தமிழக அரசியலில் தற்போது நிலவி வரும் சூழல், கொள்கை ரீதியான விவாதங்களை விட பிம்ப அரசியலை நோக்கியே அதிகம் நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. குறிப்பாக, சினிமா மற்றும் அரசியலுக்கு இடையேயான பிணைப்பு என்பது தமிழகத்தில் எப்போதும் பிரிக்க முடியாத ஒன்றாக இருந்தாலும், தற்போது அது மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளைத் திசைதிருப்பும் ஒரு கருவியாக மாற்றப்பட்டு வருகிறது. சமீபத்திய காலங்களில் ‘ஜனநாயகன்’ மற்றும் ‘பராசக்தி’ போன்ற திரைப்படங்களை சுற்றி உருவாக்கப்படும் விவாதங்கள் இதற்கு சான்றாக அமைகின்றன. மக்களின் உண்மையான வாழ்வாதார பிரச்சனைகளான விலைவாசி உயர்வு, வேலைவாய்ப்பின்மை போன்றவற்றை விவாதிக்க வேண்டிய நேரத்தில், ஒரு திரைப்படத்தின் தணிக்கை அல்லது அதன் ரிலீஸ் தேதியை பற்றி ஆட்சியாளர்களும் ஒட்டுமொத்த ஊடகங்களும் மும்முரம் காட்டுவது ஒரு திட்டமிட்ட திசைதிருப்பல் உத்தியாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
தமிழகத்தின் முதுகெலும்பாக விளங்கும் அரசு ஆசிரியர்கள், இடைநிலை ஊழியர்கள் மற்றும் செவிலியர்கள் இன்று வீதியில் இறங்கித் தங்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். “எழுத்தறிவித்தவன் இறைவனுக்கும் மேலானவன்” என்று மேடைகளில் முழங்கும் அதே அரசு, போராடும் ஆசிரியர்களைக் கையாளும் விதம் மிகுந்த வேதனையளிப்பதாக உள்ளது. பெண் ஆசிரியர்களின் முடியைப் பிடித்து இழுத்து வேனில் ஏற்றுவதும், துப்புரவு பணியாளர்கள் கூவத்தில் இறங்கிப் போராடும் அவலமும் ஒரு ஜனநாயக நாட்டில் நடக்கக்கூடாதவை. ஒரு திரைப்படத்திற்கு ஏற்படும் தணிக்கை சிக்கலுக்காக உடனடியாக குரல் கொடுக்கும் பிரபலங்கள், ஊடகங்கள் அதே வேகத்துடன் பல நாட்களாகச் சாலையில் அமர்ந்து போராடும் இந்த அரசு ஊழியர்களின் கோரிக்கைகளைக் கேட்க முன்வராதது, மக்கள் மீதான அக்கறையை விட பிம்பத்தின் மீதான அக்கறையே அதிகம் என்பதைக் காட்டுகிறது.
ஜனநாயகத்தின் நான்காவது தூணாகக் கருதப்படும் ஊடகங்கள், இன்று தங்கள் நடுநிலையை இழந்து ஆளும் வர்க்கத்தின் குரலாக மாறி வருவது மிகுந்த கவலைக்குரியது. பத்திரிகையாளர்களின் அடிப்படைப் பணி என்பது அதிகாரத்தை நோக்கிக் கேள்விக் கேட்பதும், ஆட்சியாளர்களின் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதும் மட்டுமே. ஆனால், இன்று தமிழகத்தில் பல ஊடகங்கள் ஆட்சியாளர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்குவதையும், அவர்களுக்குச் சாதகமாகச் செய்திகளைத் திரிப்பதையுமே தங்கள் தொழிலாகக் கொண்டுள்ளன. விவாத மேடைகளில் நடுநிலையாளர்கள் என்ற போர்வையில் அமர்ந்திருப்பவர்கள் உண்மையில் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சியின் ஆதரவாளர்களாகச் செயல்படுவது, பொதுமக்களின் தெளிவான முடிவெடுக்கும் திறனைப் பாதிக்கிறது. மத்தியில் இருக்கும் ஊடகங்கள் விமர்சிக்கப்படுவதைப் போலவே, தமிழக ஊடகங்களும் இன்று “தொங்கு சதைகளாக” மாறிவிட்டன என்ற குற்றச்சாட்டு வலுப்பெற்று வருகிறது.
தமிழகத்தின் தற்போதைய அரசியல் கூட்டணியும் ஒரு மௌன சாட்சியாகவே இருந்து வருகிறது. ஆளுங்கட்சியின் தவறுகளைத் தட்டிக்கேட்க வேண்டிய கூட்டணியில் உள்ள காங்கிரஸ், இடதுசாரிகள் மற்றும் விசிக போன்ற கட்சிகள், தங்கள் அரசியல் லாபத்திற்காக மக்கள் பிரச்சனைகளில் சமரசம் செய்து கொள்கின்றன. ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஊழியர்கள் தாக்கப்படும்போது இந்தத் தோழமைக் கட்சிகள் அமைதி காப்பது, அவர்களின் கொள்கை உறுதிப்பாட்டைச் சந்தேகத்திற்கு உள்ளாக்குகிறது.
மாநிலத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் சுகாதாரச் சூழலும் தற்போது பெரும் கேள்விக்குறியாகியுள்ளது. ஒரு பக்கம் கல்வி மற்றும் மருத்துவத்தில் சிறந்து விளங்குவதாகக் கூறிக்கொண்டாலும், மறுபக்கம் மாநிலம் கடந்த அளவில் நடக்கும் சிறுநீரகத் திருட்டு போன்ற அதிர்ச்சிகரமான குற்றங்கள் நடந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. இத்தகைய கொடூரமான குற்றங்களில் அரசியல் பின்புலம் கொண்ட நபர்கள் சம்பந்தப்பட்டிருப்பது நிலைமையின் தீவிரத்தை உணர்த்துகிறது. இது போன்ற முக்கியமான குற்றச் செய்திகளுக்கு முக்கியத்துவம் தராமல், ஊடகங்கள் மீண்டும் மீண்டும் சினிமா தொடர்பான சர்ச்சைகளையே முதன்மைப்படுத்துகின்றன. மக்களின் உயிர் மற்றும் உடல்நலம் சார்ந்த இத்தகைய பிரச்சனைகளை விவாதிக்காமல் இருப்பது, எதிர்கால சந்ததியினருக்குச் செய்யப்படும் மிகப்பெரிய துரோகமாகும்.
முடிவாக, தமிழகம் இன்று ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கிறது. வெறும் திரைப்பட வசனங்களோ அல்லது கவர்ச்சிகரமான விளம்பரங்களோ ஒரு மாநிலத்தின் உண்மையான வளர்ச்சியை உறுதி செய்யாது. ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் பிம்பத்தை மெருகேற்றுவதை நிறுத்திவிட்டு, தங்களை நம்பி வாக்களித்த மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கும், போராடும் ஊழியர்களின் கோரிக்கைகளுக்கும் மதிப்பளிக்க வேண்டும். ஊடகங்களும் தங்கள் சுயத்தைக் கண்டறிந்து, ஆட்சியாளர்களின் புகழ்பாடுவதைக் கைவிட்டு மக்களின் குரலாக மாற வேண்டும். 2026 தேர்தல் நெருங்கும் வேளையில், மக்கள் இத்தகைய திசைதிருப்பல் அரசியலைப் புரிந்து கொண்டு, உண்மையான சமூக மாற்றத்தை நோக்கித் தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
