முதல்வர் விஜய் செய்த முதல் தவறு? 234 எம்.எல்.ஏக்களுக்கும் எதுக்காக கார், அலவன்ஸ் ரூ.1 லட்சம்.. உதயநிதி, கே.என்.நேரு, எவ வேலு, செளமியா அன்புமணி, லீமா ரோஸ் இவங்க எல்லாம் ஏழை எம்.எல்.ஏக்களா? ஏன் தவெக இருக்கும் முதல்வர் விஜய், ஆதவ் அர்ஜூனா, செங்கோட்டையன் எல்லாம் கார் இல்லாதவங்களா? தேவைப்படும் எம்.எல்.ஏக்களுக்கு மட்டும் காரும் அலவன்ஸும் வழங்கலாமே.. அப்படி கணக்கெடுத்தால் 50 எம்.எல்.ஏக்கள் மட்டுமே தேறுவார்கள்.. அவர்களுக்கு மட்டும் சலுகை வழங்கலாமே.. எதற்காக எல்லோருக்கும் கொடுத்து மக்கள் வரிப்பணத்தை வீணாக்க வேண்டும்? ஒரு சாமானியனின் கேள்வி..
ஜனநாயக நாட்டில் மக்களின் வரிப்பணம் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதும், மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு வழங்கப்படும் சலுகைகள் எந்தளவுக்கு நியாயமானவை என்பதும் தொடர்ந்து விவாதத்திற்குரிய தலைப்புகளாகவே இருந்துவருகின்றன. சாமானிய குடிமகன் செலுத்தும் ஒவ்வொரு ரூபாய் வரியும் நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும் ஏழை எளிய மக்களின் நல திட்டங்களுக்கும் மட்டுமே பயன்பட வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு மிகவும் இயல்பானது. அந்த வகையில், சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு வழங்கப்படும் அரசு வாகனங்கள், மாதப்படி மற்றும் பிற பணக் கொடுப்பனவுகள் குறித்த கேள்வி பொதுமக்களின் மனதில் எழும் ஆழமான நியாயமான சிந்தனையின் வெளிப்பாடாகும்.
தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை 234 சட்டமன்றத் தொகுதிகளுக்கும் தேர்வு செய்யப்படும் அனைத்து எம்.எல்.ஏக்களுக்கும் சமமான அளவில் வாகன வசதி, மாத அலவன்ஸ் மற்றும் பல்வேறு சலுகைகள் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. இதில் குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் என்னவென்றால், வெவ்வேறு அரசியல் பின்னணி மற்றும் பல்வேறு கட்சிகளைச் சேர்ந்த முன்னணி தலைவர்கள் பலர் ஏற்கனவே தொழிலதிபர்களாகவோ, பெரும் சொத்துமதிப்பு கொண்டவர்களாகவோ அல்லது சொந்தமாக பல சொகுசு வாகனங்களை வைத்துள்ளவர்களாகவோ இருக்கின்றனர். இத்தகைய சூழலில், ஏற்கனவே நிதி ரீதியாக வலுவாக இருக்கும் பிரதிநிதிகளுக்கும் மக்கள் வரிப்பணத்தில் இருந்து சலுகைகள் வழங்குவது அவசியமா என்ற கேள்வி எழுவது தவிர்க்க முடியாததாகிறது.
ஒரு சாமானியனின் பார்வையில் முன்வைக்கப்படும் மாற்றுத் திட்டம் என்னவென்றால், அனைத்து எம்.எல்.ஏக்களுக்கும் ஒரே மாதிரியாக சலுகைகளை வழங்காமல், தேவைப்படுவோருக்கு மட்டும் வழங்கும் ‘தேவை சார்ந்த அணுகுமுறையை’ பின்பற்றலாம் என்பதாகும். தேர்தல் ஆணையத்திடம் சமர்ப்பிக்கப்படும் சொத்து விவரங்களின் அடிப்படையில் அல்லது முறையான மதிப்பீட்டின் மூலம் நிஜமாகவே நிதியுதவியும் அரசு வாகனமும் தேவைப்படும் எளிய பின்னணி கொண்ட எம்.எல்.ஏக்களை மட்டும் கண்டறியலாம். அப்படி பார்த்தால் 234 பேரிலும் சுமார் 50 அல்லது அதற்கும் குறைவான பிரதிநிதிகளுக்கே இத்தகைய அரசு உதவி தேவைப்படக்கூடும். இதன் மூலம் எஞ்சிய தொகையை மிச்சப்படுத்தி அரசு கருவூலத்திற்கு பெரிய அளவிலான சேமிப்பை உருவாக்க முடியும்.
