சிறுமிகளுக்கு ஏற்பட்ட துயரத்தை இடைத்தேர்தலுக்கான கருவியாகப் பயன்படுத்துதாம் தவெக அரசு.. ஸ்டாலின் சார் சொல்றாரு.. இடைத்தேர்தலுக்கும் வீரமணி கைதுக்கும் என்ன சார் சம்பந்தம்.. இடைத்தேர்தல் முடியும் வரை ஒரு காமக்கொடூரனை வெளியே நடமாட அனுமதிக்க முடியுமா? பொள்ளாச்சி சம்பவத்தை நீங்கள் 2019 நாடாளுமன்ற தேர்தலின்போது பயன்படுத்தவில்லையா? அடுத்தவர் மீது ஒரு விரலை சுட்டிக்காட்டும்போது உங்களை நோக்கி 4 விரல்கள் இருப்பதை மறந்துடாதீங்க ஸ்டாலின் சார்.. உதயநிதியை கைது செய்தபோது இடைத்தேர்தல் இருந்ததா? செந்தில் பாலாஜி மீது வழக்கு போட்ட போது இடைத்தேர்தல் இருந்ததா?
தமிழக அரசியலில் தற்போது பெரும் புயலைக் கிளப்பியுள்ள ஜெம் கிரானைட்ஸ் வீரமணி கைது விவகாரமானது, குற்றத்தின் தீவிரத்தைகைக் கடந்து முழுமையான அரசியல் திசைதிருப்பல் நாடகமாக மாற்றப்பட்டு வருவது கண்டிக்கத்தக்கது. குறிப்பாக, இந்த விவகாரத்தில் தமிழக வெற்றிக் கழக அரசு சிறுமிகளுக்கு இழைக்கப்பட்ட கொடூர துயரத்தை இடைத்தேர்தலுக்காகப் பயன்படுத்துவதாக முன்னாள் முதலமைச்சர் மு.க. ஸ்டாலின் கூறுவது எந்த வகையிலும் நியாயமானது அல்ல.
இடைத்தேர்தலுக்கும் ஒரு குற்றவாளி கைது செய்யப்படுவதற்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்க முடியும்? சமுதாயத்தை சீர்குலைத்த இத்தகைய குற்றங்களைச் செய்துகொண்டிருக்கும் ஒரு காமக்கொடூரனை, தேர்தல் காலம் என்பதற்காகச் சட்டம் நடவடிக்கை எடுக்காமல் வெளியே நடமாட அனுமதிக்க வேண்டும் என்று எதிர்க்கட்சிகள் எதிர்பார்க்கின்றனவா? மக்களின் பாதுகாப்பையும் நீதியையும் உறுதி செய்ய வேண்டிய அரசாங்கம், தேர்தல் நெருங்குகிறது என்பதற்காகக் குற்றவாளிகளைச் சும்மா வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியாது என்பதை தலைவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
கடந்த காலத்தில் இதேபோன்று கொடூரமான குற்றங்கள் அரங்கேறியபோது, எதிர்க்கட்சியாக இருந்தவர்கள் எப்படி நடந்து கொண்டார்கள் என்பதைத் தமிழக மக்கள் நன்றாகவே அறிவார்கள். உதாரணத்திற்கு, 2019 ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத் தேர்தல் நடைபெற்ற காலகட்டத்தில் தமிழகத்தையே உலுக்கிய பொள்ளாச்சி பாலியல் வன்கொடுமை விவகாரம் பூதாகரமாக வெடித்தது. அப்போதைய ஆட்சியில் தேர்தலை எதிர்நோக்கத் தடையாக இருக்கும் என்று கூறி அந்த விசாரணையை எப்படி மந்தப்படுத்தினார்கள் என்பதும், பாதிக்கப்பட்டோருக்கான நீதி எந்தளவுக்குத் தாமதப்படுத்தப்பட்டது என்பதும் நாடறிந்த உண்மையாகும். அடுத்தவர்களை நோக்கி ஒரு விரலை நீட்டும் போது நம்மை நோக்கி நான்கு விரல்கள் நீளும் என்ற அடிப்படை உண்மையை மறந்துவிட்டு, இன்று தவெக அரசின் மீது பழிபோட மு.க. ஸ்டாலின் முயல்வது முழுக்க முழுக்க அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சியைக் காட்டுகிறது. தேர்தலைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளத் துடிப்பது யார் என்பது இப்போது மக்களுக்குத் தெளிவாகப் புரிந்துவிட்டது.
