ஒரு நடிகர் அரசியலுக்கு வந்துட்டாருன்னு இளக்காரமா பேசுற நீங்க, முதலில் உங்க அரசியல் வரலாற்றை திரும்பிப் பாருங்க.. அண்ணாவும் கருணாநிதியும் நாடகத்திலும் சினிமாவிலும் இருந்தவங்க தான்..

ஒரு நடிகர் அரசியலுக்கு வந்துட்டாருன்னு இளக்காரமா பேசுற நீங்க, முதலில் உங்க அரசியல் வரலாற்றை திரும்பிப் பாருங்க.. அண்ணாவும் கருணாநிதியும் நாடகத்திலும் சினிமாவிலும் இருந்தவங்க தான்.. ஸ்டாலினும் சினிமாவிலும் சீரியலிலும் நடித்தவர் தான்.. உதயநிதியும் சினிமாவில் நடித்தவர், சினிமாவை தயாரித்தவர்.. அண்ணா, கருணாநிதி, ஸ்டாலின், உதயநிதி எல்லோரையும் முதலில் சினிமா மூலம் தான் மக்கள் மத்தியில் அறிமுகமானாங்க.. அதுக்கு அப்புறம் தான் அரசியல்வாதி.. அந்த காலத்துல எஸ்.எஸ். ராஜேந்திரன் முதல் இந்த காலத்தில் சத்யராஜ் வரை திமுகவுல இருக்குற பலரும் சினிமாக்காரங்க தான்.. வரலாற்றை மறந்துட்டு பேசாதீங்க…

தமிழ்த் திரையுலகைச் சேர்ந்த ஒருவர் தீவிர அரசியலுக்கு வந்து மக்கள் சேவை செய்யத் துணியும்போது, அவரைப் பார்த்து ஏளனமாகப் பேசும் திமுகவினர் முதலில் தங்களது சொந்த அரசியல் வரலாற்றை ஒருமுறை திரும்பிப் பார்ப்பது மிகவும் அவசியமாகும். சினிமாத் துறையிலிருந்து அரசியலுக்கு வருபவர்களைக் குறை கூறுபவர்கள், தங்களது இயக்கத்தின் வேர்கள் எங்கு பதிந்துள்ளன என்பதை அடியோடு மறந்துவிட்டுப் பேசுவது கேலிக்குரியது. தமிழக அரசியலின் போக்கையும், திராவிட இயக்கத்தின் வரலாற்றையும் உற்று நோக்கினால், சினிமாவுக்கும் திமுகவுக்கும் இடையேயான பந்தம் எவ்வளவு ஆழமானது என்பது மிகத் தெளிவாகப் புரியவரும். கலைத்துறையைத் தங்களது அரசியல் மேடையாகவும், பிரசார ஆயுதமாகவும் பயன்படுத்திக் கொண்டு மட்டுமே இன்று இந்த இடத்திற்கு வந்திருக்கிறார்கள் என்பதை இவர்கள் மறைக்க முயன்றாலும் வரலாறு ஒருபோதும் அதனை மறைக்காது.

திராவிட இயக்கத்தின் தந்தைகளாகவும், கட்சியின் முக்கியத் தூண்களாகவும் போற்றப்படும் பேரறிஞர் அண்ணாவும், முன்னாள் முதல்வர் மு.கருணாநிதியும் நாடக உலகை சேர்ந்தவர்களும், திரைத்துறையில் வசனகர்த்தாக்களாகப் பரிமளித்தவர்களும் ஆவர். அவர்கள் எழுதிய மேடை நாடகங்களும், திரைப்பட வசனங்களும் தான் தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம் உள்ள பாமர மக்களின் மனங்களில் திராவிடக் கொள்கைகளைக் கொண்டு சேர்த்தன. சினிமா என்னும் ஊடகத்தின் வலிமையைச் சரியாகப் புரிந்து கொண்டு, அதன் மூலம் தங்களது அரசியல் பேரரசை உருவாக்கியவர்கள் இன்று திரையுலகப் பின்னணியில் இருந்து வருபவர்களைப் பார்த்து கேள்வி கேட்பது நகைமுரணாக உள்ளது. சினிமா மூலமாகத் தாங்கள் பெற்ற புகழையும் மக்கள் செல்வாக்கையும் தங்களது அரசியல் வளர்ச்சிக்கு முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டவர்கள், இன்று அதே பாதையில் வருபவர்களை இழிவுபடுத்துவது எந்த வகையில் நியாயமாகும்?

