அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப்பின் தற்போதைய வெளியுறவு கொள்கைகள் மற்றும் கிரீன்லாந்து விவகாரத்தில் அவர் காட்டும் அதீத ஆர்வம் ஆகியவை உலக அரசியலில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. குறிப்பாக, டென்மார்க் நாட்டின் இறையாண்மைக்கு உட்பட்ட கிரீன்லாந்தை விலைக்கு வாங்க விரும்புவதும், அதற்கு மறுப்பு தெரிவிக்கும் நாடுகளை அச்சுறுத்தும் வகையில் வர்த்தக வரிகளை உயர்த்துவதும் ட்ரம்ப்பின் ஒருதலைப்பட்சமான போக்கை வெளிப்படுத்துகின்றன.
நோபல் அமைதிப்பரிசு தனக்கு வழங்கப்படவில்லை என்ற ஆதங்கத்தை ஒரு காரணமாக காட்டி, உலக அமைதிக்கு தான் இனி பொறுப்பல்ல என்றும், தனது விருப்பப்படி ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட போவதாகவும் அவர் விடுக்கும் எச்சரிக்கைகள் ஒரு வல்லரசு நாட்டின் தலைவருக்குரிய முதிர்ச்சியற்ற தன்மையை காட்டுகின்றன.
நார்வே மற்றும் டென்மார்க் போன்ற ஐரோப்பிய நாடுகள் இந்த விவகாரத்தில் பெரும் இக்கட்டான நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளன. நோபல் பரிசு வழங்கும் குழு ஒரு சுதந்திரமான அமைப்பு என்பதை ட்ரம்ப் அங்கீகரிக்க மறுப்பதோடு, அதை ஒரு அரசியல் பேரமாக மாற்ற முயற்சிப்பது சர்வதேச மரபுகளை மீறும் செயலாகும். தனது கோரிக்கைகள் நிறைவேற்றப்படாத பட்சத்தில், கிரீன்லாந்தில் உள்ள அமெரிக்க ராணுவ தளங்களை வலுப்படுத்துவது மற்றும் அங்கு கூடுதல் துருப்புகளை குவிப்பது போன்ற நடவடிக்கைகள் மூலம் டென்மார்க்கிற்கு அழுத்தம் கொடுக்க அவர் திட்டமிடுகிறார். இது வெறும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கை என்பதை தாண்டி, ஒரு நட்பு நாட்டை மிரட்டி பணிய வைக்கும் “செஸ் விளையாட்டு” போன்ற ராஜதந்திர நகர்வாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
ட்ரம்ப்பின் இந்த அதிரடி போக்கிற்கு பின்னால் ஒரு தெளிவான பொருளாதார யுத்தம் மறைந்துள்ளது. ஐரோப்பிய நாடுகளின் மீது 10 முதல் 25 சதவீதம் வரை வர்த்தக வரிகளை விதிப்பதன் மூலம் அந்த நாடுகளின் பொருளாதாரத்தை முடக்க அமெரிக்கா முயற்சிக்கிறது. இதற்கு எதிராக ஐரோப்பாவும் சுமார் 108 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான எதிர்வரி விதிப்புகளை திட்டமிட்டுள்ளது. அமெரிக்க பொருட்களை தடை செய்வது மற்றும் கூகுள், மைக்ரோசாப்ட் போன்ற பெருநிறுவனங்களுக்கு கட்டுப்பாடு விதிப்பது போன்ற ‘ஆன்டி-கொயர்ஷன்’ எனும் வலிமையான ஆயுதத்தை ஐரோப்பா கையில் எடுக்கக்கூடும். இது உலக நாடுகளுக்கிடையிலான வர்த்தக உறவில் ஒரு நீண்ட கால விரிசலை ஏற்படுத்தும் என்பதில் ஐயமில்லை.
இந்த சூழலில், பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகள் ட்ரம்ப்பை வெறும் புகழ்ச்சியின் மூலம் தங்கள் பக்கம் ஈர்க்க முயற்சிப்பது வேடிக்கையாக உள்ளது. உண்மையான அமைதி முயற்சிகளுக்கு பரிசு கிடைக்கவில்லை என்ற ட்ரம்ப்பின் எண்ணத்தை இத்தகைய நாடுகள் தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன. இதற்கிடையில், வெனிசுலா போன்ற நாடுகளின் அரசியல் விவகாரங்களிலும் அமெரிக்காவின் தலையீடு அதிகரித்து வருகிறது. ஒரு நாட்டின் தலைவராக தனது கௌரவத்தை நிலைநாட்ட பிற நாடுகளின் சொத்துக்களையும் இறையாண்மையையும் விலைக்கு கேட்கும் கலாச்சாரம் சர்வதேச அரசியலில் ஒரு ஆபத்தான முன்னுதாரணமாக உருவெடுத்துள்ளது.
இந்த நெருக்கடி நிலை ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை கற்றுக்கொடுத்துள்ளது. இதுவரை அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பு வளையத்திற்குள்ளும், நேட்டோ அமைப்பின் நிழலிலும் இருந்து வந்த ஐரோப்பா, இனி தனது பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார தேவைகளுக்கு தன்னிறைவு பெற வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. அமெரிக்காவை ஒரு நம்பகமான கூட்டாளியாக இனி கருத முடியாது என்ற யதார்த்தத்தை பிரான்ஸ் மற்றும் ஜெர்மனி போன்ற நாடுகள் உணர தொடங்கியுள்ளன. அமெரிக்காவின் பிடியிலிருந்து விலகி, தங்களுக்கென தனித்துவமான தொழில்நுட்ப மற்றும் ராணுவ கட்டமைப்புகளை உருவாக்க வேண்டிய அவசியத்தை ட்ரம்ப்பின் இந்த தன்னிச்சையான முடிவுகள் வலியுறுத்துகின்றன.
இந்தியாவை பொறுத்தவரை, பல ஆண்டுகளாக அமெரிக்கா ஒரு நிலையற்ற கூட்டாளி என்பதை உணர்ந்து தனது வெளியுறவு கொள்கையை வகுத்துள்ளது. அமெரிக்காவின் வர்த்தகத் தடைகள் அல்லது மிரட்டல்கள் இந்தியாவின் வளர்ச்சியை பெரிய அளவில் பாதிக்கவில்லை என்பது இந்தியாவின் பொருளாதார வலிமையை காட்டுகிறது. ஆனால், ட்ரம்ப்பின் எஞ்சியிருக்கும் மூன்றாண்டு பதவிக்காலத்தில் இன்னும் எத்தனை நாடுகள் இத்தகைய அழுத்தங்களுக்கு உள்ளாகும் என்பது ஒரு மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியாகும். மொத்தத்தில், தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்காக உலக அரசியலை மாற்றியமைக்க துடிக்கும் ட்ரம்ப்பின் செயல்பாடுகள், மற்ற நாடுகளை ஒன்றிணைந்து செயல்படவும் தங்களை தற்காத்து கொள்ளவும் தூண்டியுள்ளன.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
