தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நிகழ்வாகக் கருதப்படும் இந்த நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு, புதிய ஆளுங்கட்சியான தமிழக வெற்றிக் கழகத்திற்கும், பாரம்பரியமான எதிர்க்கட்சிகளுக்கும் இடையிலான ஒரு பெரும் அரசியல் சதுரங்கமாகவே அமைந்தது. சட்டமன்றத்தில் தவெக தனது 144 உறுப்பினர்களின் பலத்தை நிரூபித்து வெற்றியைச் சுவைத்தாலும், அந்த வெற்றிக்குக் காரணமான அரசியல் நகர்வுகள் மற்றும் எதிர்க்கட்சிகள் முன்வைத்த கூர்மையான விமர்சனங்கள் பொதுவெளியில் பெரும் விவாதங்களைக் கிளப்பியுள்ளன. குறிப்பாக, அரசியல் விமர்சகர் பத்ரி சேஷாத்ரி போன்றோரின் கருத்துப்படி, எதிர்க்கட்சிகள் முன்வைத்த முக்கியமான நான்கு கேள்விகளுக்கு முதல்வர் விஜய் அளித்த பதில்கள் மிகவும் சாதாரணமாகவும், எந்தவிதமான வீரியமும் இன்றியும் இருந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
எதிர்க்கட்சிகள் முன்வைத்த விமர்சனங்களில் முதன்மையானது, ரிகி ரத்தன் பண்டிட் வெற்றிவேல் மற்றும் முன்னாள் அமமுக நிர்வாகி காமராஜ் போன்றவர்களின் பின்னணி குறித்ததாகும். ஒரு தூய்மையான அரசியலை முன்னெடுப்பதாகக் கூறும் தவெக, மற்ற கட்சிகளிலிருந்து வந்த இத்தகைய நபர்களைத் தனது முக்கியப் பொறுப்புகளில் அமர்த்தியிருப்பது ஏன் என்ற கேள்வி சபையில் வலுவாக எதிரொலித்தது. பிரேமலதா விஜயகாந்த் மற்றும் உதயநிதி ஸ்டாலின் ஆகியோர் இந்த விவகாரத்தைத் துல்லியமாகச் சட்டமன்றத்தில் முன்வைத்தனர். ஆனால், இத்தகைய ஆளுமை சார்ந்த விமர்சனங்களுக்கு முதல்வர் விஜய் அளித்த பதில்கள் எந்தவிதமான ‘மாஸ்’ தன்மையும் இன்றி, ஒரு சராசரி விளக்கமாகவே கடந்து சென்றது அரசியல் நோக்கர்களிடையே ஏமாற்றத்தை அளித்துள்ளது.
அடுத்ததாக, திமுகவின் கூட்டணிக் கட்சிகளான காங்கிரஸ், விசிக மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் ஆதரவை தவெக பெற்ற விதம் குறித்துப் பெரும் சர்ச்சை எழுந்தது. கொள்கை ரீதியாகத் திமுகவுடன் இருக்கும் கட்சிகள், ஒரு நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் புதிய அரசை ஆதரித்தது எந்த மாதிரியான அரசியல் அறம் என்ற கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. அதேபோல, அதிமுகவில் நிலவும் பிளவைப் பயன்படுத்தி, ஒரு குறிப்பிட்ட அணியினரை (ஈபிஎஸ் அணி) மட்டும் முதல்வர் சந்தித்தது மற்றும் அவர்களுக்குள் ஏதேனும் ரகசிய ஒப்பந்தங்கள் உள்ளனவா என்ற சந்தேகத்தையும் எதிர்க்கட்சிகள் கிளப்பின. இந்த இரண்டு முக்கிய விவகாரங்களிலும் தவெகவின் தற்காப்பு வாதங்கள் மிகவும் பலவீனமாகவே இருந்தன.
சட்டமன்றத்தில் பிரேமலதா மற்றும் உதயநிதி ஆகிய இருவருமே தங்களின் வாதங்களை மிகச் சிறப்பாகவும், தர்க்கரீதியாகவும் முன்வைத்தனர். ஆளுங்கட்சியைத் திணறடிக்கும் வகையில் அவர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு, ஒரு புதிய முதலமைச்சராக விஜய் தனது பேச்சாற்றலால் பதிலடி கொடுப்பார் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், அவர் தயார் செய்து வைக்கப்பட்ட அறிக்கைகளை வாசித்ததும், புள்ளிவிவரங்களைப் பட்டியலிட்டதும் ஒரு விவாதத்தின் தன்மையை ‘பிளாட்’ ஆக்கிவிட்டதாக விமர்சனங்கள் எழுகின்றன. ஒரு போராட்டக் குணம் கொண்ட தலைவராகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள வேண்டிய இடத்தில், அவர் ஒரு நிர்வாகியாக மட்டுமே தெரிந்தது அவரது அரசியல் பிம்பத்திற்குப் பின்னடைவாகக் கருதப்படுகிறது.
இருப்பினும், முதல்வர் விஜய் தனது தரப்பு விளக்கத்தில் திமுகவின் கடந்த கால அரசியல் வரலாற்றைச் சுட்டிக்காட்டி சில பதிலடிகளைக் கொடுத்தார். குறிப்பாக 1999-இல் திமுக பாஜகவுடன் கூட்டணி வைத்தது மற்றும் மேஜிக்கல் நம்பர் இல்லாமல் ஆட்சி நடத்தியது போன்றவற்றை அவர் தனது அறிக்கையில் குறிப்பிட்டிருந்தார். ஆனால், இந்த வாதங்கள் அனைத்தும் முன்னரே சமூக வலைதளங்களில் விவாதிக்கப்பட்ட பழைய செய்திகளாகவே இருந்தன. சபையில் ஒரு தலைவர் தனது சொந்த ஆளுமையால், எந்தவிதக் குறிப்பும் இன்றி எதிர்க்கட்சிகளின் விமர்சனங்களைத் தவிடுபொடியாக்கும் அந்த ‘கலைஞர் – ஜெயலலிதா’ பாணி விவாதத் தரம் இன்றைய முதல்வர் மற்றும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இருவரிடமுமே இல்லை என்பதுதான் நிதர்சனமான உண்மை.
முடிவாக, இந்த நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு என்பது தவெகவிற்கு ஒரு எண்களுக்கான வெற்றியாக இருக்கலாம், ஆனால் ஒரு விவாதக் களமாகப் பார்க்கும்போது அது மிகவும் மந்தமானதாகவே முடிந்தது. எதிர்க்கட்சிகள் வீசிய பந்துகளைச் சிக்சருக்கு விரட்டும் வாய்ப்பு விஜய்க்குத் தாராளமாக இருந்தது, ஆனால் அவர் தற்காப்பு ஆட்டத்திலேயே கவனம் செலுத்திவிட்டார். வரும் காலங்களில், வெறும் புள்ளிவிவரங்களையும் முன்கூட்டியே எழுதப்பட்ட அறிக்கைகளையும் மட்டும் நம்பியிருக்காமல், அவையிலேயே தோன்றும் உடனடிப் பதிலடிகளால் தனது அரசியல் பலத்தை அவர் நிரூபிக்க வேண்டியது அவசியம். இல்லையெனில், சட்டமன்ற விவாதங்கள் என்பது வெறும் சடங்காக மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
