தமிழக அரசியலில் நடிகர் விஜய்யின் வருகை என்பது ஒரு மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தாலும், அதே சமயம் அனுபவம் வாய்ந்த அரசியல் விமர்சகர்கள் அவருக்கு பல கசப்பான உண்மைகளை தொடர்ச்சியாக சுட்டிக்காட்டி வருகின்றனர். “சினிமாவுல 100 பேரை காலால உதைக்கலாம்… ஆனா அரசியல்ல ஒவ்வொரு வாக்காளரையும் கையெடுத்து கும்பிடணும்” என்ற விமர்சனம் வெறும் பஞ்ச் வசனம் அல்ல, அது திரையுலகிற்கும் நிஜ உலகிற்கும் இடையே இருக்கும் மிகப்பெரிய இடைவெளியை உணர்த்துகிறது.
திரையில் காட்டும் வீரம் என்பது கேமரா கோணங்களாலும், பின்னணி இசையாலும் கட்டமைக்கப்படும் ஒரு பிம்பம். ஆனால், அரசியலில் ஒரு பாமர மக்களின் நம்பிக்கையை பெறுவதற்கு அந்த பிம்பத்தை தாண்டி அவர்களில் ஒருவனாக கீழே இறங்கி வந்து அவர்களின் கைகளை பிடித்துக் கெஞ்ச வேண்டிய சூழல் ஏற்படும் என்பதை விமர்சகர்கள் விஜய்க்கு தெளிவுபடுத்துகிறார்கள்.
இரண்டாவதாக, சினிமா படப்பிடிப்பில் ஒரு காட்சி சரியாக வரவில்லை என்றால் ‘கட்’ சொல்லிவிட்டு ஓய்வு எடுக்கச் சென்றுவிடலாம் அல்லது அந்த படத்தையே பாதியில் நிறுத்திவிட்டு விலகிவிடலாம். ஆனால், அரசியல் என்பது அத்தகையது அல்ல. ஒருமுறை மக்கள் மன்றத்திற்கு வந்துவிட்டால், நீங்கள் போக வேண்டும் என்று நினைத்தாலும் மக்கள் உங்களை அவ்வளவு எளிதில் விட்டுவிட மாட்டார்கள். அது ஒரு சுழற்சி போன்றது; அதில் வெற்றியோ தோல்வியோ, அந்த பயணத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். இடையில் ஏற்படும் சறுக்கல்களுக்காக சினிமாவைப்போல ‘பேக்-அப்’ சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்கு திரும்ப முடியாது என்பது விஜய்க்கு விடுக்கப்படும் மிக முக்கியமான எச்சரிக்கையாகும்.
திரைப்படங்களில் காட்டப்படும் தீயும், சண்டைகளும் வெறும் மாயை; அவை ரசிகர்களை மகிழ்விக்க உருவாக்கப்பட்டவை. ஆனால், தேர்தல் களம் என்பது நிஜமான தீயை மிதிப்பதற்கு ஒப்பானது என்று அரசியல் நோக்கர்கள் கருதுகின்றனர். இங்கு ஒவ்வொரு அடியும் கவனமாக எடுத்து வைக்கப்பட வேண்டும். ஒரு சிறிய தவறு கூட அரசியல் வாழ்க்கையை அடியோடு அழித்துவிடும். குறிப்பாக, விஜய்யின் ‘மௌனம்’ குறித்துப் பல விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. சினிமாவில் மௌனம் ஒரு மாஸாக இருக்கலாம், ஆனால் அரசியல் தீயில் மௌனம் ஒருபோதும் வேலைக்கு ஆகாது. மக்கள் தங்களின் குறைகளைக் கேட்கவும், அதற்குத் தீர்வு சொல்லவும் ஒரு தலைவனை எதிர்பார்க்கிறார்கள். மௌனமாக இருக்கும் தலைவரை மக்கள் வெகு விரைவில் மறந்துவிடுவார்கள் என்பது கசப்பான உண்மை.
விஜய்யின் அரசியல் நகர்வுகள் குறித்துப் பேசும் விமர்சகர்கள், அவர் இன்னும் ஒரு முழுநேர அரசியல்வாதியாக மாறவில்லை என்றே கருதுகிறார்கள். ஒரு அரசியல் தலைவர் என்பவர் 24 மணிநேரமும் மக்களுக்கானவராக இருக்க வேண்டும். வெறும் மாநாடுகளிலும், அறிக்கை வெளியிடுவதிலும் மட்டும் அரசியல் அடங்கிவிடாது. களத்தில் இறங்கி போராடுவது, மக்கள் சந்திக்கும் அன்றாட பிரச்சினைகளுக்காகக் குரல் கொடுப்பது போன்றவைதான் ஒருவரை தலைவராக நிலைநிறுத்தும். விஜய் தனது நட்சத்திர அந்தஸ்தை தாண்டி, ஒரு சாதாரண மனிதனாக பொதுமக்களிடம் தன்னை அடையாளப்படுத்தி கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும்.
அரசியல் களம் என்பது பல ஜாம்பவான்கள் மோதிக்கொள்ளும் இடம். இங்கு வாரிசு அரசியல், பண பலம், சாதி ரீதியான வாக்கு வங்கிகள் எனப் பல சவால்கள் விஜய்க்குக் காத்திருக்கின்றன. திரையில் அவர் பேசும் அனல் பறக்கும் வசனங்கள் கைதட்டல்களைப் பெற்றுத்தரலாம், ஆனால் தேர்தல் களத்தில் அதே வசனங்கள் மாற்றுக் கட்சியினரால் கேலிக்குள்ளாக்கப்படலாம். விமர்சனங்களைத் தாங்கிக் கொள்ளும் மனப்பக்குவமும், அவற்றுக்குப் புத்திசாலித்தனமாகப் பதில் சொல்லும் சாதுர்யமும் அவருக்குத் தேவை. “திரைப்படத்தில் வெற்றி என்பது வசூலை வைத்தது, ஆனால் அரசியலில் வெற்றி என்பது மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மாற்றியமைப்பதில் உள்ளது” என்பதை அவர் உணர வேண்டும்.
இறுதியாக, 2026 தேர்தல் என்பது விஜய்க்கு ஒரு வாழ்வா சாவா போராட்டமாகவே அமையப்போகிறது. விமர்சகர்கள் கூறும் அறிவுரைகளை அவர் ஒரு பாடமாக எடுத்துக்கொண்டு செயல்பட்டால் மட்டுமே தமிழக அரசியலில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும். மௌனத்தை கலைத்து, மக்களின் பக்கம் நின்று, அரசியல் எனும் அக்னிப் பிரவேசத்தில் அவர் வெற்றிகரமாக கடப்பாரா என்பது காலத்தின் கையில் உள்ளது. ஒருவேளை இந்த சவால்களை அவர் எதிர்கொள்ள தவறினால், மீண்டும் சினிமா எனும் பாதுகாப்பான மாயைக்கே திரும்ப வேண்டிய சூழல் ஏற்படும் என்பதை அரசியல் உலகம் அவருக்கு இப்போதே உரக்க சொல்ல தொடங்கிவிட்டது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