இருப்பினும், அரசு நிர்வாக அமைப்பில் அனைத்து எம்.எல்.ஏக்களுக்கும் ஒரே மாதிரியான சலுகைகள் வழங்கப்படுவதன் பின்னணியில் சில கொள்கை ரீதியான காரணங்களும் உள்ளன. சட்டப்பூர்வமாகவும் ஜனநாயக ரீதியாகவும் ஒரு மக்கள் பிரதிநிதி ஏழையா அல்லது பணக்காரரா என்ற பாகுபாடின்றி, தொகுதி மக்களுக்குச் சேவை செய்ய அனைவருக்கும் சமமான அதிகாரமும் வசதிகளும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற விதியின் அடிப்படையில் இவை வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், எந்தவொரு மக்கள் பிரதிநிதியும் தனது கடமைகளைச் செய்ய தனியார் நிதி ஆதரவையோ அல்லது வெளிநபர்களின் உதவிகளையோ சார்ந்து இருக்கக் கூடாது என்பதும், அரசு வழங்கும் நிதியைக் கொண்டே சுயசார்புடன் இயங்க வேண்டும் என்பதும் இதன் அடிப்படை நோக்கமாகும்.
ஆனால், நடைமுறையில் ஒரு மக்கள் பிரதிநிதியின் உண்மையான நிதிநிலையைக் கணிப்பது மற்றும் ‘யாருக்குத் தேவை, யாருக்குத் தேவையில்லை’ என்று பிரிப்பது நிர்வாக ரீதியாகப் பல்வேறு சிக்கல்களையும் சர்ச்சைகளையும் உருவாக்க வாய்ப்புள்ளது. யார் ஏழை, யார் பணக்காரர் என்ற வரையறையைத் தீர்மானிப்பதில் அரசியல் தலையீடுகளோ அல்லது கருத்து வேறுபாடுகளோ எழக்கூடும் என்பதால், அரசு நிர்வாகம் பொதுவாக அனைத்து பிரதிநிதிகளுக்கும் சட்டப்பூர்வமாக வரையறுக்கப்பட்ட சமமான சலுகைகளையே வழங்கி வருகிறது. இதனால் தான் ஆட்சி மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தாலும், புதிய தலைவர்கள் மற்றும் புதிய கட்சிகள் அதிகாரத்திற்கு வந்தாலும் இந்த வழக்கமான சலுகை நடைமுறைகள் தொடர்கின்றன.
முடிவாக, மக்கள் பிரதிநிதிகள் தங்களின் வசதி வாய்ப்புகளை விட மக்கள் பணத்தின் மதிப்பைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற சாமானியனின் ஆதங்கம் மிகவும் நியாயமானது. நிதி ரீதியாகப் பலமாக இருக்கும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் தாங்களாகவே முன்வந்து அரசு வழங்கும் கார் மற்றும் அலவன்ஸ் போன்ற சலுகைகளைத் துறப்பது ஒரு சிறந்த அரசியல் முன்மாதிரியாக அமையும். ஜனநாயக அமைப்பின் விதிகளும் நிர்வாகக் கொள்கைகளும் ஒருபுறம் இருந்தாலும், மக்கள் வரிப்பணம் வீணாகாமல் சேமிக்கப்பட வேண்டும் என்ற மக்களின் குரல் எதிர்கால அரசியல் மற்றும் நிர்வாக மாற்றங்களுக்கு ஒரு முக்கிய வழிகாட்டியாக இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
