தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் திருப்புமுனையாக அமைந்த ஜெயலலிதாவின் மறைவுக்குப் பிந்தைய காலகட்டம், அதிமுகவின் அதிகாரப் போட்டியில் பல திருப்பங்களைக் கண்டது. இதில் சசிகலா அவர்கள் மேற்கொண்ட சில முக்கிய அரசியல் முடிவுகள், இன்று அக்கட்சியின் எதிர்காலத்தையே கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளதாக அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர். குறிப்பாக, சசிகலா சொத்துக் குவிப்பு வழக்கில் சிறைக்குச் செல்லும் முன்பு, தனக்கு மிகவும் விசுவாசமாக இருந்த ஓ. பன்னீர்செல்வத்தை முழுமையாக நம்பாமல் போனதுதான் அவர் செய்த மிகப்பெரிய அரசியல் தவறு என்று பலராலும் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. அதற்குப் பதிலாக எடப்பாடி பழனிசாமியின் கையில் கட்சியின் முக்கியப் பொறுப்புகளையும் ஆட்சியையும் ஒப்படைத்துவிட்டு அவர் பெங்களூரு சிறைக்குச் சென்றது, அதிமுகவின் சரிவுக்குக் பிள்ளையார் சுழி போட்டது போன்ற ஒரு செயலாக அமைந்துவிட்டது.
ஜெயலலிதா அவர்களின் நம்பிக்கைக்குரிய நிழலாகவும், நெருக்கடியான நேரங்களில் எல்லாம் முதலமைச்சர் நாற்காலியை அலங்கரித்தவராகவும் இருந்த ஓபிஎஸ், எப்போதுமே கட்சித் தலைமைக்கு விசுவாசமாகத் தான் நடந்து கொண்டார். சசிகலா சிறைக்குச் செல்லும் வேளையில், தற்காலிகமாக ஆட்சியை ஓபிஎஸ்ஸிடம் ஒப்படைத்துவிட்டுச் சென்றிருந்தால், நிச்சயம் சசிகலா சிறையிலிருந்து வெளியில் வந்தவுடன் அவர் தன் கைகளில் கட்சியை எவ்வித நிபந்தனையுமின்றி ஒப்படைத்திருப்பார் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. ஏனென்றால், ஜெயலலிதாவுக்கு ஓபிஎஸ்ஸிடம் இருந்த அதே அளப்பரிய விசுவாசம் சசிகலா மீதும் அவருக்கு இருந்தது. அதிகார ஆசை இல்லாமல், தலைமை சொல்லைக் கேட்கும் ஒரு தொண்டனாகவே அவர் தன்னை எப்போதும் அடையாளப்படுத்திக் கொண்டார்.
ஆனால், சசிகலா எடுத்த அவசர முடிவால் முதலமைச்சர் நாற்காலியில் அமர்ந்த எடப்பாடி பழனிசாமி, சசிகலா சிறைக்குள் சென்ற சில மாதங்களிலேயே தனது சாணக்கியத்தனமான அரசியல் காய்நகர்த்தல்களைத் தொடங்கினார். சசிகலா சிறையிலிருந்து மீண்டு வருவதற்குள், கட்சியின் அடிமட்டத் தொண்டர்கள் முதல் மாவட்டச் செயலாளர்கள் வரை அனைவரையும் தனது முழுமையான கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்துவிட்டார். அதுமட்டுமின்றி, தன்னை அந்தப் பதவியில் அமர வைத்த சசிகலா மற்றும் அவரது குடும்பத்தினரையே கட்சியை விட்டு ஒட்டுமொத்தமாக நீக்கும் அளவுக்கு அவர் அசுர வேகத்தில் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினார். சசிகலாவுக்கு விசுவாசமாக இருப்பார்கள் என்று நினைத்த பலரும் இபிஎஸ்ஸின் அதிகார பலத்திற்கு முன்னால் மண்டியிட்டனர்.
ஒருவேளை சசிகலா அன்று ஓபிஎஸ்ஸை நம்பிப் பொறுப்புகளைக் கொடுத்திருந்தால், அதிமுகவில் இருந்து ஒரு முக்கிய நிர்வாகி கூட வெளியேறியிருக்க மாட்டார் என்பதுதான் எதார்த்தமான உண்மை. ஓபிஎஸ்ஸின் மென்மையான மற்றும் அனைவரையும் அரவணைத்துச் செல்லும் குணம், கட்சியில் எந்தவொரு பெரிய பிளவோ அல்லது உட்கட்சிப் பூசலோ ஏற்படாமல் தடுத்திருக்கும். டிடிவி தினகரன் போன்றவர்களும், சசிகலாவின் குடும்பத்தினரும் கட்சியோடு இணைந்தே பயணித்திருப்பார்கள். இதனால் கட்சியின் வாக்கு வங்கியும், தொண்டர்களின் ஒற்றுமையும் எவ்வித சேதாரமும் இன்றி அப்படியே பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கும்.
அப்படி ஒரு சுமுகமான சூழல் நிலவியிருந்தால், மாபெரும் தலைவர்களால் கட்டிக்காக்கப்பட்ட அதிமுக இன்றும் தமிழக அரசியலில் ஒரு அசைக்க முடியாத ஆலமரம் போல கம்பீரமாகத் தழைத்து நின்றிருக்கும். திமுகவுக்குப் பிரதான எதிரியாகவும், ஆட்சியைப் பிடிக்கும் வல்லமை கொண்ட ஒரே மாற்று சக்தியாகவும் கோட்டையை நோக்கி நகர்ந்திருக்கும். ஆனால், இபிஎஸ்ஸின் தனிமனித அதிகார ஆசையினாலும், கட்சியைத் தனது கொங்கு மண்டலத்திற்குள் மட்டுமே சுருக்க நினைத்த குறுகிய அரசியல் பார்வையினாலும், கட்சியின் மாநிலம் தழுவிய கட்டமைப்பு மிக மோசமாகச் சிதைந்துவிட்டது. தென் மாவட்டங்களிலும், டெல்டாவிலும் கட்சியின் செல்வாக்கு முற்றிலும் துடைத்தெறியப்பட்டுவிட்டது.
ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது, புரட்சித் தலைவர் எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் எத்தனையோ சோதனைகளைக் கடந்து ஏழை எளிய மக்களுக்காக இந்த மாபெரும் இயக்கத்தைத் தொடங்கினார்; அவருக்குப் பின் புரட்சித் தலைவி ஜெயலலிதா அதனை இமயமலை அளவுக்கு வளர்த்து எடுத்தார். ஆனால், சசிகலாவின் தவறான தேர்வால் கட்சியின் உச்சப் பதவிக்கு வந்த எடப்பாடி பழனிசாமி, தனது சுயநல அரசியலால் அந்தப் பாரம்பரியமிக்க பேரியக்கத்தைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழிவின் விளிம்பிற்குக் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார் என்பதே இன்றைய கசப்பான உண்மையாகும். தலைவர்களின் தியாகத்தால் உருவான இயக்கம், இன்று ஒரு சிலரின் பிடிவாதத்தால் தன் அடையாளத்தை இழந்து நிற்பது தொண்டர்கள் மத்தியில் பெரும் சோகத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
