ஆறு பேர் சேர்ந்து விஜய் கட்சியினரை அடிக்கிறதுக்கு பேரு விவாதம் இல்ல… அது அக்மார்க் அரசியல் அராஜகம்! டிவி விவாதங்கள்ல ஜெயிக்கிறது முக்கியம் இல்ல… மக்களோட நம்பிக்கையில தோக்காம இருக்கணும்! அனுபவம் இல்லாத தவெகவினர் ஊடக வலையில் சிக்கலாம்… ஆனா கொள்கை தெளிவா இருந்தா எந்த கேள்வியும் உங்களை பதற வைக்காது! நிஜமான அரசியல் களத்துல இல்லாதவங்கதான், டிவி ஸ்டுடியோவுல உட்கார்ந்து தீர்ப்பு எழுதுவாங்க! அதை கண்டுகொள்ள வேண்டாம்.!

தமிழக செய்தி ஊடகங்களின் விவாத கலாச்சாரம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் சார்பு நிலையிலேயே கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளதாக மூத்த பத்திரிகையாளர்கள் விமர்சிக்கின்றனர். குறிப்பாக, தற்போது நடைபெறும் 90 சதவீத தொலைக்காட்சி விவாதங்கள் ஆளும் திமுகவிற்கு ஆதரவான…

media

தமிழக செய்தி ஊடகங்களின் விவாத கலாச்சாரம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் சார்பு நிலையிலேயே கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளதாக மூத்த பத்திரிகையாளர்கள் விமர்சிக்கின்றனர். குறிப்பாக, தற்போது நடைபெறும் 90 சதவீத தொலைக்காட்சி விவாதங்கள் ஆளும் திமுகவிற்கு ஆதரவான போக்கிலேயே நடத்தப்படுவதாக குற்றச்சாட்டுகள் எழுகின்றன. ஒரு விவாதத்தில் பங்கேற்கும் நெறியாளர், திமுக தரப்பு கருத்துக்களை முன்வைக்கும்போது குறுக்கிடாமல் இருப்பதையும், அதே சமயம் எதிர்க்கட்சிகளான அதிமுக அல்லது பாஜக பிரதிநிதிகள் பேசும்போது நிமிடத்திற்கு மூன்று முறையாவது குறுக்கீடுகள் செய்வதையும் காண முடிகிறது. இத்தகைய விவாதங்களை ஒலி இல்லாமல் கவனித்தாலே, யார் யாருக்கு ஆதரவாக செயல்படுகிறார்கள் என்பதை பொதுமக்கள் எளிதில் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்ற நிதர்சனமான உண்மை முன்வைக்கப்படுகிறது.

இந்த விவாத மேடைகளில் பங்கேற்பாளர்களின் விகிதாச்சாரம் என்பது பெரும்பாலும் ஒருதலைப்பட்சமாகவே அமைகிறது. ஒரு விவாதத்தில் ஆறு பேர் இருக்கிறார்கள் என்றால், அதில் ஐந்து பேர் திமுக அல்லது அதன் கூட்டணி கட்சிகளின் ஆதரவாளர்களாகவும், ஒரே ஒரு நபர் மட்டுமே எதிர்க்கட்சி அல்லது நடுநிலையான விமர்சகராகவும் அமர்த்தப்படுகின்றனர். நெறியாளரும் அந்த ஐந்து பேரின் குரலாகவே ஒலிக்கும்போது, அங்கு ஆரோக்கியமான ஜனநாயகம் என்பது கேள்விக்குறியாகிறது. இதனால் புதிய கட்சிகளான தமிழக வெற்றி கழகம் போன்ற அமைப்புகளுக்கு தங்களின் கருத்துக்களை தெளிவாக முன்வைப்பதற்கான ஊடக வெளி என்பது திட்டமிட்டே சுருக்கப்படுகிறது. இது போன்ற ஒரு சூழலில், அனுபவமற்ற புதிய அரசியல்வாதிகள் விவாதங்களில் பங்கேற்கும்போது அவர்கள் எளிதில் ஊடக பொறிகளில் சிக்கிக்கொள்கின்றனர்.

