20 நாளில் 60க்கும் மேற்பட்ட கனிம வள குவாரிகளை மூட ஒரு புதிய அரசுக்கு முடிந்தபோது, 60 வருடங்களாக ஆட்சி செய்த திராவிட கட்சிகளால் முடியாதது ஏன்? மாஃபியாக்களிடம் பயமா? அளவுக்கு அதிகமாக வாங்கிய லஞ்சப்பணத்தால் அலட்சியமா? இயற்கை வளங்களை ஒரு அரசே சுரண்ட துணை நிற்பதை எப்படி மன்னிக்க முடியும்? ஆட்சி கையில் இருந்தால் எதுவேண்டுமானாலும் செய்யலாமா? இருவரும் மாறி மாறி தானே ஆட்சிக்கு வரப்போகிறோம்.. ஒருவர் ஆட்சியில் இருக்கும் இன்னொருவரை கண்டுகொள்ளாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற மறைமுக ஒப்பந்தமா? 60 வருடங்களாக மக்களை முட்டாள் ஆக்கியுள்ளதா திராவிடம்?

தமிழ்நாட்டில் கனிம வளங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு குறித்த விவாதங்கள் கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே அரசியல் களத்திலும் மக்கள் மத்தியிலும் மிக முக்கியமான பேசுபொருளாக இருந்து வருகின்றன. இயற்கை வளங்கள் என்பவை ஒரு மாநிலத்தின்…

minerals tn

தமிழ்நாட்டில் கனிம வளங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு குறித்த விவாதங்கள் கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே அரசியல் களத்திலும் மக்கள் மத்தியிலும் மிக முக்கியமான பேசுபொருளாக இருந்து வருகின்றன. இயற்கை வளங்கள் என்பவை ஒரு மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்த சொத்து என்றும், அவை எதிர்கால சந்ததியினரின் வாழ்வாதாரத்தை தீர்மானிக்கும் காரணி என்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் தொடர்ந்து குரல் எழுப்பி வருகின்றனர்.

ஒரு புதிய அரசு பொறுப்பேற்ற குறுகிய காலத்திற்குள் பல சுரங்கங்களை மூடுவதற்கு நடவடிக்கை எடுக்க முடிகிறது என்றால், நீண்ட காலம் ஆட்சியில் இருந்த கட்சிகளால் ஏன் அத்தகைய கடுமையான மற்றும் தீர்க்கமான நடவடிக்கைகளை எடுக்க இயலவில்லை என்ற கேள்வி பொதுமக்களிடையே எழுவது இயல்பானதே. இந்த ஒப்பீடு, நிர்வாகத் திறன் மற்றும் அரசியல் துணிச்சலின் மீதான மக்களின் எதிர்பார்ப்பை பிரதிபலிப்பதாக அமைகிறது.

பல தசாப்தங்களாக மாறி மாறி ஆட்சி பொறுப்பில் இருக்கும் திராவிட கட்சிகள், கனிம வள வேட்டையை தடுப்பதில் போதிய ஆர்வம் காட்டவில்லை என்றும், சட்டவிரோத குவாரிகளின் செயல்பாடுகளை முடக்க தவறிவிட்டன என்றும் பரவலான விமர்சனங்கள் வைக்கப்படுகின்றன. அரசியல் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களின் மறைமுக ஆதரவு அல்லது மாஃபியாக்களின் ஆதிக்கம் காரணமாகவே இத்தகைய இயற்கை சுரண்டல்கள் தங்கு தடையின்றி நடைபெறுகின்றன என்ற குற்றச்சாட்டு வலுவாக உள்ளது. அதிகாரிகள் மற்றும் அரசியல்வாதிகளுக்கு இடையே உள்ள நெடிய பிணைப்பும், அதன் மூலம் கைமாறும் பெரும் தொகைகளும் தான் இந்த அலட்சியத்திற்கு முதன்மை காரணம் என்று சமூக ஆர்வலர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இது போன்ற சூழல், சட்டத்தின் மீதான பயத்தை விட லாப நோக்கமே பிரதானம் என்ற நிலையை உருவாக்குகிறது.

