தமிழக அரசியலில் தற்போது நடிகர் விஜய் மற்றும் அவரது ‘தமிழக வெற்றிக் கழகம்’ மீதான விமர்சனங்கள் அனல் பறக்கின்றன. குறிப்பாக, விஜய் தனது அரசியல் பயணத்தை தொடங்கியதில் இருந்தே, பாரம்பரிய அரசியல்வாதிகள் அவர் மீது பல்வேறு ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை சுமத்தி வருகின்றனர். அதில் வேடிக்கையான மற்றும் விந்தையான ஒரு குற்றச்சாட்டு என்னவென்றால், விஜய்யின் திரைப்படங்கள் வெளியாகும் போது தியேட்டர்களில் ‘பிளாக்’ டிக்கெட் விற்பனை செய்யப்படுவதையும், அதை விஜய் ஊக்கப்படுத்துவதையும் ஊழல் என்று சிலர் விமர்சிப்பதுதான். இந்த குற்றச்சாட்டு எந்த அளவிற்கு அபத்தமானது என்பதையும், இதற்கு பின்னால் இருக்கும் அதிகார வர்க்கத்தின் பொறுப்பற்றத் தன்மையையும் நாம் ஆழமாக ஆராய வேண்டியது அவசியமாகிறது.
நிஜத்தில், ஒரு தியேட்டரில் டிக்கெட் விலையை கட்டுப்படுத்துவதும், கள்ளச்சந்தையில் டிக்கெட் விற்பனை செய்யப்படுவதை தடுப்பதும் யாருடைய கடமை? ‘தமிழ்நாடு சினிமா ஒழுங்குமுறை சட்டம் 1955’-ன் படி, தியேட்டர்களை கண்காணிக்கும் அதிகாரம் மாவட்ட ஆட்சியருக்கும், சென்னை போன்ற மாநகரங்களில் காவல் ஆணையருக்கும் மட்டுமே உள்ளது. அரசு நிர்ணயித்த விலையை விட கூடுதலாக ஒரு ரூபாய் வசூலித்தாலும், அந்த தியேட்டர் நிர்வாகத்தின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கும் அதிகாரம் காவல்துறையிடம் மட்டுமே இருக்கிறது. ஆனால், தன் கடமையை தவறவிட்ட காவல்துறையையோ அல்லது அந்த துறையை தன் கையில் வைத்திருக்கும் அமைச்சரையோ கேள்வி கேட்காமல், சம்பந்தமே இல்லாமல் ஒரு நடிகரை நோக்கி விரல் நீட்டுவது அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சியின் உச்சமாகும்.
காவல்துறை நினைத்தால் ஒரு மணி நேரத்தில் ‘பிளாக்’ டிக்கெட் விற்பனையை முற்றிலுமாக முடக்க முடியும் என்பது ஊரறிந்த உண்மை. ஒவ்வொரு தியேட்டர் வாசலிலும் சீருடை அணியாத காவலர்களை நியமித்து, கூடுதல் விலைக்கு டிக்கெட் விற்பவர்களை கைது செய்ய முடியும். ஆனால், அரசு இயந்திரத்தை முறையாக இயக்க தெரியாத அல்லது விருப்பமில்லாத அரசியல்வாதிகள், தங்கள் தோல்வியை மறைக்க ஒரு நடிகரின் மீது பழி சுமத்துகின்றனர். விஜய் என்பவர் ஒரு நடிகர் மட்டுமே. அவர் படத்தில் நடிக்க மட்டுமே செய்கிறார். அதன்பிறகு தியேட்டர்களில் என்ன நடக்கிறது என்பதை கண்காணிக்க அவர் ஒன்றும் காவல்துறை அதிகாரி அல்ல. ஒரு நடிகரே தியேட்டர் வாசலில் நின்று பிளாக்கில் டிக்கெட் விற்பது போல சித்திரிக்கப்படுவது நகைப்பிற்குரியது.
அரசு நிர்ணயித்த விலையை விட கூடுதல் கட்டணம் வசூலிக்கும் தியேட்டர்கள் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என தமிழக அரசுக்கு பலமுறை பொதுமக்களால் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. இதற்காக சிறப்பு கண்காணிப்பு குழுக்கள் அமைத்தால் இந்த பிரச்சனையை தீர்த்துவிடலாம். இவ்வளவு சட்டங்களும், அதிகாரங்களும் இருக்கும்போது, ஒரு தனி நபரை குறை சொல்வது என்பது “வேலை செய்ய தெரியாதவன் நிலத்தை குறை சொன்னான்” என்ற கதைக்கு ஒப்பானது. விஜய்யின் அரசியல் வளர்ச்சியை பிடிக்காதவர்கள், அவரிடம் வேறு எந்த ஊழலையும் கண்டுபிடிக்க முடியாததால், தியேட்டர் டிக்கெட் விவகாரத்தை கையில் எடுத்துள்ளனர்.
அரசியல்வாதிகள் சுமத்தும் இந்த குற்றச்சாட்டுகளில் சிறிதும் நியாயம் இல்லை. விஜய் கடந்த பல ஆண்டுகளாக தனது ரசிகர் மன்றங்கள் மூலம் ஏழை எளிய மாணவர்களுக்கு கல்வி உதவித் தொகை, அன்னதானம் போன்ற ஆக்கப்பூர்வமான பணிகளை செய்து வருகிறார். அவர் அரசியலுக்கு வந்திருப்பது ஊழலை ஒழிக்கவே தவிர, ஊழல் செய்வதற்கு அல்ல. “உண்மையான ஊழல் என்பது மக்கள் வரிப்பணத்தை கொள்ளையடிப்பதுதான்; சினிமா டிக்கெட் விற்பனையில் நடக்கும் குளறுபடிகள் நிர்வாக தோல்வி” என்பதை பொதுமக்கள் நன்கு உணர்ந்துள்ளனர். எதிர்த்தரப்பினர் வீசும் இத்தகைய வீணான அம்புகள் விஜய்யின் அரசியல் பாதையை சிதைக்காது, மாறாக அவரை மேலும் வலுப்படுத்தும்.
முடிவாக, தமிழகத்தின் சட்டம் ஒழுங்கை நிலைநாட்ட வேண்டியவர்கள் தங்கள் கடமையை சரியாக செய்தாலே ‘பிளாக்’ டிக்கெட் என்ற பேச்சுக்கே இடமிருக்காது. அதை செய்ய தவறியவர்கள், ஒரு புதிய அரசியல் சக்தியை பார்த்து அஞ்சி, ஆதாரமற்ற அவதூறுகளை பரப்புவதை நிறுத்தி கொள்ள வேண்டும். ஒரு குற்றச்சாட்டை சுமத்தும்போது அதில் தர்க்கரீதியான நியாயம் இருக்க வேண்டும். தன் கையில் அதிகாரத்தை வைத்துக்கொண்டு, பக்கத்து வீட்டுக்காரன் மேல் பழி போடும் போக்கு ஜனநாயகத்திற்கு அழகல்ல. 2026-ல் மக்கள் இதற்குத் தகுந்த பதிலடி கொடுப்பார்கள் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
