சீனாவின் வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளான HQ-9 மற்றும் அதன் பல்வேறு தொடர் வரிசைகள் சமீபகாலமாக உலகளாவிய பாதுகாப்பு சந்தையில் பெரும் பேசுபொருளாகியுள்ளன. சீன தயாரிப்புகள் குறைந்த விலையில் அதிக தரம் கொண்டவை என்ற பிம்பத்தை சீனா கட்டமைத்திருந்தாலும், நிஜமான போர்க்கள சூழலில் அவை மீண்டும் மீண்டும் தோல்வியை தழுவி வருகின்றன. ஈரானில் நடந்த இஸ்ரேலிய தாக்குதல்கள் முதல், பாகிஸ்தானின் நூர் கான் விமானப்படை தளம் மற்றும் வெனிசுலாவின் எல்லை பகுதிகள் வரை, இந்த சீன வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் ஒரு சிறிய எதிர்ப்பை கூட காட்டாமல் மௌனம் காத்தது சீன ராணுவ தொழில்நுட்பத்தின் மீதான நம்பகத்தன்மையை சிதைத்துள்ளது. ஒரு வான் பாதுகாப்பு அமைப்பு என்பது வெறும் ஏவுகணைகளை ஏவுவது மட்டுமல்ல, அது ரேடார்கள், தகவல் தொடர்பு இணைப்புகள் மற்றும் ஒருங்கிணைந்த கட்டளை மையங்களின் ஒரு சிக்கலான வலையமைப்பாகும்; இதில் ஏதேனும் ஒரு கண்ணி உடைந்தாலும் அந்த மொத்த அமைப்பும் ஒரு காட்சி பொருளாக மாறிவிடும் என்பதற்கு இந்த தோல்விகளே சாட்சி.
ஈரானின் உதாரணத்தை எடுத்துக் கொண்டால், அங்கு S-300 மற்றும் சீனாவின் HQ-9 போன்ற பல அடுக்கு வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் இருந்தும், இஸ்ரேலிய போர் விமானங்கள் மற்றும் ஏவுகணைகள் எவ்வித தடையுமின்றி உள்ளே நுழைந்து தாக்குதல் நடத்தின. இது நவீன மின்னணு போரின் தாக்கத்தை காட்டுகிறது. இஸ்ரேல் மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகள் பயன்படுத்தும் மேம்பட்ட ஜாமர்கள் சீன ரேடார்களை செயலற்றதாக்கி விடுகின்றன. ஒரு வான் பாதுகாப்பு அமைப்பு எதிரியின் இலக்குகளை கண்டறிய தவறினால் அல்லது தவறான தகவல்களை வழங்கினால், அதன் ஏவுகணைகள் எவ்வளவு சக்திவாய்ந்ததாக இருந்தாலும் பயன் தராது. ஈரான் போன்ற நாடுகள் தங்களின் வான் பாதுகாப்பில் வைத்திருந்த அதீத நம்பிக்கை, இந்த ஒரே நாளில் சுக்குநூறாக உடைந்தது சீன தயாரிப்புகளின் அடிப்படை தொழில்நுட்ப குறைபாடுகளையே வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்தியாவின் வான் பாதுகாப்பு அணுகுமுறை இதிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது. இந்தியா S-400 போன்ற வெளிநாட்டு அமைப்புகளை வாங்கினாலும், அவற்றின் ஒட்டுமொத்த ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் கட்டளை அமைப்பான ‘ஆகாஷ் தீர்’ போன்றவற்றை உள்நாட்டிலேயே உருவாக்குகிறது. இதன் மூலம் ஒரு வெளிநாட்டு தயாரிப்பில் இருக்கும் ஓட்டைகளை எதிரிகள் பயன்படுத்த முடியாதபடி இந்தியா காக்கிறது. ஆனால் பாகிஸ்தான், ஈரான் போன்ற நாடுகள் சீனாவின் வலையமைப்பு கட்டமைப்பையே அப்படியே நம்பி வாங்குகின்றன. சீனா தனது அமைப்புகளை ஒருபோதும் நிஜமான போர்க்களத்தில் பெரிய வல்லரசுகளுக்கு எதிராக சோதனை செய்ததில்லை. இதனால், ஒரு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சூழலில் சிறப்பாக செயல்படும் இந்த அமைப்புகள், நிஜமான போரில் எதிரியின் மின்னணு தாக்குதல்களுக்கு முன்னால் திகைத்து நிற்கின்றன.
