சென்சார் போர்டு எனப்படும் திரைப்பட தணிக்கை வாரியம், அண்மைக்காலமாகத் திரைப்படங்களுக்கு வழங்கும் சான்றிதழ்களில் காட்டும் அதீத கெடுபிடிகளும், முட்டுக்கட்டைகளும் திரைத்துறையினரை மிகுந்த கவலைக்குள்ளாக்கியுள்ளன. ஒரு படைப்பு சமூகத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்க கூடாது என்ற உயரிய நோக்கத்தில் தணிக்கை செய்வது நியாயமானதே. ஆனால், அண்மைக்கால நிகழ்வுகள் அனைத்தும் படைப்பு சுதந்திரத்தை பறிப்பதாகவும், குறிப்பாக அரசியல் உள்நோக்கம் கொண்டதாகவும் அப்பட்டமாக தெரிகின்றன. சென்சார் போர்டு தனது எல்லையை தாண்டி செயல்படும்போது, அது ஒரு கலையின் ஆன்மாவைச் சிதைப்பது மட்டுமன்றி, ஒட்டுமொத்த திரையுலகின் வணிகத்தையே முடக்கும் செயலாக மாறிவிடுகிறது.
இவ்வாறு காரணமே இல்லாமல் தணிக்கைத்துறை முட்டுக்கட்டை போட்டுக்கொண்டே இருந்தால், எதிர்காலத்தில் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்கள் தியேட்டர் ரிலீஸ் என்ற கனவையே கைவிடும் சூழல் உருவாகும். தியேட்டரில் படம் வெளியாக வேண்டும் என்றால் மட்டுமே சென்சார் சான்றிதழ் கட்டாயம் என்ற நிலை இருப்பதால், பலரும் நேரடி ஓடிடி வெளியீட்டை தேர்ந்தெடுக்க தொடங்குவார்கள். அப்படி ஒரு நிலை ஏற்பட்டுவிட்டால், தணிக்கை வாரியம் என்ற ஒரு அமைப்பிற்கே வேலையில்லாமல் போய்விடும். கட்டுப்படுத்த முடியாத டிஜிட்டல் தளங்களில் படைப்புகள் சுதந்திரமாக வெளியாக தொடங்கினால், அது சென்சார் போர்டின் அதிகாரத்தையே கேள்விக்குறியாக்கிவிடும்.
உண்மையில் ஒரு படத்தின் தரம் அல்லது சமூக பாதுகாப்பு கருதி எதிர்ப்பு தெரிவித்தால் அதனை யாரும் தவறு என்று சொல்ல போவதில்லை. ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சி அல்லது தலைவருக்கு சாதகமாகவோ அல்லது பாதகமாகவோ ஒரு படம் இருக்கிறது என்பதற்காக தணிக்கை செய்யப்படுவது ஜனநாயகத்திற்கு எதிரானது. அரசியல் அழுத்தம் காரணமாக தணிக்கை வாரியம் செயல்படுகிறது என்பது வெளிப்படையாக தெரியும்போது, மக்கள் அந்த அமைப்பின் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை இழக்கிறார்கள். படைப்பாளி சொல்ல வரும் கருத்தை மாற்ற சொல்வதும், காட்சிகளை வெட்டுவதும் ஒரு கலைஞனின் கற்பனை திறனை சிறைபிடிப்பதற்கு சமமானதாகும்.
தயாரிப்பாளர்கள் இப்போது மாற்றி யோசிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். பல நூறு கோடி ரூபாய் முதலீடு செய்து எடுக்கப்படும் படங்கள், கடைசி நேரத்தில் தணிக்கை வாரியத்தின் பிடியில் சிக்கி தவிப்பது பெரும் நஷ்டத்தை ஏற்படுத்துகிறது. ஒருவேளை முன்னணி தயாரிப்பாளர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து, தியேட்டர்களை புறக்கணித்துவிட்டு ஓடிடி தளங்களோடு நேரடியாக ஒப்பந்தம் செய்ய தொடங்கினால், அது சினிமா சந்தையையே புரட்டி போட்டுவிடும். தியேட்டர்களுக்கு சென்று படம் பார்க்கும் கலாச்சாரம் அழிந்து, மக்களின் உள்ளங்கையிலேயே திரையரங்குகள் சுருங்கிவிடும் அபாயம் உள்ளது. இது தியேட்டர் உரிமையாளர்கள் மற்றும் அதை சார்ந்த ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரத்தை பாதிக்கும்.
தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துவிட்ட இன்றைய காலகட்டத்தில், ஒரு படைப்பை முடக்குவது என்பது இயலாத காரியம். தணிக்கை வாரியம் போடும் தடைகள் தான் அந்த படத்திற்கு மிகப்பெரிய விளம்பரமாக மாறிவிடுகின்றன. மக்கள் எதை தவிர்க்க வேண்டும் என்று சென்சார் போர்டு சொல்கிறதோ, அதை தேடி பார்க்கும் ஆர்வம் ரசிகர்களிடம் அதிகமாகிறது. இத்தகைய தேவையற்ற தடைகளால் ஒரு படம் முடங்குவதில்லை, மாறாக அதன் மீதான எதிர்பார்ப்பு தான் கூடுகிறது. “அடிக்க அடிக்கத் தான் பந்து எழும்பும்” என்பதை போல, தடைகள் அதிகரிக்கும்போது படைப்பாளிகள் இன்னும் வீரியமான மாற்று வழிகளைக் கண்டறிவார்கள்.
முடிவாக, சென்சார் போர்டு என்பது ஒரு வழிகாட்டும் அமைப்பாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, ஒரு தடையாக இருக்க கூடாது. தணிக்கை வாரியம் தனது அரசியல் சார்பற்ற தன்மையை நிலைநாட்ட தவறினால், அதன் ஆயுட்காலம் விரைவில் முடிவுக்கு வந்துவிடும். தயாரிப்பாளர்கள் ஓடிடி என்ற மாற்று பாதையை முழுமையாக தேர்ந்தெடுக்கும் முன்பு, தணிக்கை துறை தனது போக்கை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். இல்லையெனில், தியேட்டர் எனும் கலையரங்கம் வெறும் கட்டிடங்களாக மாறிவிடும், சென்சார் போர்டு ஒரு தேவையற்ற சுமையாக வரலாற்றில் மறைந்துவிடும்.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
