம் இன்று உலகக்கோப்பை தொடரிலிருந்தே வெளியேற்றப்படும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது. இது அந்த நாட்டின் புவிசார் அரசியல் முதிர்ச்சியின்மையை அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்துகிறது.

பாகிஸ்தானின் அரசியல் மற்றும் வெளியுறவு கொள்கை என்பது எப்போதும் ஒரு மாயையை உருவாக்குவதிலேயே காலத்தை கடத்துகிறது. சீனாவை பார்த்து “இமயமலையை விட உயர்ந்த நட்பு” என்று கூறுவது போல, இப்போது வங்கதேசத்திடம் “இஸ்லாமிய சகோதரத்துவம்” என்ற போர்வையில் இந்தியா மற்றும் ஐசிசிக்கு எதிராக ஒரு போலி பிம்பத்தை உருவாக்கியது. இந்திய வீரர்களோ அல்லது பிசிசிஐயோ ஒரு முடிவை எடுத்தால், அதற்கு எதிராக வங்கதேசத்தை முன்னிறுத்தி வேடிக்கை பார்ப்பது பாகிஸ்தானின் வாடிக்கையாகிவிட்டது. 1971-ல் இதே பாகிஸ்தான் ராணுவம் அன்றைய கிழக்கு பாகிஸ்தானில் செய்த கொடுமைகளை மறந்த வங்கதேசம், இன்று அதே தரப்பிடம் அரசியல் ஆலோசனை பெறுவது ஒரு வரலாற்று முரண். தனது வரலாற்றிலிருந்து வங்கதேசம் எதையுமே கற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதையே இது காட்டுகிறது.

இந்தியாவில் ஐபிஎல் தொடரில் பங்கேற்ற முஸ்தபிசுர் ரஹ்மானை திரும்ப அழைத்தது முதல், ஐசிசி தொடர்களைப் புறக்கணிப்போம் என்று முழங்கியது வரை அனைத்தும் பாகிஸ்தான் பின்னணியில் கொடுத்த உத்வேகத்தால் நடந்தவை. வங்கதேச மக்கள் உணர்ச்சிவசப்படக்கூடியவர்கள் என்பதை தெரிந்து கொண்ட பாகிஸ்தான், அவர்களை தெருவில் இறங்கி போராடத் தூண்டியது. “இந்தியா இல்லாமல் கிரிக்கெட் உலகம் இயங்காது” என்ற உண்மையை மறைத்து, “நாம் இருவரும் சேர்ந்தால் ஐசிசியை பணிய வைக்கலாம்” என்று பாகிஸ்தான் விடுத்த சவால் ஒரு நகைச்சுவையான நாடகமாக முடிந்தது. வங்கதேச நிர்வாகிகள் 24 மணிநேர கெடுவிற்குள் முடிவெடுக்க தவறிய நிலையில், ஐசிசி தயக்கமின்றி அவர்களை வெளியேற்றிவிட்டு ஸ்காட்லாந்து அணிக்கு வாய்ப்பு வழங்கியது.

இந்த விவகாரத்தில் பாகிஸ்தானின் இரட்டை வேடம் மிகவும் ஆச்சரியமானது. ஒருபுறம் வங்கதேசத்தை “இந்தியாவுடன் விளையாடாதே, ஐசிசியைத் தடு” என்று உசுப்பேற்றிவிட்டு, மறுபுறம் வங்கதேசம் வெளியேற்றப்பட்ட அடுத்த சில மணிநேரங்களிலேயே பாகிஸ்தான் தனது 15 பேர் கொண்ட உலகக்கோப்பை அணியை அறிவித்தது. சல்மான் தலைமையில் அந்த அணி களமிறங்கும் என்று அறிவிக்கப்பட்டதன் மூலம், பாகிஸ்தான் தனது சுயரூபத்தை காட்டியுள்ளது. வங்கதேசத்தை நடுக்கடலில் தள்ளிவிட்டு, பாகிஸ்தான் பத்திரமாக தனது படகை தரைக்கு கொண்டு சென்றுவிட்டது. பாகிஸ்தானின் இந்த துரோகத்தை உணர்ந்த வங்கதேசத்தினர் இப்போது செய்வதறியாது திகைத்து நிற்கின்றனர்.

முன்னாள் இந்திய கிரிக்கெட் வீரர் ஹர்பஜன் சிங் குறிப்பிட்டது போல, பாகிஸ்தான் எப்போதும் குட்டையை குழப்பி மீன் பிடிப்பதில் வல்லது. இந்தியாவுக்கு எதிராக “இரண்டுக்கு ஒன்று” என்ற கணக்கில் வங்கதேசத்தை இணைத்துக்கொண்டு அரசியல் செய்ய நினைத்தது பாகிஸ்தான். ஆனால், உலக கிரிக்கெட் சந்தையில் இந்தியாவின் பலம் என்ன என்பது ஐசிசிக்கு நன்றாகத் தெரியும். ஒளிபரப்பு உரிமம் முதல் விளம்பர வருவாய் வரை இந்தியாவின் பங்களிப்பு இல்லாமல் ஒரு தொடரை நடத்துவது என்பது தற்கொலைக்கு சமம். பாகிஸ்தான் மற்றும் வங்கதேச மக்கள் தொகையை சேர்த்தாலும், ஜியோ போன்ற தளங்களில் ஐபிஎல் பார்க்கும் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கையை விட அது குறைவுதான். இந்த எளிய கணக்கைக்கூட புரிந்து கொள்ளாமல் வங்கதேசம் பாகிஸ்தானின் வலையில் விழுந்தது வருத்தத்திற்குரியது.

முடிவாக, சர்வதேச அரசியலில் ஒவ்வொரு நாடும் தனது பலம் என்ன, பலவீனம் என்ன என்பதை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும். மற்ற நாடுகளின் தூண்டுதலுக்கு ஆளாகி தனது சொந்த நாட்டின் நற்பெயரையும், விளையாட்டு எதிர்காலத்தையும் வங்கதேசம் பணயம் வைத்துள்ளது. பாகிஸ்தான் போன்ற ஒரு நாடு, தன் சொந்த மக்களிடமே பொய் சொல்லக்கூடியது என்பதை உலகமே அறியும். அப்படிப்பட்ட ஒரு நாட்டின் பேச்சை நம்பி தனது கிரிக்கெட் வரலாற்றிலேயே ஒரு கரும்புள்ளியை வங்கதேசம் ஏற்படுத்திகொண்டுள்ளது. இனிமேலாவது வரலாற்றை படித்து, உண்மையான நண்பன் யார் மற்றும் சுயநல அரசியல் செய்பவர் யார் என்பதை வங்கதேசம் பிரித்து பார்க்க வேண்டும். இல்லையெனில், சர்வதேச அரங்கில் இது போன்ற “ரன் அவுட்” சம்பவங்கள் வங்கதேசத்திற்கு தொடர்கதையாகிவிடும்.