மற்றொரு முக்கியமான அம்சம் என்னவென்றால், வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை இயக்குபவர்களின் பயிற்சி மற்றும் போர்க்கள விழிப்புணர்வு. சீன ராணுவம் கடந்த 40 ஆண்டுகளில் எந்தவொரு நேரடி போரிலும் ஈடுபடவில்லை. அதேபோல், சீனாவிடமிருந்து ஆயுதங்களை வாங்கும் நாடுகளும் பெரும்பாலும் பொருளாதார தடைகளால் வேறு வழியின்றி சீனாவிடம் தஞ்சம் புகுகின்றன. கச்சா எண்ணெயை கொடுத்துவிட்டு அதற்கு பதிலாக உபகரணங்களாக இந்த வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை வாங்குவதால், தரத்தை விட கிடைக்கும் பொருளே முக்கியம் என்ற நிலை ஏற்படுகிறது. பாகிஸ்தான் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் எல்லைகளில் தாலிபான்கள் போன்ற சிறிய அமைப்புகள் கூட வான்வழி தாக்குதல்களை நடத்த முடிகிறது என்றால், அங்கு நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ள சீன அமைப்புகள் எந்தளவுக்கு பலவீனமாக உள்ளன என்பதை நாம் உணரலாம்.
சீனாவின் இந்த தொழில்நுட்பத் தோல்வி தைவான் மீதான அதன் ஆக்கிரமிப்பு திட்டங்களில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். தைவானிடம் இருக்கும் மேற்கத்திய நாடுகளின் மேம்பட்ட ஆயுதங்கள் மற்றும் மின்னணு போர் முறைகளுக்கு முன்னால், தனது சொந்த வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் மற்றும் ஏவுகணைகள் செல்லுபடியாகாது என்பதைச் சீனா தற்போது உணர தொடங்கியிருக்கலாம். சமீபத்தில் சீன ராணுவத்தில் நடந்த உயர்மட்ட அதிகாரிகள் நீக்கம் மற்றும் கைது நடவடிக்கைகள், இந்த தொழில்நுட்ப தோல்விகளோடு தொடர்புடையதாக இருக்கலாம் என பாதுகாப்பு ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். “நாங்கள் தயாரித்தவை சிறப்பாக செயல்படும்” என்று சீனா சொன்ன பொய்கள், போர்க்களத்தில் அம்பலமாகியுள்ளது சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு பெரும் பின்னடைவாகும்.
இறுதியாக, சீனாவின் ஆயுத சந்தை இந்த தொடர் தோல்விகளால் கடும் சரிவை சந்திக்கும். இனிவரும் காலங்களில் எந்தவொரு நாடும் தனது தேச பாதுகாப்பை சீனாவின் ‘HQ’ தொடர் அமைப்புகளிடம் ஒப்படைக்க தயங்கும். இந்தியாவின் ‘ஆபரேஷன் சிந்துார்’ முதல் தற்போது ஈரான் மற்றும் பாகிஸ்தானில் நடக்கும் நிகழ்வுகள் வரை, வான் பாதுகாப்பு என்பது வெறும் எண்களை அடுக்கி வைப்பதல்ல, அது தொடர்ந்து மேம்படுத்தப்பட வேண்டிய மற்றும் மாற்றங்களுக்கு ஈடுகொடுக்க வேண்டிய ஒரு போர்க்கலை என்பதை நிரூபித்துள்ளன. சீனாவின் வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் தற்போது ஒரு ‘குழந்தையின் பலூன்’ போல ஊதி பெருக்கப்பட்ட பிம்பமாகவே எஞ்சியுள்ளன; ஒரு சிறு ஊசி பட்டாலே அது உடைந்து சிதறிவிடும் என்பதே இன்றைய கசப்பான உண்மை.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
