மறைந்த மாமேதை சோ ராமசாமி அவர்களின் தீர்க்கதரிசனம் மிக்க ஒரு பழைய வீடியோ பதிவு, தற்போதைய 2026 தேர்தல் காலத்திற்கும் அப்படியே பொருந்துவது வியப்பிற்குரியது. ஒரு வாக்காளர் தனது பரம்பரை அடையாளமாக அல்லது நீண்டகால பிடிப்பாக கருதும் ஒரு கட்சியிலிருந்து விலகி, மற்றொரு கட்சிக்கு வாக்களிக்க எவ்வளவு தூரம் தயங்குகிறார் என்பதை சோ தனது பாணியில் மிக அழகாக விளக்கியுள்ளார்.
துக்ளக் கூட்டத்தை முடித்துவிட்டு வரும்போது ஒரு முதியவர் அவரிடம் கேட்ட கேள்வி, தமிழக அரசியலின் அடிமட்ட எதார்த்தத்தை அப்படியே படம் பிடித்து காட்டுகிறது. “திமுக மோசம்னு சொல்லிட்டயே, நீ சொல்றது ஒத்துக்கிற மாதிரிதான் இருக்கு, ஆனா மாத்தி ஓட்டுப் போட மனசு வரமாட்டேங்குதே” என்ற அந்த முதியவரின் ஆதங்கம், கொள்கையை விட கட்சிகள் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் ஒருவித உணர்வுப்பூர்வமான அடிமைத்தனத்தையே சுட்டிக்காட்டுகிறது.
மக்களின் இந்த தயக்கத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் மிக முக்கியமான உளவியல் சிக்கல், ‘சங்கோஜம்’ என்று சோ குறிப்பிடுகிறார். ஒரு சாதாரண தொண்டன் அல்லது பொதுமகன் நேற்று வரை ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சிக்கு விசுவாசமாக இருந்திருப்பான். திடீரென இன்று வேறொரு கட்சிக்கு ஆதரவாக பேசினால், “உள்ளூர்ல நாலு பேர் நம்மள வேற விதமா பார்ப்பாங்களோ” என்ற அச்சம் அவனுக்குள் எழுகிறது. ஒரு சாதாரண மனிதன் தனது நற்பெயரையும், சமூகத்தில் தனக்கிருக்கும் அடையாளத்தையும் இழக்க விரும்புவதில்லை. இந்த சங்கோஜம்தான் தமிழகத்தில் பல தசாப்தங்களாக திராவிடக் கட்சிகளின் வாக்கு வங்கியை பாதுகாக்கும் அரணாக இருந்து வருகிறது. உண்மைகள் தெரிந்திருந்தாலும், மாற்றத்தை ஏற்க துணியாத ஒரு மௌன கூட்டத்தை இந்த சங்கோஜம் உருவாக்கி வைத்துள்ளது.
ஆனால், தொண்டர்களுக்கு இருக்கும் இந்த தர்மசங்கடம் தலைவர்களுக்கு ஒருபோதும் இருப்பதில்லை என்பதை சோ தனது கிண்டலான பாணியில் ‘தியாகம்’ என்று குறிப்பிடுகிறார். தலைவர்கள் எதையும் தியாகம் செய்ய துணிந்தவர்கள், குறிப்பாக தங்களது சங்கோஜத்தையும் கௌரவத்தையும் கூட அரசியலுக்காக தியாகம் செய்துவிடுவார்கள். காலையில் ஒரு கூட்டணியில் இருந்துவிட்டு மாலையில் வேறு ஒரு கூட்டணிக்கு தாவும் தலைவர்களுக்கு இல்லாத அந்த தயக்கம், பாவம் அந்த சாதாரண வாக்காளனுக்கு மட்டும் பாரமாக இருக்கிறது. தலைவர்கள் தங்களின் லாபத்திற்காக கொள்கைகளை மாற்றி கொள்ளும்போது, தொண்டன் மட்டும் தான் சார்ந்திருந்த பழைய அடையாளத்தை விட முடியாமல் தவிக்கிறான்.
இந்த சூழலில்தான், சோ ராமசாமி அவர்கள் “குழப்புவதுதான் நமது வேலை” என்று நகைச்சுவையாக குறிப்பிட்டதன் ஆழமான அர்த்தம் விளங்குகிறது. ஒரு வாக்காளன் குருட்டுத்தனமாக ஒரு கட்சியையே பிடித்துக் கொண்டிருப்பதை விட, அவனை சிந்திக்க வைத்து, அவன் மனதிற்குள் ஒரு குழப்பத்தை ஏற்படுத்துவதுதான் உண்மையான ஜனநாயகத்தின் தொடக்கம். அந்த குழப்பம்தான் அவனை தன் சுயநலத்தையும், சமூக சங்கோஜத்தையும் தாண்டி சிந்தித்து ஒரு புதிய முடிவை எடுக்கத் தூண்டும். இன்று தமிழகத்தில் புதிய கட்சிகளின் வரவும், இளைஞர்களின் எழுச்சியும் அத்தகைய ஒரு ஆரோக்கியமான குழப்பத்தை மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தியுள்ளது. சோ அன்று விதைத்த அந்த சிந்தனை தெளிவு, இன்று மாற்றத்தை விரும்பும் ஒவ்வொரு வாக்காளனின் மனதிலும் எதிரொலிக்கிறது.
முடிவாக, 2026 தேர்தலில் சோ அவர்களின் இந்த உரை ஒரு மிகப்பெரிய பாடமாகும். ஒரு கட்சியை பிடித்துக் கொண்டு அதிலேயே மூழ்கி கிடப்பதை விட, மாற்றத்திற்கான தைரியத்தை பெறுவதே இன்றைய காலத்தின் தேவை. “இதுக்கே போட்டு பழக்கமாப் போச்சு” என்ற அந்த பழமைவாத சிந்தனையை உடைக்க வேண்டிய தருணம் இது. உள்ளூர் மனிதர்களின் பார்வையை பற்றி கவலைப்படுவதை விட, நாட்டின் எதிர்காலத்தை பற்றி சிந்திப்பதே ஒரு சிறந்த வாக்காளனின் அடையாளம். தலைவர்கள் தங்களின் சங்கோஜத்தை தியாகம் செய்துவிட்டு தாவுவதை போல, மக்களும் தங்களின் தேவையற்ற பிடிப்புகளை தியாகம் செய்துவிட்டு தகுதியானவர்களை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்பதே சோ ராமசாமி அவர்களின் பேச்சில் ஒளிந்திருக்கும் நிதர்சனமான உண்மை.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
