அமெரிக்காவின் சமீபத்திய அறிக்கைகள் மற்றும் இந்தியாவின் ரஷ்ய எண்ணெய் இறக்குமதி குறித்த உலகளாவிய அரசியல் நகர்வுகள் தற்போது பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. “இந்தியா ரஷ்யாவிடமிருந்து எண்ணெய் வாங்க அனுமதிக்கப்படுகிறது” என்று அமெரிக்கா ஒரு தாராளமான தொனியில் அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தாலும், அதன் பின்னணியில் உள்ள யதார்த்தம் முற்றிலும் வேறானது என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
வாஷிங்டன் தரப்பில் இருந்து வரும் இத்தகைய “அனுமதி” என்பது இந்தியாவின் மீதான ஒரு சலுகை அல்ல, மாறாக உலகளாவிய கச்சா எண்ணெய் விலையை நிலைநிறுத்த இந்தியா அவர்களுக்கு தேவைப்படுகிறது என்ற கட்டாயத்தின் வெளிப்பாடாகும். ரஷ்யாவை கட்டுப்படுத்த இந்தியாவுக்கு தடை விதித்தால், உலக சந்தையில் எண்ணெய் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு விலையேற்றம் விண்ணை தொடும், இது அமெரிக்காவின் உள்நாட்டு பொருளாதாரத்தையும் சேர்த்து பாதிக்கும் என்பதை அவர்கள் நன்கு அறிவார்கள்.
இந்த சூழலில் சீனாவை போல இந்தியாவை வளரவிடமாட்டோம் என்ற அமெரிக்க அதிகாரிகளின் ஒப்பீடு இந்தியாவிற்குள் ஒருவித அதிருப்தியையும் எச்சரிக்கையையும் உருவாக்கியுள்ளது. கடந்த காலங்களில் சீனாவுடன் செய்த தவறுகளை மீண்டும் செய்ய மாட்டோம் என்று அமெரிக்கா கூறுவது, இந்தியாவை ஒரு வளர்ந்து வரும் போட்டியாளராகவோ அல்லது ஒரு அமைப்பியல் ரீதியான அச்சுறுத்தலாகவோ அவர்கள் பார்க்க தொடங்கிவிட்டனர் என்பதையே காட்டுகிறது. ஆனால், இந்தியா தனது எரிசக்தி பாதுகாப்பிற்காக யாரிடமும் அனுமதி கேட்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பதை தனது வெளியுறவு கொள்கையின் மூலம் மிக தெளிவாக பதிவு செய்துள்ளது. ரஷ்ய எண்ணெய் இறக்குமதி என்பது இந்தியாவின் உள்நாட்டு தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்கும், பணவீக்கத்தை கட்டுப்படுத்துவதற்கும் எடுக்கப்பட்ட ஒரு இறையாண்மை மிக்க முடிவாகும்.
மறுபுறம், மத்திய கிழக்கு பிராந்தியத்தில் ஈரான் மற்றும் இஸ்ரேல் இடையே நிலவும் பதற்றமான சூழல் உலகளாவிய கச்சா எண்ணெய் விநியோகத்தில் பெரும் தடையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாக வரும் 20 முதல் 22 சதவீத எண்ணெய் விநியோகம் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும்போது, ரஷ்யாவிடமிருந்து வரும் எண்ணெய் விநியோகம் ஒரு சமநிலைப்படுத்தும் காரணியாக செயல்படுகிறது. இந்த நெருக்கடியான நேரத்தில் ஈரான் கூட இந்திய கப்பல்களுக்கு விலக்கு அளிப்பதாக கூறியிருப்பது, இந்தியாவின் ராஜதந்திர உறவுகள் எவ்வளவு வலுவாக உள்ளன என்பதற்கு ஒரு சான்றாகும்.
எண்ணெய் விநியோகத்தில் இந்தியா வலுவாக இருந்தாலும், எரிவாயு விநியோகத்தில் சில தற்காலிக சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. கத்தாரிலிருந்து வரும் விநியோக பாதைகளில் உள்ள சிக்கல்கள் காரணமாக, இந்தியா தற்போது ஆஸ்திரேலியா, கனடா மற்றும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலிருந்து மாற்று வழிகளை தேடி வருகிறது. ஒரு சரக்கு கப்பல் நிரப்பப்பட்டு இந்தியாவை வந்தடைய குறைந்தது 10 முதல் 15 நாட்கள் வரை ஆகும் என்பதால், வரும் சில வாரங்களுக்கு எரிவாயு விலையில் ஒரு சிறிய அழுத்தம் இருக்கலாம். இருப்பினும், இது நீண்ட கால பாதிப்பை ஏற்படுத்தாது என்றும், இந்தியா ஏற்கனவே போதுமான கையிருப்பு மற்றும் மாற்று ஏற்பாடுகளை செய்துள்ளது என்றும் நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர். எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு ஆகிய இரண்டையும் தனித்தனியாக பார்த்து, அதற்கேற்ப திட்டமிடுவது இந்தியாவின் தற்போதைய முன்னுரிமையாக உள்ளது.
அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகள் ரஷ்யாவுக்கு எதிராக பொருளாதார தடைகளை விதித்துள்ள போதிலும், இந்தியா ரஷ்யாவுடனான வர்த்தகத்தை டாலருக்கு பதிலாக ரூபாய் மற்றும் ரூபிள் அடிப்படையில் மேற்கொள்வது அமெரிக்காவிற்கு ஒரு மறைமுக அச்சுறுத்தலாகும். டாலரின் ஆதிக்கம் குறையும்போது அது அமெரிக்க பொருளாதாரத்தின் உலகளாவிய பிடியை தளர்த்தும். அமெரிக்கா இப்போது “அனுமதி வழங்குகிறோம்” என்று கூறுவது ஒரு முகம் காக்கும் நடவடிக்கையே தவிர வேறில்லை. உண்மையில் அவர்கள் இந்தியாவை தொடர்பு கொண்டு , சந்தையை நிலைப்படுத்த உதவுமாறு கேட்டுக்கொள்ளும் நிலையிலேயே இருக்கிறார்கள். இந்தியாவின் சுத்திகரிப்பு திறன் மற்றும் சந்தை அளவு இன்று உலகப் பொருளாதாரத்தில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு சக்தியாக உருவெடுத்துள்ளது.
முடிவாக, இந்தியாவின் வெளியுறவு கொள்கை என்பது இப்போது மற்ற நாடுகளின் நிபந்தனைகளுக்கு கட்டுப்பட்டு நடக்கும் நிலையில் இல்லை. அமெரிக்காவின் “சீனா போன்ற தவறு” என்ற ஒப்பீடு இந்தியாவிற்கும் அமெரிக்காவிற்கும் இடையிலான உறவில் ஒரு புதிய சகாப்தத்தை நோக்கி நம்மை இட்டு செல்கிறது, அங்கு இரு நாடுகளும் ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்திருந்தாலும், இந்தியா தனது சுயசார்பை விட்டு கொடுக்க தயாராக இல்லை. எரிசக்தி பாதுகாப்பில் இந்தியா எடுத்துள்ள உறுதியான நிலைப்பாடு, வரும் காலங்களில் இந்தியா ஒரு உலகளாவிய தலைமையாக உருவெடுப்பதற்கான அடித்தளமாக அமையும். இந்த மாற்றங்கள் அண்டை நாடான பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளின் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் நிலைகளிலும் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதில் ஐயமில்லை.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
