தமிழக அரசியல் வரலாற்றையும் திராவிட இயக்கத்தின் வளர்ச்சியையும் உற்றுநோக்கினால், சினிமாவும் அரசியலும் இங்கே பிரிக்க முடியாத இரு தண்டவாளங்களாகவே பயணித்து வந்திருக்கின்றன. திராவிடக் கட்சிகளின் எழுச்சிக்குத் திரைப்படங்கள் எத்தகு கருவியாகப் பயன்பட்டனவோ, அதே தாரக மந்திரம் தான் தற்போதைய நவீன அரசியல் சூழலிலும் எதிரொலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. கடந்த காலங்களில் எம்ஜிஆர் மற்றும் கலைஞர் கருணாநிதி என்ற இரு ஆளுமைகளுக்கு இடையே நிலவிய சினிமாப் பின்னணி கொண்ட அரசியல் போட்டி தொடங்கி, அதன்பின்னர் ஜெயலலிதா மற்றும் கருணாநிதிக்கு இடையே தொடர்ந்த நாற்காலி யுத்தம் வரை தமிழகம் பல சினிமாப் போர்களைக் கண்டிருக்கிறது. தற்போது புதிய தலைமுறையாக முதலமைச்சர் விஜய் மற்றும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின் என மீண்டும் இரு சினிமா ஆளுமைகளே தமிழக அரசியலின் உச்சபட்சப் புள்ளிகளாக நேருக்கு நேர் மோதிக்கொள்ளும் சூழல் உருவாகியுள்ளது. இது ஒரு தொடர்கதையா அல்லது இத்துடன் முடிவுக்கு வருமா என்ற கேள்வி இப்போதே விவாதப் பொருளாக மாறியிருக்கிறது.
வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டினால், தமிழக மக்கள் எப்போதுமே வெள்ளித்திரையில் பார்த்த நாயகர்களைத் தங்கள் நிஜ வாழ்க்கைக்கான தலைவர்களாக எளிதில் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது தெளிவாகும். அண்ணாவின் பேனா முனையிலும், கலைஞரின் வசன வரிகளிலும், எம்ஜிஆரின் பாட்டுத் திறனிலும் வளர்ந்த திராவிட அரசியல், மக்களை மிக ஆழமாகக் கவர்ந்தது. எம்ஜிஆர் மற்றும் கருணாநிதி ஆகிய இருவருமே சினிமாத் துறையில் இருந்து வந்தவர்கள் என்றாலும், அவர்களின் அரசியல் தளம் என்பது கொள்கை ரீதியாகவும் மக்கள் செல்வாக்கு ரீதியாகவும் மிகவும் பலமாக இருந்தது. அதேபோல், அதற்கு அடுத்த தலைமுறையில் செல்வி ஜெயலலிதா அவர்கள் அரியணை ஏறியபோதும், சினிமாப் பின்னணியே அவருக்கு ஒரு பெரும் நுழைவுச்சீட்டாக அமைந்தது. இந்தத் தலைவர்கள் அனைவரும் வெறும் திரையுலகப் புகழை மட்டும் நம்பி வராமல், அடிமட்டத் தொண்டர்களுடன் களத்தில் நின்று வேலை செய்ததால்தான் பல தசாப்தங்களாகத் தமிழகத்தை ஆள முடிந்தது.
தற்போது 2026-ஆம் ஆண்டின் புதிய அரசியல் களத்தில், முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுள்ள தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் தலைவர் விஜய் அவர்களும், முதன்மை எதிர்க்கட்சியான திமுகவின் அசைக்க முடியாத இளைஞர் முகமாக விளங்கும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்களும் மீண்டும் அதே சினிமாப் பாரம்பரியத்தின் நீட்சியாகவே பார்க்கப்படுகிறார்கள். விஜய் அவர்கள் முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் திரையுலகில் உச்ச நட்சத்திரமாக இருந்து, கோடிக்கணக்கான ரசிகர்களின் ஆதரவோடு நேரடியாக அரசியல் களமிறங்கி இன்று மாநிலத்தின் மிக உயரிய பதவியில் அமர்ந்திருக்கிறார். மறுபுறம், உதயநிதி ஸ்டாலின் அவர்கள் ஒரு தயாரிப்பாளராகவும் நடிகராகவும் இருந்து, பின்னர் முழுநேர அரசியலில் ஈடுபட்டு இன்று எதிர்க்கட்சித் தலைவராகத் தனது அரசியல் முதிர்ச்சியை நிரூபித்து வருகிறார். இவர்களின் இந்த சமகால மோதல், பழைய எம்ஜிஆர்-கலைஞர் காலத்துத் திரையரசியல் இன்னும் தமிழ்நாட்டில் சாகவில்லை என்பதை அப்பட்டமாக உணர்த்துகிறது.
