அண்மைக்காலமாக பாகிஸ்தானின் பலூசிஸ்தான் மாகாணத்தில் நிகழ்ந்து வரும் தொடர் தாக்குதல்கள் அந்த நாட்டின் உள்நாட்டு பாதுகாப்பு மற்றும் சர்வதேச உறவுகளில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. குறிப்பாக, ஈரான் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் எல்லைகளை ஒட்டிய பகுதிகளில் பலூச் விடுதலை இராணுவம் போன்ற அமைப்புகள் நடத்திய ஒருங்கிணைந்த தாக்குதல்கள், பாகிஸ்தான் இராணுவத்தின் உளவுத்துறை தோல்வியை பறைசாற்றுகின்றன. நூற்றுக்கணக்கான இராணுவத்தினர் கொல்லப்பட்டதாக கூறப்படும் நிலையில், பாகிஸ்தான் அரசு வழக்கம் போல தனது தோல்விகளை மறைக்க அண்டை நாடுகள் மீது பழி சுமத்தும் போக்கை கடைப்பிடித்து வருகிறது. இந்தியாவின் சதி என்று முதலில் கூறிய பாகிஸ்தான், தற்போது ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஈரான் நிலப்பரப்புகள் இதற்கு பயன்படுத்தப்படுவதாக குற்றம் சாட்டுகிறது.
பாகிஸ்தானின் இந்த இரட்டை வேடத்தை அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகள் தற்போது உன்னிப்பாகக் கவனித்து வருகின்றன. ஒருபுறம் அமெரிக்காவுடன் நெருக்கம் காட்டுவது போலவும், மறுபுறம் அமெரிக்காவின் எதிரிகளுடன் ரகசியத் தொடர்புகளை வைத்திருப்பது போலவும் பாகிஸ்தான் செயல்படுவது சர்வதேச அளவில் அதன் நம்பிக்கையைச் சிதைத்துள்ளது. குறிப்பாக, ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா விட்டுச் சென்ற நவீன ஆயுதங்கள் பலூச் போராட்டக்காரர்களின் கைகளுக்கு சென்றிருப்பது, அமெரிக்கா பாகிஸ்தானுக்கு கொடுக்கும் ஒரு மறைமுக பாடமாகவே பல அரசியல் ஆய்வாளர்களால் பார்க்கப்படுகிறது. பாகிஸ்தானின் இந்த இரட்டை நிலைப்பாடு, அந்த நாட்டை ஒரு பாதுகாப்பற்ற சூழலுக்கு தள்ளியுள்ளது.
ஈரானுடனான பாகிஸ்தானின் உறவும் தற்போது கசப்படைய தொடங்கியுள்ளது. எல்லையில் நிகழ்ந்த ஏவுகணை தாக்குதல்களுக்கு பிறகு இரு நாடுகளுக்கும் இடையே ஒரு தற்காலிக அமைதி ஏற்பட்டாலும், பாகிஸ்தான் தனது நிலப்பரப்பில் அமெரிக்காவிற்கு இடம் கொடுப்பதையோ அல்லது புதிய இராணுவக் கூட்டணிகளை உருவாக்குவதையோ ஈரான் விரும்பவில்லை. இதன் விளைவாக, ஈரானிய எல்லை பகுதிகளில் பலூச் போராட்டக்காரர்களின் நடமாட்டத்தை ஈரான் கண்டுகொள்ளாமல் விடுவது பாகிஸ்தானுக்கு பெரும் தலைவலியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. தனது அண்டை நாடுகளான இந்தியா, ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஈரான் ஆகிய மூன்று நாடுகளுடனும் சுமூகமான உறவு இல்லாதது பாகிஸ்தானின் இராணுவ நிலையை மேலும் பலவீனப்படுத்தியுள்ளது.
பலூசிஸ்தான் மாகாணத்தில் பாகிஸ்தான் இராணுவம் நிலைநாட்டியுள்ளதாகக் கூறும் ‘அரசின் அதிகாரம்’ என்பது வெறும் காகித அளவிலேயே உள்ளது என்பதை அண்மைய தாக்குதல்கள் நிரூபித்துள்ளன. நுஷ்கி, மஸ்துங் போன்ற முக்கிய நகரங்களை 58 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக போராட்டக்காரர்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது, இராணுவத்தின் பலவீனத்தை வெளிச்சம் போட்டு காட்டியுள்ளது. பொருளாதார ரீதியாக பலூசிஸ்தானின் கனிம வளங்களை சீனா போன்ற நாடுகளுக்கு விற்பனை செய்ய பாகிஸ்தான் முயற்சிக்கும் நிலையில், அந்த பகுதியில் நிலவும் பாதுகாப்பற்ற சூழல் முதலீட்டாளர்களை அஞ்ச வைத்துள்ளது. பலூச் மக்களின் உரிமைகளை நசுக்குவதன் மூலம் ஒருபோதும் அமைதியை நிலைநாட்ட முடியாது என்பதற்கு இதுவே சான்றாகும்.
பலூச் விடுதலை போராட்டமானது தற்போது பழங்குடி தலைமைகளை கடந்து, படித்த நடுத்தர வர்க்க இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்களின் கைகளுக்கு சென்றுள்ளது. டாக்டர் மஹ்ரங் பலூச் போன்ற ஆளுமைகளின் எழுச்சி, பலூச் மக்களின் அரசியல் விழிப்புணர்வை உலகிற்கு உணர்த்தியுள்ளது. ஆயுத போராட்டங்களுக்கு இணையாக அங்கு மக்கள் இயக்கங்களும் வலுப்பெற்று வருவது பாகிஸ்தான் இராணுவத்திற்கு மிகப்பெரிய சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது. போராட்டங்களை ஒடுக்குவதற்கு இராணுவம் எடுக்கும் ஒவ்வொரு கடுமையான நடவடிக்கையும், பலூச் மக்களிடையே மேலும் அதிக கசப்புணர்வையும் பிரிவினைவாத எண்ணத்தையுமே விதைத்து வருகிறது. இது பாகிஸ்தானின் ஒருமைப்பாட்டிற்கு நீண்ட கால அடிப்படையில் மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாகும்.
ஒட்டுமொத்தமாக பார்க்கும்போது, பாகிஸ்தான் தனது உள்நாட்டு பிரச்சினைகளை தீர்க்காமல் அண்டை நாடுகளை குற்றம் சாட்டுவது என்பது எரியும் நெருப்பில் எண்ணெய் ஊற்றுவதற்கு சமமாகும். சீனா, அமெரிக்கா, ஈரான் என அனைத்து தரப்பிடமும் ஆதாயம் தேட முயன்று, இறுதியில் அனைத்து நாடுகளின் நம்பிக்கையையும் பாகிஸ்தான் இழந்து நிற்கிறது. எல்லையில் பல லட்சம் வீரர்களை நிறுத்தியிருந்தாலும், உள்ளூர் மக்களின் ஆதரவு இல்லாததால் பாகிஸ்தான் இராணுவம் தனது சொந்த மண்ணிலேயே திணறி வருகிறது. இந்த நிலை நீடித்தால், பலூசிஸ்தான் விவகாரம் பாகிஸ்தானின் வரலாற்றில் ஒரு கரும்புள்ளியாகவும், அதன் சிதைவிற்கான ஆரம்பமாகவும் அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