மட்டுமின்றி, திமுகவின் தற்போதைய உயர் மட்டத் தலைவர்களில் ஒருவரான மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களும் கூட தனது இளமைக் காலத்தில் திரைப்படங்களிலும், தொலைக்காட்சித் தொடர்களிலும் நடித்த வரலாற்றைக் கொண்டவர் என்பது பலரும் அறிந்ததே. அதுபோலவே, தற்போதைய இளைய தலைமுறைத் தலைவரான உதயநிதி ஸ்டாலின் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு நடிகராக வலம் வந்ததோடு, பல படங்களைத் தயாரித்து விநியோகம் செய்தும் சினிமா குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவராகவே அறியப்படுகிறார். இப்படி அண்ணா தொடங்கி ஸ்டாலின் மற்றும் உதயநிதி வரை கட்சியின் உச்சத்தில் இருக்கும் அத்தனை பேரும் சினிமா முகம் காட்டியே மக்கள் மத்தியில் பிரபலமானார்கள். திரைத்துறையின் வெளிச்சத்தைப் பயன்படுத்தி தங்களது அரசியல் வாழ்க்கைக்கு அடித்தளம் அமைத்துக் கொண்டவர்கள், இன்று அதே துறையிலிருந்து அரசியலுக்கு வரும் மற்றவர்களை மட்டம் தட்டுவது இரட்டை வேடப் போக்கைக் காட்டுகிறது.

வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்த்தால், எஸ்.எஸ். ராஜேந்திரன் தொடங்கி தற்காலத்தில் திமுகவை ஆதரித்து நிற்கும் சத்யராஜ் உள்ளிட்ட எராளமான திரைத்துறை பிரபலங்கள் அந்தக் கட்சியின் மேடைகளில் கோலோச்சிய வரலாறு நம் கண்முன்னே விரிகிறது. நடிகர்கள் வெறும் பொழுதுபோக்கு கலைஞர்கள் அல்ல, அவர்களுக்கும் சமூக அக்கறை உண்டு என்ற வாதத்தை அன்னைக்குத் தீவிரமாகப் பேசியவர்கள், இன்று அதே நடிகர்கள் அரசியல் களத்திற்குள் நுழையும்போது மட்டும் விறைப்பாக மாறுவது ஏன்? கலைத்துறையைத் தங்களது சொந்த அரசியல் லாபத்திற்குப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும்போது அது தவறு இல்லை என்றும், மற்றவர்கள் மக்கள் சேைவக்காக அரசியலுக்கு வரும்போது அது குறையாகத் தெரிகிறது என்றும் நினைப்பது அவர்களின் சுயநல அரசியல் மனப்பான்மையையே வெளிப்படுத்துகிறது.

மக்களின் செல்வாக்கும், அவர்களின் நன்மதிப்பும் ஒருவருக்கு எங்கு இருந்து கிடைக்கிறது என்பது முக்கியமல்ல, மாறாக அவர் மக்களுக்காக என்ன செய்கிறார் என்பதுதான் முக்கியமானது. சினிமாப் புகழைப் பயன்படுத்தித் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றுவிட்டு, பல ஆண்டுகளாக அதிகாரப் பதவிகளை அனுபவித்து வருபவர்கள், புதிய தலைமுறையினர் அரசியல் மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முயலும்போது தேவையற்ற அச்சத்தையும் தாழ்வு மனப்பான்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள். சினிமா பின்னணியில் இருந்து வந்துகொண்டு, சினிமாப் பின்னணியில் உள்ளவர்களையே இளக்காரமாகப் பேசுவது தங்களின் கடந்த காலத்தை மறைக்கும் ஒரு ஏமாற்று வேலையாகும். தமிழ்நாட்டு மக்கள் அரசியல் ரீதியாக மிகுந்த விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதால், இதுபோன்ற வெற்று விமர்சனங்களையும் இரட்டை நிலைப்பாடுகளையும் அவர்களால் எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

சுருக்கமாகச் சொல்லப்போனால், திராவிட இயக்கத்தின் வரலாறும், திமுகவின் உதயமும் கலைத்துறையுடன் பின்னிப் பிணைந்தவை என்பதை எவராலும் மறுக்க முடியாது. சினிமா முகத்தை வைத்துக்கொண்டு அரசியல் அரியணையைப் பிடித்தவர்கள், இன்று புதிதாக சினிமாவில் இருந்து வருபவர்களைப் பார்த்து ஏளனம் செய்வதை விட்டுவிட்டு தங்களது சொந்த அரசியல் மரபுகளை ஒருமுறை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். யார் அரசியலுக்கு வர வேண்டும், யாரை மக்கள் ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதைத் திரைத்துறையினர் தீர்மானிப்பதில்லை, மாறாக விழிப்புணர்வு பெற்ற தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்களே முடிவு செய்கிறார்கள். வரலாற்றை வசதியாக மறந்துவிட்டுப் பேசும் அரசியல்வாதிகளுக்கு மக்கள் உரிய காலத்தில் தக்க பதிலடி தருவார்கள் என்பதில் எந்தவித ஐயமும் இருக்க முடியாது.