தமிழக அரசியல் களத்தில் தேர்தல் நெருங்கும் வேளையில் கூட்டணி கணக்குகள் சூடுபிடிக்க தொடங்கியுள்ளன. அந்த வகையில், திமுக கூட்டணியில் தேமுதிக அதிகாரபூர்வமாக இணைந்திருப்பது அரசியல் வட்டாரத்தில் பெரிய அளவில் விவாதங்களை கிளப்பியுள்ளது. உண்மையில், தேமுதிகவின் இந்த நகர்வு யாருக்கும் பெரிய ஆச்சரியத்தை அளிக்கவில்லை என்றாலும், ஆளுங்கட்சியான திமுக ஒரு சிறிய வாக்கு வங்கியை கூட விட்டுக்கொடுக்காமல் அரவணைப்பது அதன் பலவீனத்தையே காட்டுவதாக அரசியல் விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அரை சதவீத வாக்குகளை கூட சேகரிக்க துடிக்கும் திமுகவின் இந்த வேகம், வரும் தேர்தலில் அவர்களுக்கு இருக்கும் ஒருவிதமான மறைமுக பயத்தையே வெளிப்படுத்துகிறது.
கடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில் தேமுதிக பெற்ற வாக்கு சதவீதம் வெறும் 0.43% மட்டுமே. ஒரு காலத்தில் திராவிடக் கட்சிகளுக்கு மாற்றாக உருவெடுத்த கட்சி, இன்று இவ்வளவு சரிவைச் சந்தித்த பிறகும் அவர்களை தனது அணியில் திமுக இணைத்திருப்பது சலசலப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சிறிய கட்சிகள் பலவும் ஒரே கூட்டணியில் திரளும்போது, அது “ஓவர்லோடு” செய்யப்பட்ட வாகனத்தை போன்றது என்று விமர்சிக்கப்படுகிறது. ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் கூட்டணி கட்சிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும்போது, அது தொகுதி பங்கீட்டில் குழப்பத்தையும், பலமான வேட்பாளர்களை நிறுத்துவதில் சிக்கலையும் உண்டாக்கும். இத்தகைய மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூட்டணிகள் சில நேரங்களில் எதிர்பாராத ஆபத்துக்களிலேயே முடியும் என்பதற்கு பல வரலாற்று உதாரணங்கள் உள்ளன.
அரசியல் களத்தில் ஒரு கூட்டணிக்கு வரும் புதிய கட்சியால் அந்த அணிக்கு கூடுதல் பலம் கிடைக்க வேண்டும். ஆனால், தேமுதிகவின் தற்போதைய நிலையில் திமுக கூட்டணிக்கு எந்தவிதமான பெரிய லாபமும் இருக்கப்போவதில்லை என்று கணிக்கப்படுகிறது. தேமுதிகவின் வாக்கு வங்கி ஏற்கனவே சிதறிவிட்ட நிலையில், அவர்களை சேர்ப்பதன் மூலம் திமுகவிற்கு புதிதாக எந்த வாக்கு அறுவடையும் கிடைக்காது. மாறாக, தேமுதிக கேட்கும் தொகுதிகளை திமுகவின் மாவட்ட செயலாளர்களும் நிர்வாகிகளும் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டிய சூழல் உருவாகும் போது, அது கட்சிக்குள் உள்ளூர் அளவில் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தி தேர்தல் வேலையை பாதிக்க வாய்ப்புள்ளது.
தற்போது திமுக அரசுக்கு எதிராக மக்களிடையே நிலவும் ‘ஆன்டி இன்கம்பென்சி’ எனப்படும் ஆட்சி எதிர்ப்பு அலை என்பது குறிப்பிடத்தக்க அளவில் உள்ளது. விலைவாசி உயர்வு, மின்கட்டண உயர்வு மற்றும் சட்டம் ஒழுங்கு தொடர்பான விமர்சனங்கள் ஆகியவற்றால் உருவாகியுள்ள இந்த எதிர்ப்பு ஓட்டு சதவீதத்துடன் ஒப்பிடும்போது, தேமுதிக வைத்துள்ள மிகக்குறைந்த வாக்கு சதவீதம் என்பது கடலில் கரைத்த பெருங்காயம் போன்றதுதான். ஆட்சிக்கு எதிரான மக்களின் கோபத்தை தேமுதிக போன்ற வலுவிழந்த கட்சிகளை வைத்து சமாளிக்க முடியாது என்பதே நிதர்சனம். இந்த உண்மையை உணர்ந்தும் திமுக ஏன் தேமுதிகவை பிடிவாதமாக இழுத்தது என்பதுதான் அரசியல் ஆய்வாளர்களின் கேள்வியாக இருக்கிறது.
மற்றொருபுறம், தேமுதிகவை ஒரு பிணையாக வைத்துக்கொள்ள திமுக முயல்வதாக தெரிகிறது. ஒருவேளை எதிர்க்கட்சிகள் அனைத்தும் ஓரணியில் திரண்டால், ஒரு வாக்கு கூட சிதறிவிடக் கூடாது என்ற அதீத எச்சரிக்கை உணர்வு திமுகவிடம் தெரிகிறது. ஆனால், இந்த அதீத எச்சரிக்கை உணர்வே அவர்கள் கள நிலவரம் குறித்து எவ்வளவு அச்சத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதையும் பறைசாற்றுகிறது. ஒரு வலுவான ஆட்சி நடப்பதாக கூறும் கட்சி, அரை சதவீத வாக்குகளை கொண்ட கட்சிக்காகத் தனது கொள்கைகளையும் இடங்களையும் விட்டுக்கொடுப்பது அதன் தன்னம்பிக்கை குறைவையே பிரதிபலிக்கிறது.
இறுதியாக, 2026 சட்டமன்றத் தேர்தல் என்பது வெறும் கூட்டணிக் கணக்குகளை மட்டும் சார்ந்தது அல்ல; அது மக்களின் நேரடித் தீர்ப்பை சார்ந்தது. எத்தனை சிறிய கட்சிகளை ஒன்றிணைத்தாலும், மக்களின் அடிப்படை தேவைகளும் அதிருப்திகளும் களையப்படாவிட்டால் தேர்தல் முடிவுகள் ஆளுங்கட்சிக்கு சாதகமாக இருக்காது. தேமுதிகவின் வருகை திமுகவின் வெற்றி வாய்ப்பை எந்த வகையிலும் உறுதி செய்யப்போவதில்லை; மாறாக, அது திமுகவின் பலவீனமான இடங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும் ஒரு முயற்சியாகவே அமையும். தேர்தல் நெருங்கும் போது இந்த “ஓவர்லோடு” கூட்டணி எத்தகைய அதிர்வுகளை தரும் என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
