இந்தியாவின் அண்டை நாடுகளான பாகிஸ்தான் மற்றும் வங்காளதேசத்தில் நிலவும் தற்போதைய அரசியல் சூழல் மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள பயங்கரவாத அச்சுறுத்தல்கள் குறித்து சர்வதேச பாதுகாப்பு ஆய்வாளர்கள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்கள் தெரிவிக்கும் கருத்துக்கள் பெரும் கவலையை ஏற்படுத்துகின்றன.
வங்காளதேசத்தில் அண்மைக்காலமாக சிறுபான்மையினரான இந்துக்கள் மீது நடத்தப்படும் தாக்குதல்கள் ஏதோ தற்செயலாக நடப்பவை அல்ல, மாறாக அவை பாகிஸ்தானின் உளவு அமைப்பான ஐ.எஸ்.ஐ மற்றும் வங்காளதேசத்தின் ஜமாத்-இ-இஸ்லாமி அமைப்புகளால் திட்டமிடப்பட்ட ஒரு ஒருங்கிணைந்த சதியாகும். ஒரு காலத்தில் இந்தியாவுடன் இணக்கமான உறவை கொண்டிருந்த வங்காளதேசம், தற்போது முகமது யூனுஸ் தலைமையிலான இடைக்கால ஆட்சியில் பாகிஸ்தானை நோக்கி சாய்ந்து வருவது இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு மிகப்பெரிய சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது.
பாகிஸ்தானின் பிடியில் வங்காளதேசம் சிக்கி வருவதற்கான முக்கிய அறிகுறியாக, அங்குள்ள இந்திய எதிர்ப்பு குழுக்களின் எழுச்சியை குறிப்பிடலாம். குறிப்பாக, மாணவர் போராட்டங்களின் மறைவில் ஜமாத் அமைப்பினர் ஆட்சியில் செல்வாக்கு செலுத்துவதும், பாகிஸ்தானுடன் கடல்வழி போக்குவரத்தை திறப்பதும் இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்கு நேரடி அச்சுறுத்தலை உருவாக்கியுள்ளது.
1971 போரில் இந்தியாவிடம் அடைந்த தோல்விக்கு பழிவாங்கும் நோக்கில், பாகிஸ்தான் தற்போது வங்காளதேசத்தை ஒரு ஏவுதளமாக பயன்படுத்தி வருகிறது. இந்தியாவின் ‘சிக்கன் நெக்’ எனப்படும் சிலிகுரி வழித்தடத்தை துண்டிப்பது மற்றும் எல்லைப்புற மாவட்டங்களில் மக்கள் தொகை மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவது போன்ற ஆபத்தான திட்டங்களை ஐ.எஸ்.ஐ முன்னெடுத்து வருகிறது.
பயங்கரவாத அமைப்புகள் தற்போது தங்களது உத்திகளை மாற்றி அமைத்து வருகின்றன. முன்பு ஏழ்மையான இளைஞர்களை மட்டும் குறிவைத்த அமைப்புகள், இப்போது ‘வெள்ளை காலர் பயங்கரவாதம்’ என்ற பெயரில் மருத்துவர்கள், பொறியாளர்கள் மற்றும் நன்கு படித்த இளைஞர்களை தற்கொலை படைத் தாக்குதல்களுக்கு தயார் செய்கின்றன. இவர்கள் இணையதளங்கள் மூலம் சுயமாக தீவிரவாத கொள்கைகளை உள்வாங்கி, என்க்ரிப்ட் செய்யப்பட்ட செயலிகள் வழியாக தொடர்புகொள்வதால், இவர்களை கண்காணிப்பது பாதுகாப்பு படையினருக்கு கடினமாக உள்ளது. மேலும், பெண்களையும் குழந்தைகளையும் ஆட்சேர்ப்பு மற்றும் உளவு வேலைகளுக்கு பயன்படுத்துவது அதிகரித்துள்ளது, இது பாகிஸ்தானின் ‘லஷ்கர்-இ-தொய்பா’ மற்றும் ‘ஜெய்ஷ்-இ-முகமது’ போன்ற அமைப்புகளின் புதிய பாணியாகும்.
