திரைப்படத் துறை என்பது ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரத்தையும், பலநூறு விநியோகஸ்தர்கள் மற்றும் திரையரங்க உரிமையாளர்களின் முதலீட்டையும் நம்பி இருக்கும் ஒரு மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சந்தையாகும். இத்தகைய தொழில் சூழலில், அனைத்துத் திரைப்படங்களுக்கும் சமமான வாய்ப்பும், நியாயமான திரையரங்கு ஒதுக்கீடும் கிடைப்பதுதான் ஆரோக்கியமான சினிமாத்துறைக்கு மிகவும் அவசியமான ஒன்றாகும். தற்போதைய சூழலில், திருப்பூர் சுப்பிரமணியம் – ‘சிக்மா’, ரெட் ஜெயண்ட் – ‘மண்டாடி’, ஏஜிஎஸ் – ‘பத்தா’, ஃபைவ் ஸ்டார் – ‘எம்எம்2’, சக்தி ஃபிலிம் ஃபேக்டரி – ‘டாரோதி’ மற்றும் ‘7கே7எம்’, குமரன் ஃபிலிம்ஸ் – ‘அன்பில் அவன்’ எனப் பலதரப்பட்ட விநியோகஸ்தர்களிடையே வரவிருக்கும் திரைப்படங்கள் பரவலாகப் பிரித்து விநியோகம் செய்யப்படுவது மிகவும் வரவேற்கத்தக்க மாற்றமாகும்.
கடந்த காலத்தில் திராவிட முன்னேற்றக் கழக ஆட்சிக் காலத்தில் நிலைமை முற்றிலும் வேறுவிதமாக இருந்தது. ரெட் ஜெயண்ட் அல்லது எம்எஸ்எம் போன்ற ஆளும்கட்சிக்கு நெருக்கமான ஓரிரு நிறுவனங்கள் மட்டுமே ஒட்டுமொத்தத் திரைப்பட விநியோகச் சந்தையையும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஏகபோக உரிமையைக் கொண்டிருந்தன. எந்தவொரு தயாரிப்பாளரும் தங்களுடைய திரைப்படத்தை இத்தகைய பெரிய நிறுவனங்களிடம் ஒப்படைக்க மறுத்தால், அந்தத் திரைப்படத்திற்கு நல்ல திரையரங்குகள் கிடைக்காத சூழலும், திரையிட வாய்ப்புகள் மறுக்கப்படும் கொடுமையும் அரங்கேறியதை தமிழ் சினிமா உலகம் மறக்க முடியாது.
ஆளும்கட்சியின் அதிகார பலத்தைப் பயன்படுத்தி சினிமா விநியோகத் துறையைக் கட்டுப்படுத்துவது, சிறு தயாரிப்பாளர்களையும் சுயேச்சை விநியோகஸ்தர்களையும் முற்றிலும் முடக்கும் செயலாகும். ரெட் ஜெயண்ட் மற்றும் உதயநிதி ஸ்டாலினின் இத்தகைய ஏகபோகப் போக்கை நாம் விமர்சித்ததற்குக் காரணமே, ஒரு சிலரின் கைகளில் சினிமா அதிகாரம் குவிக்கப்படுவதால் ஒட்டுமொத்தத் தொழிலும் வீழ்ச்சியடையும் என்பதால் தான். திறமையான பல புதிய படைப்பாளிகளும், சுதந்திரமான விநியோகஸ்தர்களும் சந்தையில் போட்டபோட முடியாத சூழல் நிலவியது தமிழ் சினிமாவின் வளர்ச்சிக்குப் பெரும் முட்டுக் கட்டையாக இருந்தது.
ஆனால், இன்றைக்கு நிலைமை தலைகீழாக மாறியுள்ளது. பல முன்னணி விநியோக நிறுவனங்கள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு திரைப்படங்களை வாங்கி, திரையரங்க உரிமையாளர்களுக்கு நியாயமான முறையில் விநியோகம் செய்து வருகின்றன. சிறிய படங்கள் முதல் பெரிய பட்ஜெட் படங்கள் வரை அனைத்துக்கும் தகுதியான திரையரங்குகளும், சரியான காட்சிகளும் கிடைக்கக்கூடிய ஒரு ஜனநாயகப்பூர்வமான சூழல் தற்போது உருவாகியுள்ளது. இதனால் தயாரிப்பாளர்கள் தங்களின் உழைப்பிற்கேற்ற நியாயமான லாபத்தைப் பெறக்கூடிய ஆரோக்கியமான வர்த்தகக் களம் சாத்தியமாகியுள்ளது.
சினிமா வியாபாரம் என்பது குறிப்பிட்ட சில கார்ப்பரேட் அல்லது அரசியல் செல்வாக்குமிக்க நிறுவனங்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் முடங்காமல், இதுபோன்று பரவலாகப் பகிர்ந்தளிக்கப்படும் போது தான் உண்மையான போட்டித் தன்மை உருவாகும். பல தரப்பட்ட நிறுவனங்கள் விநியோகத்தில் ஈடுபடும் போது, திரையரங்க உரிமையாளர்களுக்கும் தங்களுக்கு விருப்பமான திரைப்படங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து திரையிடும் சுதந்திரம் கிடைக்கிறது. இது சினிமாத்துறையின் அனைத்துத் தரப்பினருக்குமே நிதி சார்ந்த ஸ்திரத்தன்மையையும் பாதுகாப்பையும் வழங்குகிறது.
நாங்கள் அன்று முதல் வலியுறுத்தி வந்த ஆரோக்கியமான, சுதந்திரமான மற்றும் ஏகபோகமற்ற சினிமா வர்த்தகம் என்பது இதுதானே தவிர வேறில்லை. அரச அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி திரையுலகை மிரட்டி உருட்டும் அரசியல் கலாச்சாரம் மாறி, திறமைக்கும் வர்த்தகத்திற்கும் மதிப்பளிக்கும் இந்த புதிய சுழற்சி என்றும் தொடர வேண்டும். தமிழ் சினிமா வியாபாரம் எப்போதும் இதேபோல் சுதந்திரமாகவும், ஆரோக்கியமாகவும், அனைவருக்கும் சம வாய்ப்பு அளிப்பதாகவும் இயங்க வேண்டும் என்பதே அனைத்து சினிமா ரசிகர்களின் மற்றும் திரையுலகின் உண்மையான விருப்பமாகும்.
