அண்மைக்காலமாக இந்தியப் பாதுகாப்புத் துறையில் ட்ரோன் தொழில்நுட்பத்தின் முக்கியத்துவம் மற்றும் அதன் எண்ணிக்கை குறித்த விவாதங்கள் உலக அளவில் பெரும் கவனத்தை பெற்றுள்ளன. குறிப்பாக, இந்திய இராணுவம் சுமார் ஒரு லட்சம் ட்ரோன்களை கொள்முதல் செய்ய திட்டமிட்டுள்ளதாகவும், அதில் தற்கொலைப்படை ட்ரோன்கள் எனப்படும் ‘காமிகாஜி’ வகை ட்ரோன்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் பாதுகாப்பு வல்லுநர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். நவீன போர்க்களங்களில் அதிக விலையுள்ள போர் விமானங்களுக்கு இணையாக, குறைந்த விலையில் அதிக எண்ணிக்கையில் உருவாக்கப்படும் ட்ரோன்கள் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்தியா தனது பாதுகாப்பு அரணை பலப்படுத்தவும், எல்லை பகுதிகளில் எதிரிகளின் நடமாட்டத்தை கண்காணிக்கவும் இத்தகைய பிரம்மாண்டமான ட்ரோன் படையை கட்டமைப்பது காலத்தின் கட்டாயமாக பார்க்கப்படுகிறது.
ஈரான் மற்றும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் நடைபெறும் மோதல்களை கூர்ந்து கவனித்தால், அங்கு ‘லோ-டெக்’ எனப்படும் எளிய தொழில்நுட்பத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட ட்ரோன்கள் எப்படி பெரிய மாற்றங்களை செய்கின்றன என்பதை புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஈரான் தயாரிக்கும் ‘ஷாஹித்’ வகை ட்ரோன்கள் மிகவும் மெதுவாகவும், குறைந்த உயரத்திலும் பறக்கக்கூடியவை. இவை அதிநவீன வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை குழப்பமடைய செய்யும் திறன் கொண்டவை. பல்லாயிரக்கணக்கான ட்ரோன்களை ஒரே நேரத்தில் ஏவும்போது, எவ்வளவு சிறந்த பாதுகாப்பு அமைப்பாக இருந்தாலும் அவற்றை தடுப்பதில் சிக்கல் ஏற்படுகிறது. ஈரானின் இந்த ‘ட்ரோன் டாக்ட்ரின்’ தற்போது உலக நாடுகளின் பாதுகாப்பு வியூகங்களையே மாற்றி அமைத்துள்ளது.
இந்தியாவை பொறுத்தவரை, இத்தகைய லாயிட்டரிங் அம்முனிஷன் எனப்படும் சுற்றி திரிந்து தாக்கும் ட்ரோன்களை தயாரிப்பது மிகவும் எளிதான காரியம். நமது பழைய மோட்டார் சைக்கிள்களில் பயன்படுத்தப்படும் 50cc முதல் 250cc வரையிலான இன்ஜின்களை கொண்டே இத்தகைய ட்ரோன்களை உருவாக்க முடியும் என வல்லுநர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இவற்றுக்கு சில மேம்பட்ட ஜிபிஎஸ் மற்றும் வழிகாட்டுதல் கருவிகளை பொருத்தினாலே, அவை சுமார் 500 முதல் 700 கிலோமீட்டர் தூரம் வரை சென்று இலக்கை துல்லியமாக தாக்கும் திறன் பெறும். ஒரு ட்ரோனை தயாரிக்கச் சுமார் 40 முதல் 50 லட்சம் ரூபாய் மட்டுமே செலவாகும் பட்சத்தில், பல்லாயிரக்கணக்கான ட்ரோன்களை தயாரிப்பது இந்தியா போன்ற ஒரு நாட்டிற்கு பொருளாதார ரீதியாக பெரிய சுமையாக இருக்காது.
