வீரமணி விவகாரத்தில் 10 சிறுமிகளோ அல்லது 20 சிறுமிகளோ பாதிக்கப்பட்டு இருப்பார்கள் என்பதை நம்ப முடியவில்லை.. 30 வருஷம் ஒருத்தன் அக்கிரமம் செய்திருக்கின்றான் என்றால் பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிகளின் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக இருக்க வாய்ப்பு உள்ளது.. கடந்த 30 வருடம் எத்தனை சிறுமிகள் காணமல் போனது என கணக்கெடுக்க வேண்டும். அந்த 30 வருடத்தில் சிறுமிகள் இறந்த டேட்டாவையும் மாநகராட்சியில் கேட்டு ஒவ்வொரு சிறுமிகள் எப்படி இறந்தார்கள் என விசாரணை செய்ய வேண்டும்.. பெற்றோரை மிரட்டியோ அல்லது பணத்தை கொடுத்தோ மிரட்டி சிறுமிகளின் மரணத்தை கூட மறைத்திருக்கலாம்.. ஒருத்தனையும் விடாதீர்கள்
கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தமிழகத்தில் மிகப்பெரிய சாம்ராஜ்யத்தை நடத்தி வந்ததாகக் கூறப்படும் ஜெம் கிரானைட்ஸ் வீரமணி விவகாரமானது, தற்போது தனிப்பட்ட ஒரு குற்றமாக இல்லாமல், பல நூறு பச்சிளம் குழந்தைகளின் வாழ்க்கையைச் சூறையாடிய ஒரு கோர முகமாக உருவெடுத்துள்ளது. ஆரம்பக் கட்டத்தில் சில சிறுமிகள் மட்டுமே பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் எழுந்த போதிலும், கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக இந்தச் சாம்ராஜ்யம் எந்தவிதத் தடையுமின்றித் தன் ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தி வந்துள்ளதைப் பார்க்கும்போது, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை பத்தோடு அல்லது இருபதோடு நின்றுவிட வாய்ப்பில்லை என்ற அச்சம் ஒட்டுமொத்த சமூகத்திலும் எழுந்துள்ளது. இவ்வளவு நீண்ட காலமாகக் குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டு வந்த ஒருவனின் பிடியில் சிக்கிச் சிதைந்த குழந்தைகளின் உண்மையான எண்ணிக்கை கற்பனைக்கும் எட்டாத வகையில் மிக அதிகமாக இருக்கக்கூடும் என்ற திடுக்கிடும் கோணம் தற்போது தீவிர விவாதப் பொருளாகியுள்ளது.
இந்தச் சூழலில், கடந்த முப்பது வருட காலப் பகுதியில் தமிழகம் முழுவதும் காணாமல் போன சிறுமிகள் மற்றும் பெண் குழந்தைகள் குறித்த ஒட்டுமொத்தப் புள்ளிவிவரங்களையும் முறையாகக் கணக்கெடுக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை மிக வலுவாக எழுந்துள்ளது. காவல் துறையின் பழைய கோப்புகள், தேசிய மற்றும் மாநில அளவிலான காணாமல் போன குழந்தைகள் குறித்த ஆவணங்கள் அனைத்தையும் தூசி தட்டி, ஒரு சிறப்புப் புலனாய்வுக் குழுவின் மூலம் தீவிர விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும். பல வருடங்களுக்கு முன்பு பதிவான எஃப்.ஐ.ஆர்-கள் மற்றும் புகார்கள் எந்தெந்தக் கட்டங்களில் முடக்கப்பட்டன, யார் யாருடைய அழுத்தங்களால் விசாரணைகள் பாதியிலேயே நிறுத்தப்பட்டன என்பது குறித்துத் துப்பு துலக்கினால் மட்டுமே, இந்த இருண்ட உலகத்தின் பல உண்மைகள் வெளிச்சத்திற்கு வரும்.
