ஈரான் மற்றும் அமெரிக்கா இடையிலான தற்போதைய பதற்றங்கள் சர்வதேச அரசியலில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. அமெரிக்கா ஈரானை தாக்குமா அல்லது பின்வாங்குமா என்ற கேள்விக்கு, அங்குள்ள ஆட்சியாளர்கள் மீது அதிருப்தியில் உள்ள ஈரான் மக்கள் மற்றும் உளவு அமைப்புகளின் ஊடுருவல் ஈரானுக்குள் ஆழமாக இருப்பதாக அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். குறிப்பாக, ஹமாஸ் தலைவர்கள் மற்றும் ஈரான் ராணுவத் தளபதிகள் மீதான துல்லியமான தாக்குதல்கள், மனித உளவுத்துறை அங்கு எவ்வளவு வலுவாக செயல்படுகிறது என்பதை காட்டுகிறது.
ஈரான் மற்றும் இஸ்ரேல் ஆகிய இரு நாடுகளும் அமெரிக்காவுக்கு ஒரு காலத்தில் நெருக்கமான நட்பு நாடுகளாக இருந்தன என்பதும், அவற்றின் அணுசக்தி திட்டங்கள் கூட ஒரு காலத்தில் இணைந்து செயல்பட்டன என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. இன்று அந்த உறவுகள் சிதைந்துள்ள நிலையில், ஈரானுக்குப் பின்னால் ரஷ்யா மற்றும் சீனாவின் மறைமுக ஆதரவு இருப்பதாக வல்லுநர்கள் கருதுகின்றனர். அமெரிக்கா நேரடியாக தாக்குதல் நடத்தினால், ஈரான் தனது அண்டை நாடுகளான சவுதி அரேபியா, குவைத் மற்றும் ஜோர்டான் போன்ற பிராந்திய சக்திகளை தாக்கும் அபாயம் உள்ளது. இது ஒரு பிராந்திய போராக மாறுவதுடன், உலக பொருளாதாரத்தையே புரட்டி போடக்கூடிய வல்லமை கொண்டது.
உலக எரிசக்தி விநியோகத்தில் 20 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான எண்ணெய் ‘ஹார்முஸ்’ ஜலசந்தி வழியாகவே செல்கிறது. ஒருவேளை ஈரான் இந்த வழித்தடத்தை மூடினால், கச்சா எண்ணெய் விலை தாறுமாறாக உயர்ந்து இந்தியாவை போன்ற வளரும் நாடுகளின் சாமானிய மக்களின் வாழ்க்கையை பெரிதும் பாதிக்கும். 45 ஆண்டுகளாக தடைகளைச் சந்தித்து வரும் ஈரானுக்கு இதனால் பெரிய இழப்பு இருக்காது என்றாலும், மற்ற நாடுகள் எரிபொருள் நெருக்கடியில் சிக்க நேரிடும். அமெரிக்காவின் வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளால் அனைத்து தாக்குதல்களையும் தடுத்து நிறுத்த முடியாது என்பதே எதார்த்தமான நிலைப்பாடாக உள்ளது.
சீனாவை பொறுத்தவரை, அந்நாடு தற்போது உள்நாட்டு பிரச்சனைகளிலும் பொருளாதார சரிவிலும் சிக்கியுள்ளது. பாகிஸ்தானில் சீனா முதலீடு செய்த 60 பில்லியன் டாலர்கள் பெரும் கேள்விக்குறியாகியுள்ளது. பலுசிஸ்தான் போன்ற பகுதிகளில் சீனர்களுக்கு பாதுகாப்பற்ற சூழல் நிலவுவது சீனாவின் வெளியுறவு கொள்கையில் பின்னடைவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அதே சமயம், ரஷ்யாவுடனான சீனாவின் உறவு என்பது ஒரு கொடுக்கல்-வாங்கலாகவே பார்க்கப்படுகிறது. உக்ரைன் போரில் பிஸியாக இருக்கும் ரஷ்யா, சீனாவிற்குத் தார்மீக ஆதரவைத் தருமே தவிர, நேரடியாகப் போர்க்களத்தில் இறங்க வாய்ப்பில்லை.
சீனாவின் ‘ஒற்றைக் குழந்தை கொள்கை’ அதன் ராணுவ வலிமையில் ஒரு பெரிய பலவீனத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குடும்பத்தில் ஒரு குழந்தையை மட்டுமே கொண்ட சீன இளைஞர்கள், போர்க்களத்தில் உயிரை தியாகம் செய்ய தயங்குவதாகவும், இது அந்நாட்டின் ஆள்சேர்ப்பு நடவடிக்கையை பாதித்துள்ளதாகவும் வல்லுநர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். மறுபுறம், ரஷ்யா இந்தியாவின் மீது வைத்துள்ள நம்பிக்கையை விட சீனாவின் மீது வைக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. நவீன கால போர்கள் வெறும் ராணுவ பலத்தை சார்ந்தது மட்டுமல்லாமல், பொருளாதார மற்றும் உளவியல் காரணிகளையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.
இறுதியாக, 2026-ம் ஆண்டின் இந்தப் புவிசார் அரசியல் சூழலில், இந்தியா ஒரு சமநிலையான வெளியுறவுக் கொள்கையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது. ஈரான்-அமெரிக்கா மோதல் என்பது வெறும் இரு நாடுகளுக்கு இடையேயானது மட்டுமல்ல, அது உலகளாவிய எரிசக்தி மற்றும் விநியோகச் சங்கிலியைப் பாதிக்கக்கூடியது. சீனாவை எதிர்கொள்ள இன்னும் ஐந்து முதல் ஏழு ஆண்டுகள் வரை இந்தியாவுக்கு ஒரு சாதகமான கால அவகாசம் இருப்பதாக கருதப்படுகிறது. அதற்கு பிறகு சீனாவால் ஏற்படக்கூடிய சவால்களை எதிர்கொள்ள இந்தியா தனது தற்காப்பு மற்றும் ராஜதந்திர வலிமையை அதிகரித்து வருகிறது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