இந்த வழக்கில் தவெக அரசு வெளிப்படைத்தன்மையுடனும் எந்தவித அரசியல் அழுத்தங்களுக்கும் அடிபணியாமலும் உறுதியான நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகிறது. தவறு செய்தவர்கள் எத்தகைய செல்வாக்கு மிக்கவர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் சட்டத்தின் பிடியில் இருந்து தப்ப முடியாது என்பதைத் தனிப்படைகள் அமைத்து இந்த அரசு நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளது. ஆனால், முந்தைய திமுக ஆட்சிக்காலத்தில்தான் இந்த வழக்கு கிடப்பில் போடப்பட்டு, ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே இறுதி அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்து கோப்புகளை மூடும் வேலைகள் நடைபெற்றன. நீதிமன்றம் தலையிட்டு கடுமையாகக் கண்டித்து மறுவிசாரணைக்கு உத்தரவிட்ட பின்னர்தான் உண்மையான குற்றவாளிகள் வெளிச்சத்திற்கு வந்தனர். அப்படிப்பட்ட சூழலில், தாங்கள் செய்த தவறுகளை மறைப்பதற்காகவும், தங்கள் மீதான பொதுமக்களின் கோபத்தைத் திசை திருப்புவதற்காகவும் தற்போதைய அரசு மீது வீண் பழிகளைச் சுமத்துவதில் எந்தவித நியாயமும் இல்லை.
அரசியல் லாபத்திற்காகச் சட்டத்தின் நடவடிக்கைகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் மு.க. ஸ்டாலின் மற்றும் இதர எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் தங்கள் கடந்த காலச் செயல்களைச் சற்றுத் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டும். உதயநிதி ஸ்டாலின் மீதான நடவடிக்கைகளோ அல்லது அமைச்சர் செந்தில் பாலாஜி கைது செய்யப்பட்பட்ட வேளையிலோ தேர்தல் களச் சூழல்களும் இடைத்தேர்தல்களும் இருந்ததா? அப்போது எதற்காக அந்த நடவடிக்கைகளை அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சி என்று கூறித் தடுத்தீர்கள்? சட்டம் தன் கடமையைச் செய்யும் போது அதைத் தடுத்து நிறுத்துவதும், குற்றவாளிகள் மீது நடவடிக்கை எடுத்தால் அதைக் குறைகூறுவதும் எந்த வகையில் முறையான அரசியல் நாகரிகமாகும்? தேர்தல்கள் வந்துகொண்டுதான் இருக்கும், போகும்; ஆனால் பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிகளுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய நீதி எவ்விதத் தடையுமின்றி முழுமையாக நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்பதில் தவெக அரசு தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் உள்ளது.
சமூக வலைதளங்களிலும் பொதுவெளியிலும் தங்களின் கடந்த கால மௌனத்திற்கும் நிர்வாகத் தோல்விகளுக்கும் பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறும் எதிர்க்கட்சிகள், தற்போது அறிக்கை யுத்தத்தை நடத்தி மக்களை ஏமாற்றப் பார்க்கின்றன. வீரமணி போன்ற கொடூரக் குற்றவாளிகளைக் காப்பாற்ற மறைமுகமாக முயன்றவர்கள் யார், அதற்கு உடந்தையாக இருந்த சக்திகள் எவை என்பது விரிவான விசாரணையின் மூலம் முழுமையாக வெளிவர வேண்டும். அதை விட்டுவிட்டு, இடைத்தேர்தலை மையமாகக் கொண்டு அனுதாப அரசியலைத் கையில் எடுப்பது பாதிக்கப்பட்ட எளிய மக்களின் கண்ணீரை அவமதிக்கும் செயலாகும். எத்தகைய குறுக்கு வழிகளைக் கையாண்டாலும், உண்மை ஒருநாள் வெல்லும் என்பதையும், குற்றவாளிகள் அனைவரும் சட்டத்தின் முன் கடுமையான தண்டனையை எதிர்கொள்வார்கள் என்பதையும் தவெக அரசு தனது உறுதியான செயல்பாடுகள் மூலம் நிரூபித்துக் காட்டும்.





