தமிழக அரசியலில் பல ஆண்டுகளாக நிலவி வரும் “ஓட்டுக்கு காசு” என்ற கலாச்சாரம், ஜனநாயகத்தின் வேர்களை எந்த அளவிற்கு அரித்து தின்றுள்ளது என்பதற்கு ஒரு சாமானியன் மீடியா ஒன்றுக்கு அளித்த பேட்டியின் குமுறலே ஒரு சாட்சி. தேர்தல் நேரத்தில் ஒரு ஓட்டுக்கு ஐந்தாயிரம் ரூபாய் என்று வாரி இறைக்கும் அரசியல் கட்சிகள், மக்களின் அடிப்படை தேவைகளை மட்டும் ஏனோ கண்டும் காணாமல் விட்டுவிடுகின்றன.
ஒரு வீட்டில் மூன்று ஓட்டுகளுக்கு பதினைந்தாயிரம் ரூபாய் கொடுக்கும் ஒரு வேட்பாளர், அதே பணத்தில் அந்த தெருவிற்கான முறையான வடிகால் வசதியையோ அல்லது பொது கழிப்பிட வசதியையோ செய்துகொடுத்திருந்தால், அந்த மக்கள் பணத்தை எதிர்பார்க்காமல் மனமுவந்து வாக்களித்திருப்பார்கள். ஆனால், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்துவதை விட, அவர்களின் வறுமையை விலைக்கு வாங்குவதிலேயே குறியாக இருக்கிறார்கள் என்பது வேதனையான உண்மை.
அடிப்படை வசதிகளான கழிவறை மற்றும் வடிகால் வசதி கூட இல்லாத அவல நிலையில் தான் இன்றும் பல கிராமங்கள் உள்ளன. ஒரு கழிவறையை பயன்படுத்துவதற்கு கூட ஆளுங்கட்சியினரோ அல்லது எதிர்க்கட்சியினரோ அனுமதி தர வேண்டும் என்ற நிலை இருப்பது அதிகார வர்க்கத்தின் ஆதிக்கத்தையே காட்டுகிறது.
அரசியல் கட்சியினர், மக்களின் அன்றாட துயரங்களை துடைப்பதில் மட்டும் ஏன் பாராமுகமாக இருக்கிறார்கள் என்ற கேள்வி எழுகிறது. அதிமுக, திமுக என இரு கட்சிகளுமே மாறி மாறி ஆட்சிக்கு வந்தாலும், அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கை தரத்தில் எந்தவிதமான முன்னேற்றமும் ஏற்படவில்லை என்பதை அந்த சாமானிய இளைஞன் மிகவும் ஆத்திரத்துடன் பேசியுள்ளார்.
சாமானிய மக்கள் கேட்கும் கேள்விகள் பெரும்பாலும் அதிகாரத்தின் செவிகளை எட்டுவதே இல்லை; மாறாக அவை வெறும் சர்ச்சைகளாகவே பார்க்கப்பட்டு மறைந்து போகின்றன. ஊடகங்களின் முன்னால் ஒரு மனிதன் தன் ஆதங்கத்தை கொட்டும்போது, அது அந்த நேரத்திற்கு ஒரு பரபரப்பை ஏற்படுத்தலாமே தவிர, சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளோ அல்லது அரசியல்வாதிகளோ அதற்கான தீர்வை நோக்கி நகர்வதில்லை. “நாங்க கேக்குற கேள்வி வெளிய கேக்காது, சர்ச்சையோட முடிஞ்சிரும்” என்று அந்த மனிதன் சொல்லும் வார்த்தைகள், இந்த நாட்டில் நிலவும் கருத்துரிமை மற்றும் நீதியின் நிலைப்பாட்டை பிரதிபலிக்கின்றன. எத்தனை முறை முறையிட்டாலும் மாற்றங்கள் வராத ஒரு சூழலில், மக்கள் விரக்தியின் விளிம்பிற்கே தள்ளப்படுகிறார்கள்.
பல ஆண்டுகளாக தங்கள் ஊரில் எந்தவிதமான முன்னேற்றமும் இல்லை என்பது அந்த இளைஞன் மட்டுமல்ல, அந்த பகுதி மக்களின் ஒட்டுமொத்தக் கருத்தாக இருக்கிறது. சாலைகள், குடிநீர் மற்றும் சுகாதார வசதிகள் என எதிலுமே மாற்றம் இல்லாத போது, தேர்தலின் போது மட்டும் கொடுக்கப்படும் பணம் எம்மாத்திரம்? ஒருமுறை வாங்கும் அந்த பணம் அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகால துயரத்தை ஈடுகட்டிவிடுமா என்பதை மக்கள் சிந்திக்க வேண்டிய நேரம் இது. இரு பெரும் திராவிட கட்சிகளும் மாறி மாறி ஆட்சி செய்தும், இன்றும் ஒரு கழிவறை வசதிக்காக அரசியல்வாதிகளிடம் கையேந்தும் நிலை இருப்பது மிகப்பெரிய ஜனநாயக தோல்வியாகும். இந்த புறக்கணிப்பு தான் புதிய மாற்றத்திற்கான தேவையை மக்கள் மத்தியில் விதைக்கிறது.
இறுதியாக, இந்த நேர்காணல் ஒரு தனிநபரின் கோபம் மட்டுமல்ல, இது ஒட்டுமொத்த விளிம்புநிலை மக்களின் குரல். பணம் கொடுத்து வாக்குகளை பெற்றுவிடலாம் என்று நினைக்கும் அரசியல்வாதிகள், மக்களின் அடிப்படை தேவைகளை நிறைவேற்ற தவறும்போது ஒருநாள் மக்கள் புரட்சி வெடிக்கும் என்பதை உணர வேண்டும். திராவிட கட்சிகள் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் இந்த நம்பிக்கையின்மை, தமிழக அரசியலில் ஒரு பெரிய வெற்றிடத்தையும் மாற்றத்திற்கான தேடலையும் உறுதிப்படுத்துகிறது. வளர்ச்சி என்பது வெறும் புள்ளிவிவரங்களில் இல்லை, அது ஒவ்வொரு சாமானியனின் வீட்டு வாசலிலும் இருக்கும் வடிகாலிலும், அவன் பயன்படுத்தும் கழிவறையிலும் தான் இருக்கிறது என்பதை உணர்த்தும் உரத்த குரல் இது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