மாநிலத்தின் இயற்கை வளங்களை அரசே நேரடியாகவோ அல்லது தனியார் நிறுவனங்களின் சட்டவிரோத செயல்பாடுகளுக்கு துணை நின்றோ சுரண்டுவதை எந்த வகையிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்பது பொதுமக்களின் ஏகோபித்த கருத்தாக உள்ளது. ஆட்சி அதிகாரம் கையில் இருக்கிறது என்பதற்காக, சட்ட விதிகளையும் சுற்றுச்சூழல் வழிகாட்டுதல்களையும் காற்றில் பறக்கவிட்டுவிட்டு இயற்கையை அழிப்பது ஜனநாயக பண்புகளுக்கு எதிரானது. ஆறுகளின் மணல், மலைகளின் பாறைகள், மற்றும் தாது மணல் போன்ற விலைமதிப்பற்ற வளங்கள் அழிக்கப்படும்போது, அது நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை பாதிப்பதோடு ஒட்டுமொத்த சுற்றுச்சூழல் சமநிலையையும் சீர்குலைக்கிறது. இத்தகைய தவறுகளை மக்கள் நல அரசு என்று சொல்லிக்கொள்ளும் எந்தவொரு நிர்வாகமும் செய்ய முற்படக்கூடாது.

இருபெரும் திராவிட கட்சிகளும் மாறி மாறி ஆட்சிக்கு வரும் ஒரு சுழற்சி முறை அரசியல் தமிழ்நாட்டில் பல ஆண்டுகளாக நிலவி வருகிறது. இதனால், ஒருவர் ஆட்சியில் இருக்கும்போது செய்யும் தவறுகளை மற்றொருவர் ஆட்சிக்கு வரும்போது தீவிரமாக விசாரிப்பதோ அல்லது தண்டிப்பதோ இல்லை என்ற சந்தேகம் பொதுமக்கள் மத்தியில் எழுந்துள்ளது. இது போன்ற செயல்பாடுகள் இருதரப்பிற்கும் இடையே உள்ள ஒரு மறைமுக உடன்படிக்கையோ அல்லது பரஸ்பர புரிதலோ என்ற எண்ணத்தை தோற்றுவிக்கிறது. கடந்த கால தவறுகளுக்கு பொறுப்பானவர்கள் மீது கடுமையான சட்ட நடவடிக்கைகள் பாயாதவரை, அதிகார பலம் கொண்டவர்கள் தொடர்ந்து இயற்கை வளங்களை சுரண்டுவதில் எவ்வித தயக்கமும் காட்ட மாட்டார்கள்.

அறுபது ஆண்டுகால திராவிட ஆட்சியில் தமிழ்நாட்டின் சமூக, பொருளாதார மற்றும் கல்வித்துறைகளில் பல முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. இருப்பினும், கனிம வள கொள்கை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பில் இந்த ஆட்சிகள் பெரும் தோல்வியை சந்தித்துள்ளன என்ற விமர்சனத்தை தள்ளிவிட முடியாது. தேர்தல் நேரங்களில் கவர்ச்சிகரமான வாக்குறுதிகளை அளித்துவிட்டு, ஆட்சிக்கட்டிலில் அமர்ந்த பின்பு வளங்களை சுரண்டுபவர்களுக்கு சாதகமாக செயல்படுவது மக்களை ஏமாற்றும் செயலாகவே பார்க்கப்படுகிறது. விழிப்புணர்வு பெற்று வரும் தற்போதைய தலைமுறை, வெறும் அரசியல் முழக்கங்களை மட்டும் நம்பாமல், அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகளை உற்று நோக்கி கேள்விக் கேட்கத் தொடங்கியுள்ளது.

இறுதியாக, இயற்கை வளங்களை பாதுகாப்பது என்பது ஒரு தற்காலிக அரசியல் லாபத்திற்கான விஷயம் அல்ல, அது ஒட்டுமொத்த மாநிலத்தின் எதிர்காலம் சார்ந்தது. எந்தவொரு அரசாக இருந்தாலும், அது மக்களின் நலனையும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பையும் முதன்மையாக கொண்டு செயல்பட வேண்டும். சட்டவிரோத சுரங்கங்களுக்கு எதிராகவும், மாஃபியாக்களுக்கு எதிராகவும் எடுக்கப்படும் கடுமையான நடவடிக்கைகள் மட்டுமே அரசின் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கும். ஆட்சி அதிகாரம் என்பது வளங்களை சுரண்டுவதற்கான உரிமம் அல்ல, மாறாக அவற்றை அடுத்த தலைமுறைக்கு கடத்துவதற்கான பொறுப்பு என்பதை உணர்ந்து செயல்படுவதே உண்மையான மக்கள் ஆட்சியாக இருக்க முடியும்.