நரசிம்மராவ் முதல் மன்மோகன் சிங் வரை 273 எம்பிக்கள் இல்லாதவர்கள் பிரதமராகியுள்ளனர்.. மெஜாரிடி இருந்தால் தான் பிரதமராகலாம் என்றில்லை.. 15 எம்பிக்கள், 20 எம்பிக்கள் உள்ள கட்சி தலைவர்கள் கூட பிரதமராகியுள்ளனர்.. விஜய்க்கும் அப்படி ஒரு அதிர்ஷ்டம் அடிக்கலாம்.. அரசியலில் என்ன வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம்.. தென்னிந்தியாவில் 50 முதல் 100 எம்பிக்களை தவெக வென்றால் விஜய்க்கு பிரதமர் நாற்காலி கிடைக்கலாம்.. கால நேரம், அரசியல் சூழ்நிலை, கொஞ்சம் அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் மாயாஜாலம் நடக்கலாம்…
இந்திய அரசியலில் பிரதமர் பதவி என்பது எப்போதும் பெரிய கட்சியின் தலைவருக்கே கிடைக்கும் என்ற விதி இல்லை. தேர்தல் முடிவுகள், கூட்டணி கணக்குகள், அரசியல் சூழல், எதிர்பாராத திருப்பங்கள் என பல விஷயங்கள் சேர்ந்து பிரதமர் யார் என்பதை தீர்மானிக்கும். 273 எம்.பிக்கள் என்ற பெரும்பான்மை எண்ணிக்கையை தனியாக பெற்றிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதற்கு இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் பல உதாரணங்கள் உள்ளன. எனவே, “இவருக்கு வாய்ப்பே இல்லை” என்று முன்கூட்டியே ஒரு தலைவரின் அரசியல் எதிர்காலத்தை முடிவு செய்துவிட முடியாது என்று அரசியல் விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.
கடந்த காலத்தை திரும்பிப் பார்த்தால், குறைந்த எண்ணிக்கையிலான எம்.பிக்கள் ஆதரவுடன் பிரதமர் பதவிக்கு வந்தவர்கள் பலர் உள்ளனர். நரசிம்மராவ், தேவகவுடா, ஐ.கே. குஜ்ரால், வி.பி. சிங், வாஜ்பாய், மன்மோகன் சிங் உள்ளிட்ட பல்வேறு தலைவர்கள் கூட்டணி மற்றும் வெளிப்புற ஆதரவு போன்ற அரசியல் கணக்குகளின் அடிப்படையில் ஆட்சி அமைத்துள்ளனர். சில அரசுகள் முழுமையான பெரும்பான்மையை வைத்திருக்கவில்லை என்றாலும், பல கட்சிகளின் ஆதரவு மற்றும் நாடாளுமன்றத்தில் உருவான புரிதல் மூலம் ஆட்சியை நடத்த முடிந்தது. இதனால் இந்திய அரசியலில் எம்.பிக்களின் எண்ணிக்கையுடன் சேர்த்து கூட்டணி பலமும் மிகவும் முக்கியமானதாக பார்க்கப்படுகிறது.
இதற்கு தமிழகத்திலிருந்தே ஒரு முக்கிய உதாரணம் இருக்கிறது. 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் அதிமுக தமிழகத்தில் 37 இடங்களை கைப்பற்றியது. அப்போது ஜெயலலிதா தலைமையிலான அதிமுக தேசிய அரசியலில் மிகப்பெரிய சக்தியாக உருவெடுத்தது. அந்த தேர்தலில் பாஜகவுக்கு தனிப்பெரும்பான்மை கிடைக்காமல் போயிருந்தால், மத்திய ஆட்சி அமைப்பதில் அதிமுகவின் ஆதரவு முக்கியமானதாக இருந்திருக்கும். அந்த சூழலில் ஜெயலலிதாவின் பிரதமர் வாய்ப்பு குறித்த அரசியல் விவாதங்கள் தீவிரமடைந்தன. ஆனால் பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி தெளிவான பெரும்பான்மையை பெற்றதால், அந்த அரசியல் கணக்கு நடைமுறைக்கு வரவில்லை.
இதேபோன்ற ஒரு சூழல் எதிர்காலத்திலும் உருவாகலாம் என்ற விவாதம் தற்போது தமிழக அரசியலில் எழுந்துள்ளது. குறிப்பாக 2029 மக்களவைத் தேர்தலில் தமிழகத்திலும், ஒட்டுமொத்த தென்னிந்தியாவிலும் தவெக அதிகமான எம்.பி. தொகுதிகளை வென்றால், அக்கட்சியின் தலைவர் விஜயின் தேசிய அரசியல் முக்கியத்துவம் அதிகரிக்கலாம் என்று சில அரசியல் விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். ஒரு கட்சியின் எண்ணிக்கை மட்டும் பிரதமர் பதவியை தீர்மானிக்காது என்றாலும், பெரும்பான்மை இல்லாத நாடாளுமன்றத்தில் கூட்டணி அமைக்கும் திறன் மிகப்பெரிய பலமாக மாறும்.
விஜய்க்கு பிரதமர் வாய்ப்பு இருப்பதாக கூறப்படுவது தற்போதைய நிலவரத்தில் உறுதி செய்யப்பட்ட அரசியல் கணிப்பு அல்ல. 2029 தேர்தல் முடிவுகள், தேசிய கட்சிகளின் பலம், தென்னிந்திய கட்சிகளின் செயல்பாடு, கூட்டணி அமைப்புகள் மற்றும் தேர்தலுக்குப் பிறகு உருவாகும் அரசியல் சூழல் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே எந்த முடிவும் அமையும். இருந்தாலும் அரசியலில் எதிர்காலத்தை முழுமையாக கணித்துவிட முடியாது என்பதே இதன் முக்கிய கருத்தாகும். இன்று மாநில அரசியலில் இருக்கும் ஒருவர், நாளை தேசிய அரசியலின் முக்கிய முகமாக மாறுவதற்கான வாய்ப்பை இந்திய அரசியல் பலமுறை காட்டியுள்ளது.
எனவே “யாருக்கு பிரதமர் வாய்ப்பு உள்ளது, யாருக்கு இல்லை” என்பதை இப்போதே தீர்மானிப்பதைவிட, அடுத்தடுத்த தேர்தல்களில் மக்கள் அளிக்கும் ஆதரவை கவனிப்பதே முக்கியம். 2029-ல் விஜய் தலைமையிலான தவெக எத்தனை இடங்களை வெல்லும், தென்னிந்திய அரசியல் எந்த திசையில் நகரும், தேசிய அளவில் எந்த கூட்டணி பெரும்பான்மையை நெருங்கும் என்பதெல்லாம் அப்போது தான் தெளிவாகும். அரசியலில் காலம், சூழ்நிலை, கூட்டணி கணக்கு ஆகிய மூன்றும் ஒன்றாக சேர்ந்தால் எதிர்பாராதவர்களுக்குக்கூட பெரிய வாய்ப்புகள் உருவாகலாம் என்பதையே இந்திய அரசியல் வரலாறு தொடர்ந்து உணர்த்தி வருகிறது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