இருப்பினும், இந்த ‘சினிமாக்காரர்கள்’ அரசியல் என்பது இத்தோடு முடிவுக்கு வருமா அல்லது இன்னும் சில தலைமுறைகளுக்கு நீடிக்குமா என்ற கேள்விக்கு விடை தேடினால், தற்போதைய வாக்காளர்களின் மனநிலை மற்றும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி முக்கியப் பங்கு வகிப்பதைக் காண முடிகிறது. இன்றைய காலகட்டத்தில் சினிமா என்பது வெறும் திரையரங்கோடு நின்றுவிடாமல் ஓடிடி, யூடியூப், இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸ் என டிஜிட்டல் மயமாகிவிட்டது. இதனால், ஒரு நடிகரின் பிம்பம் மக்களைச் சென்றடைவது முன்பை விட மிக எளிதாகிவிட்டது. எனவே, எதிர்காலத்திலும் மக்கள் மத்தியில் பிரபல்யமாக இருக்கும் ஒரு திரை நட்சத்திரம், சமூகப் பிரச்சினைகளில் அக்கறை காட்டி, வலுவான ஒரு அரசியல் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தால், தமிழக மக்கள் அவர்களைத் தலைவர்களாக ஏற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்புகள் இன்னும் திறந்தே கிடக்கின்றன. சினிமா கவர்ச்சி என்பது தமிழ் மண்ணின் மரபணுவிலேயே கலந்துவிட்ட ஒன்று என்பதால், இது இப்போதைக்கு அத்தனை எளிதில் முடிவுக்கு வராது என்றே தோன்றுகிறது.
ஆனால், அதே நேரத்தில் தற்போதைய 2k கிட்ஸ் மற்றும் இளைய தலைமுறை வாக்காளர்கள் வெறும் சினிமாப் புகழை மட்டும் பார்த்து வாக்குகளை வாரி வழங்கிவிடுவதில்லை என்ற மாற்றுப் பார்வையும் நிலவுகிறது. மக்கள் இப்போது முன்னெப்போதையும் விட மிகவும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறார்கள்; நிர்வாகத் திறன், பொருளாதாரக் கொள்கைகள், வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் மற்றும் ஊழலற்ற வெளிப்படையான ஆட்சி போன்றவற்றுக்கே முன்னுரிமை கொடுக்கிறார்கள். விஜய் மற்றும் உதயநிதி ஆகிய இருவருமே சினிமாப் பின்னணியைக் கொண்டிருந்தாலும், அவர்கள் மக்கள் மத்தியில் தங்களின் நிர்வாகத் திறமையையும், மக்கள் நலனுக்கான அர்ப்பணிப்பையும் தொடர்ச்சியாக நிரூபித்தால் மட்டுமே தங்களின் அரசியல் செல்வாக்கைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும். வெறும் சினிமாப் பிம்பம் மட்டுமே ஒருவரை நீண்ட காலத்திற்கு முதலமைச்சராகவோ அல்லது மக்கள் தலைவராகவோ நீடிக்கச் செய்துவிடாது என்பதைப் புதிய தலைமுறை அரசியல்வாதிகள் நன்கு உணர்ந்துள்ளனர்.
சுருங்கக் கூறின், தமிழக அரசியலில் சினிமாவும் அதிகாரமும் கைகோர்த்துப் பயணிக்கும் இந்த விசித்திரமான பாரம்பரியம், விஜய் மற்றும் உதயநிதி ஸ்டாலின் ஆகியோரின் தற்போதைய மோதலோடு அடியோடு நின்றுவிடப் போவதில்லை. வடிவம் மாறினாலும், சினிமா நட்சத்திரங்களுக்கான ஈர்ப்புத் தன்மை தமிழ்நாட்டில் தொடரவே செய்யும். ஆனால், வருங்காலத்தில் திரைத்துறையில் இருந்து அரசியலுக்கு வருபவர்கள், வெறும் ‘ஸ்டார் வேல்யூ’வை மட்டும் நம்பி வராமல், தங்களின் கொள்கை பலத்தையும் மக்கள் மீதான அக்கறையையும் நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறார்கள். ஆகவே, விஜய்-உதயநிதி மோதல் என்பது இந்தத் தொடர்கதையின் ஒரு புதிய அத்தியாயமே தவிர, இதுவே இந்தத் திரையரசியலின் இறுதிப் புள்ளி அல்ல; காலமாற்றத்திற்கு ஏற்பப் புதிய பரிமாணங்களுடன் இந்தத் திரை-அரசியல் சக்கரம் தமிழகத்தில் சுழன்றுகொண்டேதான் இருக்கும்.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
