தமிழக அரசியலில் சினிமா நட்சத்திரங்களின் தாக்கம் என்பது பல ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து வரும் ஒரு நீங்கா நிழலாகும். எம்.ஜி.ஆர் மற்றும் ஜெயலலிதா ஆகிய இருபெரும் ஆளுமைகள் திரையுலகிலிருந்து வந்து கோட்டையை பிடித்தது ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு. ஆனால், அந்த வெற்றி கதைகளை முன்மாதிரியாக கொண்டு இன்று அரசியலில் குதிக்கும் நடிகர்கள் அதே மேஜிக்கை நிகழ்த்த முடியும் என்று நம்புவது தற்கால இளைய தலைமுறைக்கு, குறிப்பாக Gen Z பிரிவினருக்கு பெரும் ஏமாற்றத்தையே அளிக்கும். திரையில் அவர்கள் காட்டும் வீரமும், வசனங்களும் நிஜ வாழ்க்கையின் சிக்கலான அரசியல் சூழலுக்கு தீர்வாகாது என்பதை நாம் உணர வேண்டிய தருணம் இது.
கடந்த கால வரலாற்றை திரும்பி பார்த்தால், தேமுதிக தொடங்கி பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்திய விஜயகாந்த், ஒரு கட்டத்தில் தனது உடல்நிலை மற்றும் அரசியல் சூழல்களால் பின்வாங்க நேரிட்டது. அவரை தொடர்ந்து வந்த கமல்ஹாசன், ‘மாற்றம்’ என்று முழக்கமிட்டு மய்யம் அமைத்தாலும், தேர்தல் களத்தில் அவரால் நீடிக்க முடியாமல் போனது. சரத்குமார் போன்ற நடிகர்கள் கட்சி ஆரம்பித்து பின்னாளில் பெரிய கட்சிகளுடன் ஐக்கியமானதும் நாம் கண்டதே. இப்போது சீமான் போன்றவர்கள் மேடை பேச்சால் இளைஞர்களை கவர்ந்தாலும், நடைமுறை அரசியலில் அதிகாரத்தை கைப்பற்றுவதில் இன்னும் சவால்களை சந்தித்து வருகின்றனர். இந்த பட்டியலில் கடைசியாக இணைந்திருக்கும் விஜய், பனையூர் அலுவலகத்திலேயே முடங்கிக்கிடப்பது அவரது அரசியல் முதிர்ச்சியின்மையை காட்டுவதாக விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர்.
சினிமாவில் ஒரு நடிகர் பாடும் பாடலோ அல்லது அவர் பேசும் வசனமோ சமூக மாற்றத்தை கொண்டுவந்துவிடும் என்று நம்புவது ஒரு மாயை. சினிமாவில் எல்லாமே முன்கூட்டியே எழுதப்பட்ட திரைக்கதை , ஆனால் அரசியலில் ஒவ்வொரு நொடியும் மக்கள் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளும் துணிச்சல் வேண்டும். எம்.ஜி.ஆர் காலத்தில் இருந்த ஊடக சூழலும், மக்களின் மனநிலையும் வேறு. இன்று தகவல் தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துள்ள நிலையில், ஒரு தலைவரின் ஒவ்வொரு அடியும் நுணுக்கமாக கவனிக்கப்படுகிறது. பனையூரிலிருந்து கொண்டு அறிக்கை விடுவதோ அல்லது இசை வெளியீட்டு விழா பாணியில் குட்டிக்கதைகள் சொல்வதோ ஒரு மாநிலத்தை ஆட்சி செய்ய போதுமானதாக இருக்காது என்பதை இளைஞர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
குறிப்பாக Gen Z தலைமுறையினர் அரசியலை வெறும் பொழுதுபோக்காகவோ அல்லது Fan boy மோகமாகவோ பார்க்க கூடாது. ஒரு நடிகரை தலைவராக ஏற்றுக்கொள்வதற்கு முன்னால், அவருக்கு பின்னால் இருக்கும் கொள்கை என்ன, நிலம் சார்ந்த பிரச்சினைகளில் அவருடைய நிலைப்பாடு என்ன என்பதை ஆராய வேண்டும். எம்.ஜி.ஆர் மற்றும் ஜெயலலிதா ஆகியோருக்கு பிறகு அந்த ஆளுமை திறன் கொண்ட ஒரு சினிமா முகம் இதுவரை அமையவில்லை என்பதே நிதர்சனம். வெறும் புகழை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு அதிகாரத்தை கைப்பற்ற நினைக்கும் போக்கு, இறுதியில் வாக்களிக்கும் இளைஞர்களுக்கு ஏமாற்றத்தையே பரிசாக அளிக்கும்.
விஜய்யின் தற்போதைய செயல்பாடுகள் அவர் ஒரு சீரியஸான அரசியல்வாதியாக தன்னை முன்னிறுத்த தயங்குகிறாரோ என்ற ஐயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மற்ற கட்சி தலைவர்கள் வெயிலிலும் மழையிலும் மக்களுடன் மக்களாக நின்று போராடும்போது, விஜய் மட்டும் பாதுகாப்பான அறைக்குள் இருந்து கொண்டு அரசியல் செய்வது ஜனநாயகத்திற்கு ஆரோக்கியமானதல்ல. மாற்றத்தை விரும்புபவர்கள் ஒரு தனிநபரின் பிம்பத்தை விட, அந்த நபரின் செயல்பாடுகளையும் தொலைநோக்கு பார்வையையும் கவனிக்க வேண்டும். பழைய பிம்பங்களை உடைத்துவிட்டு புதிய சிந்தனையுடன் அரசியலை அணுக வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்.
இனிமேலாவது சினிமா மோகத்திலிருந்து விடுபட்டு, உண்மையான மக்கள் தலைவர்களை அடையாளம் காண இளைஞர்கள் முன்வர வேண்டும். திரையுலக கவர்ச்சி என்பது ஒரு தற்காலிக மின்னல் போன்றது; அது நிலையான வெளிச்சத்தை தராது. எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா காலம் என்பது ஒரு முடிந்துபோன அத்தியாயம். இனிவரும் காலங்களில் அறிவார்ந்த, களப்பணி ஆற்றக்கூடிய தலைவர்களே தமிழகத்திற்கு தேவை. திரை நட்சத்திரங்களை நம்பி தங்கள் எதிர்காலத்தை தொலைக்காமல், விழிப்புணர்வுடன் செயல்படுவதே இந்த தலைமுறை செய்ய வேண்டிய மிக முக்கியமான காரியம் ஆகும்.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
