தமிழக அரசியலில் ஒரு புதிய வரவு நிகழும்போது, அவர் ஏற்கனவே இருக்கும் “அரசியல் இலக்கணங்களுக்கு” உட்பட்டு நடக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது இயல்பானது. நடிகர் விஜய் அரசியலுக்கு வந்தவுடன் அவர் மீது வைக்கப்படும் பிரதான விமர்சனம், அவர் மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு நேரடியாக தெருவில் இறங்கி போராடவில்லை என்பதாகும். ஆனால், கடந்த கால தமிழக அரசியலை உற்று நோக்கினால், ஒரு கட்சி அல்லது தலைவரின் வெற்றிக்கு தொடர் போராட்டங்கள் மட்டுமே காரணமாக இருந்ததில்லை என்பதை அறியலாம். போராட்டங்கள் என்பது ஒரு கருத்தை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் கருவி மட்டுமே; அதுவே அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் வழியாக அமைந்திருந்தால், தமிழகத்தின் பல தீவிரப் போராட்டக் களங்களைக் கண்ட தலைவர்கள் இன்று ஆட்சிக் கட்டிலில் இருந்திருக்க வேண்டும்.
சீமான் தலைமையிலான நாம் தமிழர் கட்சி கடந்த பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு முக்கிய பிரச்சனைக்கும், அது மீத்தேன் திட்டமாகட்டும் அல்லது காவிரி விவகாரமாகட்டும், மிக தீவிரமான கள போராட்டங்களையும், உணர்ச்சிகரமான உரைகளையும் முன்வைத்து வருகிறது. சீமானின் போராட்ட குணமும், பேச்சாற்றலும் இளைஞர்களிடையே ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருப்பதை மறுக்க முடியாது. இருப்பினும், தேர்தல் அரசியலில் அந்த கட்சி இன்னும் ஒரு தொகுதியில் கூட வெற்றி பெற முடியாத நிலையும், பல இடங்களில் டெபாசிட் இழக்கும் சூழலும் நீடிக்கிறது. இது உணர்த்துவது என்னவென்றால், போராட்ட அரசியல் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட வாக்கு வங்கியை உருவாக்க உதவுமே தவிர, அது பொதுமக்களின் பெரும்பான்மை வாக்குகளை தீர்மானிக்கும் சக்தியாக மாறுவதில்லை.
சுதந்திரப் போராட்டம் மற்றும் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டம் போன்ற வரலாற்று நிகழ்வுகள் ஒரு பெரும் நோக்கத்தை நிறைவேற்றின என்பது உண்மை. ஆனால், இவை மக்களின் ஒட்டுமொத்த உணர்வோடு கலந்தவை. இதற்கு மாறாக, அரசியல் கட்சிகள் முன்னெடுக்கும் பல போராட்டங்கள் பெரும்பாலும் ஒரு “அரசியல் சடங்காகவே” பார்க்கப்படுகின்றன. உதாரணமாக, விலைவாசி உயர்வுக்காகவோ அல்லது ஊழலுக்கு எதிராகவோ, நீட் தேர்வு ரத்துக்கோ, சாராய கடைகளை மூட வேண்டும் என்றோ நடத்தப்படும் அடையாளப் போராட்டங்கள் அந்தத் தருணத்தில் ஊடக வெளிச்சத்தைப் பெறுமே தவிர, அந்தப் பிரச்சனைகளுக்கு நிரந்தரத் தீர்வைத் தருவதில்லை. பல நேரங்களில் இத்தகைய போராட்டங்கள் போக்குவரத்தை முடக்குவது போன்ற செயல்களால் சாமானிய மக்களுக்கு இடையூறாகவே முடிகின்றன. எனவே, போராட்டங்கள் மட்டுமே ஒரு அரசியல்வாதியின் தகுதியை தீர்மானிக்கும் என்ற வாதம் தர்க்கரீதியாக பலவீனமானது.
விஜய் போன்ற ஒரு மக்கள் செல்வாக்குள்ள ஆளுமை, ஏற்கனவே இருக்கும் விளம்பர அரசியலை பின்பற்றாமல் ஒரு நிதானமான போக்கை கடைப்பிடிப்பது அவரது அரசியல் முதிர்ச்சியாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும். தமிழக அரசியலில் “யார் அதிகம் சத்தம் போடுகிறார்கள்?” என்பதை விட “யார் சரியான மாற்றுத் திட்டத்தை வைத்திருக்கிறார்கள்?” என்பதே இன்றைய இளைஞர்களின் கேள்வியாக இருக்கிறது. விஜய் தனது தமிழக வெற்றி கழகத்தின் மூலம் நேரடியாக போராட்டக் களங்களுக்கு செல்லாமல், கல்வி உதவித்தொகை வழங்குவது, சட்டப்பேரவை தொகுதி வாரியாக நிர்வாகிகளைச் சந்திப்பது போன்ற ஆக்கப்பூர்வமான பணிகளில் கவனம் செலுத்துகிறார். இது சலசலப்பை விட அமைதியான முறையில் ஒரு அடித்தளத்தை அமைக்கும் முயற்சியாகும்.
விஜய் மீது வைக்கப்படும் “மக்களைச் சந்திக்கவில்லை” என்ற குற்றச்சாட்டு ஒரு மாயையே. அவர் தனது ரசிகர் மன்றங்கள் மூலம் பல ஆண்டுகளாக மக்களுடன் தொடர்பில் இருப்பவர். ஒரு அரசியல்வாதி எப்போதும் தெருவில் நின்று கத்த வேண்டும் என்பது பழைய பாணி. இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில், ஒரு தலைவரின் கருத்துக்களும் திட்டங்களும் மக்களை சென்றடையப் பல வழிகள் உள்ளன. சீமானின் பாணி ஒரு வகை என்றால், விஜய்யின் பாணி மற்றொரு வகை. சீமான் செய்யும் அரசியலை விஜய் செய்ய வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது, ஒரு மருத்துவர் ஏன் பொறியாளர் போல வேலை செய்யவில்லை என்று கேட்பதற்கு ஒப்பானது. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தனித்துவமான அணுகுமுறை உண்டு; அந்த அணுகுமுறைக்கான தீர்ப்பை மக்களே வழங்குவார்கள்.
இறுதியாக, 2026 சட்டமன்றத் தேர்தலை நோக்கிய விஜய்யின் நகர்வுகள் மிகவும் திட்டமிடப்பட்டவையாக தெரிகின்றன. விளம்பரத்திற்காக போராடி தன்னை ஒரு போராட்டக்காரராக காட்டிக்கொள்வதை விட, ஒரு நிர்வாகியாகவும் தொலைநோக்கு பார்வை கொண்ட தலைவராகவும் தன்னை நிலைநிறுத்த அவர் முயல்கிறார். தேர்தல் அரசியலில் வெற்றி என்பது வெறும் போராட்டங்களால் மட்டும் வருவதில்லை; அது சரியான கூட்டணி, சரியான வாக்குறுதிகள் மற்றும் மக்களின் நம்பிக்கையை பொறுத்தது. எனவே, மற்றவர்கள் வகுத்த பாதையில் செல்லாமல் விஜய் தனக்கான ஒரு புதிய பாதையை வகுப்பது, தமிழக அரசியலில் ஒரு ஆரோக்கியமான மாற்றத்திற்கு வித்திடலாம். போராட்டங்களின் வெற்றியை விட, மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தும் கொள்கைகளின் வெற்றியே உண்மையான அரசியல்.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
