தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய சவாலையும், அதே நேரத்தில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு தலைமுறை மாற்றத்தையும் தற்போதைய கட்சிகள் எதிர்கொண்டு வருகின்றன. காலம் காலமாக ஒரு குறிப்பிட்ட சித்தாந்தத்தின் கீழோ அல்லது உணர்ச்சிப்பூர்வமான முழக்கங்களின் கீழோ மக்களைத் தங்களின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்த பாரம்பரியக் கட்சிகளுக்கு, இன்றைய காலகட்டத்து இளைஞர்களின் சிந்தனைப் போக்கு பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.
முந்தைய தலைமுறையினர் அரசியல் விசுவாசத்திற்கும், கட்சியின் கடந்த கால வரலாற்றிற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தனர். ஆனால், இன்றைய ‘ஜென் ஸி’ தலைமுறையினர் முற்றிலும் தர்க்கரீதியான, நடைமுறை சாத்தியமான தீர்வுகளை மட்டுமே எதிர்பார்க்கிறார்கள். இந்தச் சூழலில், மக்கள் மத்தியில் பேசும்போது ஒரு பணிவு இல்லை, அடக்கம் இல்லை என்கிற பொதுவான அதிருப்தி ஆளுங்கட்சியின் மீதும் அதன் முக்கியப் பொறுப்பாளர்களாரின் மீதும் பரவலாக எழத் தொடங்கியுள்ளது.
அரசியல் களத்தில் தலைவர்களுக்கான மிக முக்கிய தகுதியே மக்களின் உணர்வுகளை புரிந்து கொண்டு, அவர்களிடம் எளிமையோடும் பண்போடும் பழகுவதுதான். அதை விடுத்து, ‘நான் யாரு தெரியுமா? எங்கப்பா எவ்வளவு பெரிய ஆள் தெரியுமா? எங்க தாத்தா எப்பேற்பட்டவர் தெரியுமா?’ என்று வாரிசு பெருமையையும், பழைய காலத்து சாதனைகளையும் மட்டுமே மேடைகளில் பேசுவது தற்போதைய இளைஞர்கள் மத்தியில் கடுமையான வெறுப்பையே உண்டாக்குகிறது.
கடந்த காலத் தியாக வரலாறுகளைக் காட்டி தற்போதைய நிர்வாக சுணக்கங்களை நியாயப்படுத்த முடியாது என்பதை புதிய தலைமுறையினர் தங்களின் செயல்பாடுகள் மூலம் உணர்த்தி வருகிறார்கள். தங்களின் குடும்பப் பின்னணியை மட்டுமே முதலீடாக வைத்து பேசும் இந்த திமிர் பேச்சுதான், மக்களின் உண்மையான தேவைகளை தலைவர்களிடமிருந்து மறைத்து, இறுதியில் அவர்களை தோல்வியை நோக்கி தள்ளிவிடுகிறது.
இன்றைய நவீன அரசியல் களத்தில் சமூக ஊடகங்களின் பங்களிப்பு என்பது மிக முக்கியமானது. குறிப்பாக, திராவிட முன்னேற்ற கழகத்தின் தகவல் தொழில்நுட்ப அணி போன்ற வலுவான கட்டமைப்புகள் இருந்தபோதிலும், மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்ட அதிருப்தியை அவர்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போனது ஒரு பெரிய சிஸ்டமே தோற்றுப்போனதை காட்டுகிறது.
உதயநிதி, டிஆர்பி ராஜா போன்ற முக்கிய பொறுப்பாளர்கள் கையில் முக்கிய பொறுப்பை வைத்து இருந்தும் கூட, அந்த ஒட்டுமொத்த அமைப்பும் தோல்வியடைந்ததற்குக் காரணம் அடிமட்ட மக்களின் மனநிலையைப் புரிந்து கொள்ளாததும், மேடைகளில் வெளிப்பட்ட அதிகாரத் தொனியும்தான். இந்த தலைவர்களின் பாடி லாங்குவேஜில் இருக்கும் அரகன்ஸும், அவர்களின் எக்காளப் பேச்சும் புதிய வாக்காளர்களைக் கவர்வதற்குப் பதிலாக, அவர்களைக் கட்சியை விட்டே தூரமாக விலக்கி வைக்கும் தடையாக மாறிப்போனது.
அதிகாரமும் பதவியும் ஒருவருக்கு கிடைக்கும்போது, அவற்றுடன் சேர்த்துக் கூடுதல் பொறுப்பும், அதைவிட அதிகமாக பணிவும் வர வேண்டும் என்பதுதான் காலங்காலமாக இங்கு புகட்டப்படும் அரசியல் பாடம் ஆகும். பதவி வரும்போது பணிவும் வர வேண்டும், இல்லையெனில் அந்த பதவியே உங்களை பாதாளத்திற்கு தள்ளிவிட்டுடும் என்கிற யதார்த்தத்தை உணராமல், அதிகாரத் திமிரோடு செயல்படும் எந்தவொரு தலைவரையும் மக்கள் நீண்ட காலத்திற்கு ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.
இறுதியாக, தமிழ்நாட்டின் அரசியல் எதிர்காலம் என்பது இனிமேல் பாரம்பரியக் கட்சிகளின் வாரிசுப் பெருமைகளிலோ அல்லது பழைய அடையாளங்களிலோ தங்கியிருக்கப் போவதில்லை;
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
