தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் கடந்த மூன்று மாதங்களில் நடிகர் விஜய்யின் அரசியல் பயணம் கண்ட பரிணாம வளர்ச்சி என்பது மிக குறுகிய காலத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு பிரமிக்கத்தக்க மாற்றமாகும். ஆரம்பத்தில் விஜய் கட்சி ஆரம்பித்தபோது, திராவிட இயக்கங்களின் அரை நூற்றாண்டு கால கட்டமைப்பை ஒரு நடிகரால் அவ்வளவு எளிதாக அசைத்துவிட முடியாது என்றே பல மூத்த அரசியல் விமர்சகர்கள் கருதினர்.
“விஜய்யால் 234 தொகுதிகளுக்கும் தகுதியான வேட்பாளர்களை கண்டுபிடிக்க முடியாது, அனுபவமின்மையால் பல வேட்புமனுக்கள் தள்ளுபடியாகும்” என்றெல்லாம் ஏளன பேச்சுகள் எழுந்தன. ஒரு புதிய கட்சிக்கு இருக்கும் ஆரம்பகட்ட தடைகளாக இவை பார்க்கப்பட்டாலும், விஜய் தனது அமைதியான மற்றும் திட்டமிட்ட நகர்வுகள் மூலம் அந்த விமர்சனங்களை ஒவ்வொன்றாக முறியடிக்க தொடங்கினார்.
தேர்தல் நெருங்க நெருங்க, விஜய்யின் செல்வாக்கு வெறும் சினிமா ரசிகர்களோடு மட்டும் சுருங்கிவிடவில்லை என்பது கள நிலவரங்கள் மூலம் வெளிப்பட ஆரம்பித்தது. “விஜய் அதிகபட்சமாக 5 முதல் 10 சதவீத வாக்குகளை பிரிப்பார், அதுவும் திமுக அல்லது அதிமுகவின் வெற்றியை தீர்மானிக்கும் காரணியாக இருக்குமே தவிர, அவரால் ஒரு சீட்டைக் கூட ஜெயிக்க முடியாது” என்ற கணிப்புகள் நிலவின.
வாக்கு சதவீதம் என்பது வேறு, அதை வெற்றியாக மாற்றுவது என்பது வேறு என்று அரசியல் கணக்குகள் சொல்லப்பட்டன. ஆனால், அடிமட்ட அளவில் இளைஞர்களும் பெண்களும் காட்டிய ஆர்வம், இந்த 10 சதவீத கணக்கை எப்போதோ தாண்டிவிட்டதை அரசியல் கட்சிகளின் உளவுத்துறை தகவல்கள் மெல்ல மெல்ல உறுதிப்படுத்தின.
தொடக்கத்தில் “விஜய்க்கு 10 இடங்களுக்கு மேல் கிடைக்காது” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தவர்கள், வாக்குப்பதிவு முடிந்தவுடன் தங்களின் கணிப்புகளை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். “விஜய் சுமார் 50 முதல் 60 இடங்களை பிடித்து தமிழக அரசியலில் ஒரு தவிர்க்க முடியாத மூன்றாவது சக்தியாக உருவெடுப்பார்” என்ற புதிய வாதங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.
ஆளுங்கட்சிக்கும் எதிர்க்கட்சிக்கும் சிம்ம சொப்பனமாக விளங்கும் அளவிற்கு தவெகவின் வளர்ச்சி இருந்தது. வேட்பாளர் யாரென்றே தெரியாமல் மக்கள் “விஜய்க்கு ஒரு வாய்ப்பு அளிப்போம்” என்று திரண்டது, பாரம்பரிய கட்சிகளின் அஸ்திவாரத்தையே ஆட்டிப்பார்த்த ஒரு மாபெரும் அரசியல் திருப்பமாக அமைந்தது.
தேர்தல் களத்தின் இறுதி நாட்களில் நிலவிய அலை, விஜய்யை வெறும் 60 இடங்களுடன் நிறுத்தப்போவதில்லை என்பதை உணர்த்தியது. “விஜய் சட்டமன்றத்தில் எதிர்க்கட்சித் தலைவராக அமர்வார்” என்ற பேச்சுக்கள் மறைந்து, “விஜய் நேரடியாக ஆட்சியை கைப்பற்றினாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை” என்ற சூழல் உருவானது.
இது ஒரு நடிகரின் கவர்ச்சி என்பதை தாண்டி, பல தசாப்தங்களாக தமிழகத்தை ஆண்ட திராவிடக் கட்சிகள் மீதான மக்களின் கடும் அதிருப்தியின் வெளிப்பாடாக பார்க்கப்பட்டது. ஒருபுறம் அதிகார பலம், மறுபுறம் பண பலம் எனப் பெரும் சவால்கள் இருந்தபோதிலும், மக்களின் ‘மாற்றத்திற்கான தாகம்’ விஜய்யை ஒரு மாற்று சக்தியாக முன்னிறுத்தியது.
ஒட்டுமொத்தமாக பார்க்கையில், கடந்த 90 நாட்களில் “வேட்பாளரே கிடைக்காது” என்பதில் தொடங்கி “ஆட்சியைக் கைப்பற்றுவார்” என்பது வரை விஜய்யின் அரசியல் பிம்பம் அடைந்த வளர்ச்சி ஒரு வரலாற்று அதிசயம். 1967-ல் அண்ணா நிகழ்த்திய புரட்சியை போல, 2026-ல் விஜய் ஒரு புதிய அரசியல் சகாப்தத்தை படைப்பாரா என்பது மே 4-ஆம் தேதி வாக்குப்பெட்டிகள் திறக்கப்படும்போது தெரிந்துவிடும்.
எது எப்படியிருப்பினும், கடந்த மூன்று மாதங்களில் தமிழக அரசியல் களம் விஜய்யை சுற்றியே சுழன்றது என்பதும், அவர் மற்ற அனைத்து கட்சிகளையும் தற்காப்பு நிலைக்கு தள்ளினார் என்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மை. இந்த அரசியல் பரிணாமம் தமிழகத்தின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் மிக முக்கிய காரணியாக மாறியிருக்கிறது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
