அரசியல் களத்தில் சமத்துவம் என்பது வெறும் வார்த்தையாக இல்லாமல், அது செயல்பாட்டில் பிரதிபலிக்க வேண்டிய தருணம் இது. ஒரு காலத்தில் அதிகார வர்க்கத்தினர் உயர்ந்த பீடங்களிலும், சாதாரண மக்கள் வெறும் தரையிலோ அல்லது பிளாஸ்டிக் நாற்காலிகளிலோ அமரவைக்கப்பட்ட அவல நிலை இருந்தது. ஆனால், இன்று நிலைமை மாறிவிட்டது. அனைவரும் சமமாக அமர வேண்டும் என்ற எண்ணம் மேலோங்கியுள்ளது.
ஒரு குறிப்பிட்ட தரப்பினர் மட்டும் சொகுசு சோபாக்களில் அமர்ந்து கொண்டு, மற்றவர்களுக்கு சாதாரண வசதிகளை மட்டும் ஒதுக்குவது என்பது ஜனநாயகத்திற்கு இழைக்கப்படும் துரோகம். மக்கள் அனைவரும் ஒருமித்த உரிமைகளுடன் நடத்தப்பட வேண்டிய இந்த காலத்தில், பழைய காலத்து பண்ணையார் மனப்பாங்கு இன்னும் சிலரிடம் ஒட்டிக்கொண்டிருப்பது வேதனைக்குரிய விஷயம்.
தனிமனிதர்களின் உயர்வு தாழ்வுகளை அவர்கள் அமரும் ஆசனத்தை வைத்து முடிவு செய்த காலம் மறைந்துவிட்டது. மன்னராட்சி காலத்திலோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட குடும்பத்தின் ஆதிக்கத்திலோ வேண்டுமானால் இத்தகைய பாகுபாடுகள் எடுபட்டிருக்கலாம். ஆனால், இன்று நடப்பது மக்களுக்கான ஆட்சி. இங்கே அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களும், வாக்களித்த மக்களும் சரிசமமாக மதிக்கப்பட வேண்டும்.
ஒருவருக்கு மட்டும் சிறப்பு சலுகைகள், மற்றவர்களுக்கு அடிப்படை வசதிகள் கூட இல்லை என்ற நிலை நீடித்தால், அது சமூக நீதியை குழிதோண்டி புதைப்பதற்கு சமம். மற்றவர்களை தங்களுக்கு இணையாக அமர வைக்க தயங்குபவர்கள், உண்மையில் அதிகாரத்தை ஒரு தனிச்சொத்தாகவே கருதுகிறார்கள் என்பது இதன் மூலம் வெளிப்படையாக தெரிகிறது.
அரசியல் என்பது ஏழை எளிய மக்களுக்கான சேவையாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அது ஒரு குறிப்பிட்ட வர்க்கத்தின் பண்ணைத் தொழிலாக இருக்கக் கூடாது. பிறர் தங்களுக்கு இணையாக உயர்ந்து விடுவார்களோ என்ற அச்சம் சிலருக்கு இயல்பாகவே இருக்கிறது. மக்கள் விழிப்புணர்வு பெற்று, தங்கள் உரிமைகளை கேட்க தொடங்கினால், தங்களுடைய அரசியல் பிழைப்பு போய்விடுமோ என்ற பயம் அவர்களை ஆட்கொள்கிறது. பழைய காலத்து அலங்கோலமான ஆட்சிகளில் இத்தகைய அதிகாரத் தோரணைகள் எடுபட்டிருக்கலாம். ஆனால், விழிப்புணர்வு பெற்ற இன்றைய தலைமுறை மக்களிடம் இத்தகைய மிரட்டல்களும், பாகுபாடுகளும் எடுபடாது என்பதை உணர வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது.
தற்போது நடைமுறையில் இருக்கும் இந்த ஆட்சி, அடித்தட்டு மக்களின் தேவைகளை புரிந்து கொண்டு, அவர்களை அதிகாரத்தின் மையத்திற்கு அழைத்து வருவதை நோக்கமாக கொண்டுள்ளது. தளபதியின் தலைமையில் நடைபெறும் இந்த ஆட்சியில், ‘எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னர்கள்’ என்ற தத்துவமே மேலோங்கி நிற்கிறது. இங்கே ஒரு பண்ணையார் என்றோ, அடிமை என்றோ யாரும் கிடையாது. சமூகத்தின் கடைக்கோடி மனிதனுக்கும் சமமான மரியாதை வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதில் இந்த அரசு உறுதியாக இருக்கிறது. தங்களை விட உயர்ந்தவர்களாக யாரையும் கருதத் தேவையில்லை என்ற தன்னம்பிக்கையை இந்த ஆட்சி சாதாரண மக்களிடையே விதைத்துள்ளது.
பண்ணையார் கலாச்சாரத்தில் ஊறிப்போனவர்களுக்கு இந்த மாற்றத்தை புரிந்து கொள்வது சற்று சிரமமாகத்தான் இருக்கும். காலம் காலமாக மற்றவர்களை தாழ்வாக பார்த்து பழகிய கண்களுக்கு, இன்று சாதாரண மனிதன் தங்களுக்கு இணையாக அமர்வதைப் பார்க்கும்போது ஆத்திரம் வருவது இயல்புதான். ஆனால், அந்த ஆத்திரத்தை விட மக்களின் அடிப்படை உரிமையே மேலானது. எளிய மக்கள் தங்கள் உரிமைகளை உணர்ந்து செயல்படும்போது, அங்கே எந்த ஒரு தனிநபர் ஆதிக்கமும் நிலைக்காது. ஜனநாயகத்தின் உண்மையான பலமே அதிகாரப் பகிர்விலும், சமத்துவத்திலும்தான் அடங்கியிருக்கிறது என்பதை அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
இறுதியாக, அரசியல் மேடைகளில் பேசப்படும் சமத்துவம் என்பது அந்த மேடைகளில் போடப்படும் இருக்கைகளிலேயே தொடங்க வேண்டும். ஒரு குறிப்பிட்ட தரப்பினர் மட்டும் சொகுசு வசதிகளை அனுபவித்துக்கொண்டு, தொண்டர்களையும் பொதுமக்களையும் ஏளனமாகப் பார்க்கும் காலம் முடிந்துவிட்டது. இது உழைப்பவர்களுக்கான காலம், நீதிக்கான காலம். இங்கே யாருடைய குடும்பப் பெருமையோ அல்லது பழைய காலத்து ஆதிக்கமோ எடுபடாது. மக்கள் சக்தியே மகத்தானது என்பதை உணர்ந்து, அனைவரையும் சமமாக மதித்து நடப்பதே ஒரு சிறந்த தலைவருக்கு அழகு. அந்த வகையில், இன்று ஏற்பட்டுள்ள இந்த அரசியல் மாற்றம் ஒரு புதிய சரித்திரத்தைப் படைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