வங்காளதேசத்தின் தற்போதைய நிலைமை மெல்ல மெல்ல சோமாலியா அல்லது சிரியாவை போல உள்நாட்டுப் போர் மேகங்களை நோக்கி நகர்கிறது. அங்குள்ள ராணுவம், உளவுத்துறை மற்றும் காவல்துறை ஆகியவற்றில் ஜமாத் ஆதரவாளர்கள் ஊடுருவி இருப்பதால், சாதாரண மக்களின் குரல் நசுக்கப்பட்டு வருகிறது. இருப்பினும், ஒரு பக்கம் ‘பாகிஸ்தானிய போக்கு’ அதிகரித்தாலும், தங்களை ஒரு பயங்கரவாத நாடாக உலகம் பார்க்கக்கூடாது என்று விரும்பும் ஒரு அமைதியான பெரும்பான்மை மக்கள் அங்கு இப்போதும் உள்ளனர். இவர்கள் ஜமாத் போன்ற அமைப்புகளின் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்தாலும், அதிகார பலம் மற்றும் ஆயுத பலத்திற்கு முன்னால் அவர்களால் செயல்பட முடியாமல் போவது ஒரு சோகமான முரண்பாடாகும்.
பாகிஸ்தானை பொறுத்தவரை, அது தனது சொந்த நாட்டில் பலுசிஸ்தான் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் எல்லையில் பெரும் சவால்களை சந்தித்து வருகிறது. தனது உள்நாட்டு பிரச்சினைகளிலிருந்து மக்களின் கவனத்தை திசைதிருப்பவும், தீவிரவாத குழுக்களை மீண்டும் ஒருங்கிணைக்கவும் வங்காளதேசத்தை அது ஒரு பாதுகாப்பான இடமாக பார்க்கிறது. நிதி நடவடிக்கை பணிக்குழுவின் கண்காணிப்பில் இருந்து தப்பிக்க, பாகிஸ்தான் தனது பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளை வங்காளதேச மண்ணிலிருந்து இயக்கி வருகிறது. இதனால் ஏதேனும் தாக்குதல் நடந்தால், அது வங்காளதேசத்தை சேர்ந்தது என்று கூறி பாகிஸ்தான் நழுவிக்கொள்ள முடியும் என்ற ‘மறுக்கத்தக்க நிலைப்பாட்டை’ அது கையாள்கிறது.
இறுதியாக, தெற்காசிய பிராந்தியத்தில் நிலவும் இந்த கொந்தளிப்பான சூழல் இந்தியாவின் தேசிய பாதுகாப்பிற்கு மிக நெருக்கமான கண்காணிப்பை அவசியமாக்குகிறது. வங்காளதேசத்தில் நடைபெறவுள்ள தேர்தல்கள் அந்த நாட்டின் எதிர்காலத்தை மட்டுமல்லாது, ஒட்டுமொத்த பிராந்தியத்தின் அமைதியையும் தீர்மானிக்கும். ஜனநாயகம் என்ற பெயரில் மத அடிப்படைவாதிகள் அதிகாரத்தை கைப்பற்றினால், அது வங்காளதேசத்தை இருண்ட காலத்திற்கு இட்டு செல்லும். எனவே, எல்லைகளை பாதுகாப்பதுடன், டிஜிட்டல் தளங்களில் பரப்பப்படும் தீவிரவாதக் கருத்துக்களை முறியடிப்பதும், அண்டை நாடுகளுடனான உறவை இராஜதந்திர ரீதியாக கையாள்வதும் இந்தியாவின் முதன்மை கடமையாக இருக்க வேண்டும்.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
