கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக திமுக அரசுக்கு ஆதரவாக விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி எடுத்து வந்த மென்மையான போக்கு, தற்போது அக்கட்சியின் உள்வட்டாரத்திலேயே மிகப்பெரிய அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. திமுக ஆட்சிக்கு வந்ததிலிருந்து பல முக்கிய விவகாரங்களில் விசிக ஒரு ‘ஜால்ரா’ போடும் கட்சியாகவே பார்க்கப்படுவதாக அரசியல் விமர்சகர்கள் முன்வைக்கும் குற்றச்சாட்டு, இப்போது அக்கட்சியின் நிர்வாகிகளாலேயே வழிமொழியப்படுகிறது. ஆட்சியின் தவறுகளை சுட்டிக்காட்டாமல், வெறும் தோழமை என்ற பெயரில் திமுகவின் ‘ஊதுகுழலாக’ மாறியது கட்சிக்கு சரிவை ஏற்படுத்தியுள்ளதாக நிர்வாகிகள் வெளிப்படையாகவே முணுமுணுக்க தொடங்கியுள்ளனர்.
குறிப்பாக, தமிழகத்தையே உலுக்கிய வேங்கைவயல் குடிநீர் தொட்டியில் மலம் கலக்கப்பட்ட விவகாரத்தில், விசிக ஒரு வலுவான போராட்டத்தையோ அல்லது அரசுக்கு எதிரான கடுமையான அழுத்தத்தையோ கொடுக்க தவறியது அக்கட்சியின் அடித்தளத்தையே அசைத்து பார்த்துள்ளது. தலித் மக்களின் பாதுகாவலனாக தன்னை காட்டிக்கொள்ளும் விசிக, அதே சமூகத்திற்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிக்கு எதிராக திமுகவை நோக்கி விரல் நீட்டத் தயங்கியது ஏன் என்ற கேள்வி தொண்டர்களிடையே எரிகிறது. இத்தகைய முக்கிய பிரச்சனைகளில் மௌனம் காத்தது, திமுகவின் அதிகார நிழலில் விசிக தனது தனித்துவத்தை இழந்து வருவதையே காட்டுகிறது.
கட்சியின் மூத்த நிர்வாகிகள் மற்றும் மாவட்ட செயலாளர்கள் மத்தியில் எழுந்துள்ள இந்த எச்சரிக்கை மணி, 2031-ம் ஆண்டிற்குள் விசிக என்ற அடையாளமே இல்லாமல் போய்விடும் என்ற அச்சத்தை விதைத்துள்ளது. திமுக தனது அரசியல் லாபத்திற்காக விசிகவின் வாக்கு வங்கியை பயன்படுத்திக்கொண்டு, அந்த கட்சியை ஒரு துணை அமைப்பாக மட்டுமே மாற்றி வருவதாக குற்றம் சாட்டப்படுகிறது. “இனியும் திருமாவளவன் சுதாரிக்கவில்லை என்றால், திராவிட கட்சிகள் சிறுத்தைகளின் நகங்களை மழுங்க செய்துவிடும்” என்று நிர்வாகிகள் தலைமைக்கு எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளனர்.
விசிகவின் இந்த தடுமாற்றத்தை உணர்ந்தே, எதிர்க்கட்சிகள் மற்றும் புதிய வரவான தமிழக வெற்றிக் கழகம் போன்ற சக்திகள் விசிகவின் வாக்கு வங்கியை நோக்கி வலைவீச தொடங்கியுள்ளன. திமுகவின் தவறுகளுக்கு பொறுப்பேற்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் விசிக இருப்பதால், அக்கட்சியின் இளைஞர் அணியினர் அதிருப்தியில் உள்ளனர். திருமாவளவன் தனது அரசியல் முதிர்ச்சியால் இதை கடக்க முயன்றாலும், களத்தில் உள்ள யதார்த்தம் அவருக்கு எதிராகவே திரும்பியுள்ளது. இந்த சூழலில் இருந்து மீள வேண்டுமானால், விசிக தனது சுயாட்சியையும் போராட்ட குணத்தையும் மீண்டும் நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது.
எழுச்சித் தமிழர் திருமாவளவன் இப்போது ஒரு இக்கட்டான நிலையில் இருக்கிறார். ஒருபுறம் திமுக உடனான ஆட்சி பங்கு குறித்த கோரிக்கை, மறுபுறம் கட்சியின் தனித்துவத்தை காக்க வேண்டிய நெருக்கடி என அவர் இரட்டை சவால்களை சந்தித்து வருகிறார். இதுவரை திமுக கொடுத்த சின்ன சின்ன வாக்குறுதிகளை நம்பி ஏமாந்தது போதும் என்றும், இனி நேரடியாக அதிகாரத்தில் பங்கு கோரும் துணிச்சல் வேண்டும் என்றும் நிர்வாகிகள் வலியுறுத்துகின்றனர். திருமாவளவனின் அடுத்தகட்ட நகர்வு, அவர் ஒரு ‘கூட்டணி தலைவர்’ என்பதை தாண்டி ஒரு ‘சுயேச்சையான ஆளுமை’ என்பதை நிரூபிப்பதாக இருக்க வேண்டும்.
இறுதியாக, 2026 தேர்தல் என்பது விசிகவிற்கு ஒரு வாழ்வா சாவா போராட்டமாக அமையப்போகிறது. திமுகவின் மேலாதிக்கத்திற்கு பணிந்து போவதா அல்லது தனது கொள்கைக்காக புதிய பாதையை தேர்ந்தெடுப்பதா என்ற கேள்விக்கு திருமாவளவன் விடை சொல்ல வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது. இந்த முறை அவர் எடுக்கப்போகும் முடிவுதான் 2031ல் விசிக ஒரு வலிமையான கட்சியாக இருக்குமா அல்லது வரலாற்றின் பக்கங்களில் மறைந்துவிடுமா என்பதை தீர்மானிக்கும். புரட்சி என்பது மேடை பேச்சோடு நின்றுவிடாமல், செயலில் காட்டப்பட வேண்டும் என்பதே சிறுத்தைகளின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