காணாமல் போன சிறுமிகளின் தரவுகளைத் தேடுவதோடு நில்லாமல், கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில் தமிழகத்தின் பல்வேறு மாநகராட்சிகள் மற்றும் நகராட்சிகளில் பதிவான சிறுமிகளின் இறப்பு விவரங்களையும் முழுமையாகச் சேகரித்து ஆய்வு செய்ய வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும். அந்தப் பத்து அல்லது முப்பது ஆண்டு கால கட்டத்தில் விபத்து, தற்கொலை அல்லது மர்மமான முறையில் இறந்ததாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒவ்வொரு பெண் குழந்தையின் மரணத்தின் பின்னணியையும் தனித்தனியாக விசாரிப்பது அவசியம். அரசு மற்றும் தனியார் மருத்துவமனைகளின் பதிவேடுகள், சுடுகாடுகள் மற்றும் இடுகாடுகளின் தரவுகள் ஆகியவற்றை ஒன்றிணைத்துச் சோதிக்கும் போது, சாதாரண மரணங்கள் என்று முத்திரையிடப்பட்ட பல சம்பவங்கள் திட்டமிடப்பட்ட கொடூரங்களாக இருக்கலாமோ என்ற பேரதிர்ச்சியான உண்மைகள் வெளிப்பட வாய்ப்புள்ளது.
பண பலமும் அரசியல் செல்வாக்கும் உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டத்தில், தங்களது கொடூரச் செயல்களை மறைப்பதற்காக எத்தகைய எல்லைக்கும் சென்றிருக்கக்கூடும் என்ற கோணத்தில் விசாரணை முடுக்கிவிடப்பட வேண்டும். ஏழை எளிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகள் பாதிக்கப்படும் போது, அவர்களது அறியாமையைப் பயன்படுத்தியோ அல்லது மிரட்டல் விடுத்தோ, பெருமளவில் பணத்தைக் கொடுத்து வாயை அடைத்தோ பெற்றோரை அமைதியாக இருக்கச் செய்திருக்க வாய்ப்புகள் அதிகம். சில சந்தர்ப்பங்களில் காவல்துறையின் பெயரைக் கூறியும், அதிகார வர்க்கத்தின் மிரட்டல்கள் மூலமாகவும் ஏழைத் பெற்றோர்களின் நியாயமான குரல்களை ஒடுக்கி, பல மரணங்களைச் சாதாரணமானதாகக் காட்டி மூடி மறைத்திருக்கக்கூடும் என்ற கோர முகம் இப்போது மெல்ல வெளிச்சத்திற்கு வரத் தொடங்கியுள்ளது.
இந்தக் குற்றச் செயல்களில் தொடர்புடைய ஒட்டுமொத்தக் கூட்டமும் எந்தவிதச் சலுகையும் இன்றிச் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதும், ஒரு குற்றவாளியைக் கூட தப்பவிடக்கூடாது என்பதும் பொதுமக்களின் ஒட்டுமொத்தக் கோரிக்கையாக உள்ளது. இத்தனை ஆண்டுகளாகத் திரைக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்து கொண்டு, அதிகாரத்தின் அரவணைப்போடு பல பச்சிளம் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தையும் உயிரையும் பறித்த மிருகங்களுக்கு உச்சபட்சத் தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும். வெறும் தனிநபரின் குற்றத்தோடு நின்றுவிடாமல், இதற்கு உடந்தையாக இருந்த அரசியல்வாதிகள், காவல்துறை அதிகாரிகள் மற்றும் இடைத்தரகர்கள் என ஒவ்வொருவரையும் அடையாளம் கண்டு கூண்டில் ஏற்ற வேண்டியது நீதித்துறையின் மிக முக்கியமான கடமையாகும்.
பாதிக்கப்பட்ட பச்சிளம் குழந்தைகளுக்கு நீதி கிடைப்பதும், கடந்த பல தசாப்தங்களாக இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்ட அத்தனை மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும் வெளிச்சத்திற்கு வருவதும் மட்டுமே இந்தச் சமுதாயத்திற்குச் செய்யும் உண்மையான நீதியாகும். இனிவரும் காலங்களில் இது போன்ற கொடூரங்கள் எங்குமே, எவருக்கேயும் நேராத வண்ணம் சட்டம் தனது முழுமையான இரும்புக்கரத்தைக் காட்டி கடுமையான எச்சரிக்கையை விடுக்க வேண்டும். பல நூறு குழந்தைகளின் கண்ணீருக்கும் சாபத்திற்கும் ஆளானவர்கள் சட்டத்தின் பிடியில் இருந்து தப்பியோட முடியாத வகையில், நியாயமான மற்றும் ஆழமான விசாரணை நடத்தி முடிக்கப்படும் வரை மக்களின் விழிப்புணர்வும் கோபமும் ஒருபோதும் குறையாது.