இந்த ட்ரோன் புரட்சியில் இந்தியாவின் தனியார் நிறுவனங்கள் மற்றும் ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனங்களின் பங்கு மிக முக்கியமானது. விவசாயம் மற்றும் சிவில் பயன்பாட்டிற்காக ட்ரோன்களை தயாரிக்கும் நிறுவனங்களுக்கு இராணுவ தரத்திலான ட்ரோன்களை தயாரிப்பதற்கான தொழில்நுட்ப உதவிகளை வழங்கி, அவர்களை ஒரு மாற்று உற்பத்தி தளமாக மாற்ற வேண்டும். இதன் மூலம், போர் போன்ற நெருக்கடியான காலங்களில் மிகக்குறுகிய காலத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான ட்ரோன்களை நம்மால் உற்பத்தி செய்ய முடியும். இந்த ‘சர்ச் கெபாசிட்டி’ என்பதுதான் எதிர்கால போர்களில் வெற்றியையும் தோல்வியையும் தீர்மானிக்கும் காரணியாக அமையும்.
இந்தியாவின் மிக முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகளான எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள், மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் மற்றும் இராணுவ தளங்கள் ஆகியவற்றை பாதுகாக்க ‘ஆன்டி-ட்ரோன்’ அமைப்புகளையும் இந்தியா வலுப்படுத்த வேண்டும். எதிரிகளின் ட்ரோன் தாக்குதல்களை முறியடிக்க ‘மைக்ரோ மிசைல்’ தொழில்நுட்பம் மற்றும் லேசர் ஆயுதங்களில் இந்தியா அதிக முதலீடு செய்ய வேண்டும். அதிக விலையுள்ள ‘பேட்ரியாட்’ போன்ற ஏவுகணைகளை கொண்டு மலிவான ட்ரோன்களை சுட்டு வீழ்த்துவது பொருளாதார ரீதியாக புத்திசாலித்தனம் அல்ல. எனவே, குறைந்த செலவில் ட்ரோன்களை அழிக்கும் தொழில்நுட்பமும், அதே சமயம் அதிக எண்ணிக்கையில் தாக்குதல் நடத்தும் ட்ரோன் படையும் இந்தியாவிடம் இருக்க வேண்டியது அவசியமாகும்.
இறுதியாக, நவீன போர்க்கலை என்பது வெறும் அதிநவீன தொழில்நுட்பங்களை மட்டுமே சார்ந்தது அல்ல; மாறாக, எளிய தொழில்நுட்பங்களை குறைந்த செலவில் அதிக எண்ணிக்கையில் பயன்படுத்துவதிலேயே அடங்கியுள்ளது. இந்தியாவிற்கு ஐந்தாம் தலைமுறை போர் விமானங்கள் மற்றும் அணுசக்தி ஏவுகணைகள் எவ்வளவு முக்கியமோ, அதே அளவிற்கு ஒரு லட்சம் ட்ரோன்கள் கொண்ட படையை கட்டமைப்பதும் முக்கியம். நமது அண்டை நாடுகளின் அச்சுறுத்தல்களை சமாளிக்கவும், எல்லையில் ஒரு பலமான தடுப்பு சுவரை உருவாக்கவும் இந்த ட்ரோன் வியூகம் இந்தியாவிற்கு பெரும் வலிமையை தரும். அமித்ஷா தலைமையிலான பாதுகாப்பு முன்னெடுப்புகள் மற்றும் தனியார் துறையின் பங்களிப்புடன் இந்தியா இந்த இலக்கை நோக்கி வேகமாக நகர்ந்து வருகிறது.
டிஜிட்டல் ஊடக துறையில் 15 வருடங்களாக பணிபுரிகிறேன். அனைத்து பிரிவுகளிலும் கட்டுரைகள் எழுதுவேன். செய்திகள், பொழுதுபோக்கு, தொழில்நுட்பம், விளையாட்டு ஆகிய பிரிவுகள் அதிக கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளேன்.