தவெகவை பொறுத்தவரை, அதன் நிர்வாகிகள் விவாதங்களில் பங்கேற்று சரியாக பேச தெரியாமல் கட்சிக்கு பின்னடைவை ஏற்படுத்திய சம்பவங்கள் அண்மையில் அதிகரித்துள்ளன. செய்தி ஊடகங்கள் மற்றும் சமூக வலைதளங்களில் இதை காரணம்காட்டி அக்கட்சியை இழிவுபடுத்தும் போக்கு நிலவுகிறது. இதனை தடுக்கும் பொருட்டே, அக்கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் புஸ்ஸி ஆனந்த், தலைமையின் அனுமதி பெறாமல் யாரும் விவாதங்களுக்கு செல்லக் கூடாது என்ற அதிரடி உத்தரவை பிறப்பித்துள்ளார். இது ஒரு தற்காப்பு நடவடிக்கையாக தெரிந்தாலும், ஏற்கனவே ஊடகங்களில் தவெகவிற்கு இருக்கும் குறைவான இடத்தை இது இன்னும் சுருக்கிவிடும் அபாயமும் உள்ளது. ஒரு பக்குவமடைந்த அரசியல் கட்சியாக உருவெடுப்பதில் அக்கட்சிக்கு இருக்கும் சவால்களை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

பத்திரிகையாளர்களில் 99 சதவீதம் பேர் ஏதோ ஒரு வகையில் ஆளும் தரப்பின் ஆதரவு நிலைப்பாட்டை எடுத்துவிட்டதாகக் கடுமையான விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. நேர்மையானவர்கள் என்று அறியப்பட்டவர்கள் கூட தங்களின் தார்மீக நேர்மையை இழந்து, ஒரு கட்சியின் அங்கமாகவே மாறிப்போனது ஜனநாயகத்தின் நான்காவது தூணிற்கு ஏற்பட்ட சரிவாகும். இதனால் மக்கள் மத்தியில் செய்திகளின் மீதான நம்பகத்தன்மை குறைந்து வருகிறது. எதிர்க்கட்சிகளின் நியாயமான கேள்விகள் கூட விவாதங்களில் மியூட் செய்யப்படுவதும் அல்லது கிண்டல் செய்யப்படுவதும் தொடர்கதையாகி வருகிறது. இத்தகைய சூழலில் புதிய அரசியல் சக்திகள் தங்களை நிலைநிறுத்திக்கொள்வது என்பது அக்னி பரீட்சையாகவே உள்ளது.

விஜய் போன்ற புதிய தலைவர்கள் ஊடகங்களை எதிர்கொள்வதில் காட்டும் தயக்கம், அவர்களை பற்றிய பிம்பத்தை சிதைக்க ஊடகங்களுக்கு வாய்ப்பளிக்கிறது. தலைவரே செய்தியாளர்களை சந்திக்காத நிலையில், இரண்டாம் கட்ட நிர்வாகிகள் விவாதங்களில் சொதப்புவது கட்சிக்கு தேவையற்ற நெருக்கடியை தருகிறது. ஊடகங்கள் கேட்கும் நெருக்கடியான கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறுவதும், கட்சியின் கொள்கைகளில் தெளிவில்லாமல் பேசுவதும் கட்சியின் பிம்பத்தை பாதிக்கிறது. இதனால் ‘முன் அனுமதி’ என்ற கட்டுப்பாடு அவசியமான ஒன்றாக தலைமையால் பார்க்கப்படுகிறது. ஊடகங்களை முறையாக கையாள்வதில் உள்ள அனுபவ குறைபாடே இத்தகைய சிக்கல்களுக்கு மூலகாரணமாக இருக்கிறது.

இறுதியாக, தமிழக தொலைக்காட்சி விவாதங்கள் என்பது கருத்து பரிமாற்றத்திற்கான இடமாக இல்லாமல், ஒரு தரப்பை உயர்த்தி பிடிப்பதற்கும் மறுதரப்பை சிறுமைப்படுத்துவதற்குமான களமாக மாறியுள்ளது. குறைந்தபட்ச மனசாட்சியும் அறிவு நேர்மையும் இல்லாத இத்தகைய விவாதங்கள் மக்களை முட்டாளாக்குவதாகவே அமைகின்றன. 2026 சட்டமன்ற தேர்தலை ஒட்டி இந்த ஊடக போர் இன்னும் தீவிரமடையும். புதிய கட்சிகள் தங்களின் கொள்கைகளை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல ஊடகங்களை மட்டுமே நம்பியிருக்காமல், மாற்று வழிகளை யோசிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன. ஊடகங்களின் ஒருதலைப்பட்சமான போக்கை தாண்டி மக்கள் உண்மையை உணர்ந்துகொள்வார்களா என்பதே தற்போதைய கேள்வி.