தற்போதைய ஈரான்-அமெரிக்க-இஸ்ரேல் மோதல்களுக்கு மத்தியில், ரஷ்யாவிடமிருந்து இந்தியா கச்சா எண்ணெய் வாங்குவதற்கு அமெரிக்கா அனுமதி அளித்துள்ளதாக எதிர்க்கட்சிகள் கிளப்பியுள்ள விவாதம் முற்றிலும் தவறானது மற்றும் இந்தியாவின் இறையாண்மையை சிறுமைப்படுத்தும் செயலாகும்.
இந்தியாவின் எரிசக்தி கொள்கை என்பது வாஷிங்டனின் விருப்பத்தை பொறுத்தது அல்ல, மாறாக 140 கோடி மக்களின் பாதுகாப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது. 2026 பிப்ரவரி மாத புள்ளிவிவரங்களின்படி, ரஷ்யா இப்போதும் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய கச்சா எண்ணெய் விநியோகஸ்தராக நீடிக்கிறது. ஒரு நாளைக்கு சுமார் 10 முதல் 17 லட்சம் பேரல்கள் வரை ரஷ்ய எண்ணெய் இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது, இது இந்தியாவின் மொத்த இறக்குமதி தேவையில் 25 முதல் 30 சதவீதம் ஆகும். அமெரிக்காவின் அனுமதி தேவைப்பட்டால், இவ்வளவு பெரிய அளவில் வர்த்தகம் நடப்பதே சாத்தியமற்றது.
இந்தியா தனது கச்சா எண்ணெய் தேவையில் 85 சதவீதத்திற்கும் மேலாக இறக்குமதியை மட்டுமே நம்பியுள்ளது. இத்தகைய சூழலில், எண்ணெய் என்பது வெறும் ஒரு ராஜதந்திர விவகாரம் அல்ல, அது தேசத்தின் தேவை. பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் விலையில் ஏற்படும் சிறிய மாற்றம் கூட போக்குவரத்து, உற்பத்தி, மின்சாரம் மற்றும் நடுத்தர வர்க்கத்தின் வீட்டு பட்ஜெட்டை நேரடியாகப் பாதிக்கும்.
2022-ல் உக்ரைன் போர் தொடங்கிய காலத்திலிருந்தே, இந்தியா தனது எரிசக்தி தேவைகளை பன்முகப்படுத்த தொடங்கியது. ரஷ்யா தள்ளுபடி விலையில் எண்ணெய் வழங்கியபோது, இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் நாட்டின் பொருளாதார நலனை கருத்தில் கொண்டு அந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி கொண்டன. இது உலகளாவிய விலை அதிர்ச்சிகளிலிருந்து இந்திய நுகர்வோரை பாதுகாக்கும் ஒரு நடைமுறை அணுகுமுறையாகும்.
அமெரிக்காவுடன் இந்தியா பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதையும், வர்த்தக தீர்வுகளை எட்டுவதையும் அனுமதி பெறுதல் என்று அர்த்தம் கொள்ள முடியாது. இரு பெரிய பொருளாதார நாடுகளுக்கு இடையே வர்த்தக வரி மற்றும் அரசியல் செய்திகள் குறித்த விவாதங்கள் நடப்பது இயல்பானது. ஆனால், இந்தியாவின் முடிவுகள் சந்தை நிலவரம் மற்றும் தேசிய நலன்களால் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படுகின்றன என்பதை இந்தியா மீண்டும் மீண்டும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. ரஷ்ய எண்ணெய்க்கு அமெரிக்கா வரி விதித்த பிறகும் இந்தியா தனது இறக்குமதியை நிறுத்தவில்லை. மாறாக, பல நாடுகளுடன் தனது உறவை தக்கவைத்துக்கொண்டு, தனக்கு சாதகமான விலையில் எரிசக்தி கொள்முதலை தொடர்ந்தது. இது அடிபணிதல் அல்ல, இது இந்தியாவின் சுயாட்சி முடிவு ஆகும்.
தற்போது மேற்கு ஆசியாவில் நிலவும் போர் பதற்றம் மற்றும் கத்தாரில் எரிவாயு உற்பத்தி தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டுள்ள சூழல், உலகளாவிய எரிசக்தி சந்தையில் பெரும் அழுத்தத்தை உருவாக்கியுள்ளது. இத்தகைய இக்கட்டான நேரத்தில், ஒரு பொறுப்பான அரசாங்கம் தனது கொள்முதல் வழிகளை விரிவுபடுத்த வேண்டுமே தவிர, சுருக்கிக்கொள்ளக் கூடாது. ரஷ்யா இப்போதும் இந்தியாவிற்கு ஒரு முக்கியமான மற்றும் நம்பகமான விநியோக பாதையாக உள்ளது. இந்தியாவின் எண்ணெய் கொள்கை என்பது எந்தவொரு சித்தாந்தத்திற்கும் உட்பட்டது அல்ல, அது முற்றிலும் பொருளாதார தேவை மற்றும் நாட்டின் இறையாண்மையின் அடிப்படையில் எடுக்கப்படும் முடிவாகும்.
இந்தியாவை போன்ற ஒரு மிகப்பெரிய நாடு தனது எரிசக்தி முடிவுகளை வெளிநாடுகளிடம் ஒப்படைக்காது என்ற அடிப்படை உண்மையை விமர்சகர்கள் மறந்துவிடுகிறார்கள். இந்தியா மற்ற நாடுகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்துகிறது, தனது விநியோக ஆதாரங்களை பன்முகப்படுத்துகிறது மற்றும் தனது குடிமக்களுக்கு சிறந்தவற்றை பெறுகிறது. இது ஒரு சுதந்திரமான நாட்டின் அடையாளம். எரிசக்தி பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்காக எடுக்கப்படும் இத்தகைய திடமான முடிவுகள், இந்தியாவின் உலகளாவிய அந்தஸ்தை உயர்த்துவதோடு, மற்ற நாடுகள் இந்தியாவை ஒரு சமமான பங்காளியாக பார்க்கவும் தூண்டுகிறது.
முடிவாக, இந்தியாவின் எண்ணெய் கொள்முதல் தொடர்பான சர்ச்சைகள் என்பது அரசியல் உள்நோக்கம் கொண்டவை என்பது தெளிவாகிறது. உலக சந்தையில் விலையேற்றம் மற்றும் போர்ச்சூழல் நிலவும்போது, ரஷ்யாவிடமிருந்து தொடர்ந்து எண்ணெய் வாங்குவது என்பது இந்தியாவின் பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்கு மிக அவசியமான ஒன்றாகும். எவ்வித வெளி அழுத்தங்களுக்கும் பணியாமல், நாட்டின் நலனை முன்னிறுத்தி செயல்படும் இந்தியாவின் இந்த ஆற்றல் கொள்கை, எதிர்கால சவால்களை சமாளிப்பதற்கான ஒரு வலுவான அடித்தளமாகும். இந்தியா தனது முடிவுகளை தானே எடுக்கிறது, இதற்காக யாரிடமும் அனுமதி கோர வேண்டிய அவசியம் அதற்கு இல்லை.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
