தமிழக அரசின் பல்வேறு துறைகளில் வெளியிடப்படும் டெண்டர்களில் தற்போது கவனம் ஈர்க்கும் வகையில் சில மாற்றங்கள் நடந்து வருவதாக கூறப்படுகிறது. கடந்த 100 நாட்களில் பல துறைகளில் 1000-க்கும் மேற்பட்ட டெண்டர்கள் விடப்பட்டுள்ளதாகவும், குறிப்பாக மாநகராட்சிகள் மற்றும் நகராட்சிகளில் சாலை, குடிநீர், கழிவுநீர் அகற்றுதல், கிணறு உள்ளிட்ட அடிப்படை கட்டமைப்பு பணிகளுக்கான ஒப்பந்தங்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இதில் முக்கியமாக கவனிக்கப்படுவது, டெண்டர்களில் ஒப்பந்ததாரர்களுக்கு இடையே உருவாகியுள்ள கடுமையான போட்டிதான். ஒரு பணிக்கே 10 முதல் 12 நிறுவனங்கள் வரை போட்டியிடுவதால், அரசு நிர்ணயித்த மதிப்பீட்டை விட குறைந்த தொகைக்கு பணியை எடுக்க முன்வரும் சூழல் ஏற்பட்டுள்ளதாக கூறப்படுகிறது.
இதற்கு உதாரணமாக கரூரில் குடிநீர் திட்டத்துக்கு அரசு நிர்ணயித்த தொகை ரூ.103 கோடி என்ற நிலையில், அந்தப் பணி ரூ.94 கோடிக்கு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. அதேபோல் நாகர்கோவிலில் ரூ.4 கோடி மதிப்பீட்டில் மேற்கொள்ளப்பட இருந்த கழிவுநீர் அகற்றும் பணிக்கு ரூ.2.80 கோடிக்கே டெண்டர் முடிந்ததாகவும், மதுரையில் ரூ.92 லட்சம் மதிப்புள்ள சாலைப் பணிக்கு ரூ.67 லட்சத்துக்கே ஒப்பந்தம் கிடைத்ததாகவும் எடுத்துக்காட்டுகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. இந்த கணக்குகளைப் பார்க்கும்போது, சில பணிகளில் அரசு நிர்ணயித்த தொகையை விட 25 முதல் 30 சதவீதம் வரை குறைவான விலைக்கு ஒப்பந்தங்கள் சென்றிருப்பது ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்துவதாக கூறப்படுகிறது.
இதுதான் தற்போது அரசியல் மற்றும் பொதுமக்கள் மத்தியில் முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அரசு நிர்ணயித்த மதிப்பீட்டில் இருந்து இவ்வளவு பெரிய தொகையை குறைத்தும் ஒரு நிறுவனம் லாபத்துடன் பணியை செய்து முடிக்க முடிகிறது என்றால், முன்பு நிர்ணயிக்கப்பட்ட மதிப்பீடுகள் உண்மையில் சரியானவையா என்ற சந்தேகம் எழுவது இயல்புதான். அதே நேரத்தில், ஒப்பந்ததாரர்களுக்கு இடையேயான கடுமையான போட்டி காரணமாகவே குறைந்த விலையில் டெண்டர் கிடைத்திருக்கலாம் என்றும் பார்க்க முடியும். எனவே ஒவ்வொரு டெண்டரின் தொழில்நுட்ப மதிப்பீடு, பணியின் தரம், பொருட்களின் விலை மற்றும் ஒப்பந்த நிபந்தனைகள் ஆகியவை வெளிப்படையாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டியது அவசியம்.
இதோடு இன்னொரு முக்கியமான கேள்வியும் எழுகிறது. கடந்த காலங்களில் அரசு திட்டங்களின் மதிப்பீட்டில் கமிஷன் போன்ற முறைகேடுகள் இருந்ததாக பல்வேறு அரசியல் குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், உண்மையிலேயே அத்தகைய தொகைகள் ஒப்பந்த மதிப்பில் சேர்க்கப்பட்டிருந்தனவா என்பதையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். 25 அல்லது 30 சதவீதம் குறைவாக டெண்டர் எடுத்துக்கொண்டே நிறுவனங்கள் லாபம் பார்க்க முடிகிறது என்றால், முன்பு நிர்ணயிக்கப்பட்ட தொகைகளில் எவ்வளவு கூடுதல் செலவு இருந்தது என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. ஆனால் இதை வைத்து நேரடியாக எந்த அரசு அல்லது அதிகாரி மீது குற்றச்சாட்டு கூற முடியாது; ஆவணங்கள் மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ கணக்குகள் மூலமாகத்தான் உண்மை நிலை உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.
எப்படியிருந்தாலும், டெண்டர்களில் போட்டி அதிகரிப்பது அரசுக்கு சாதகமான விஷயமாக இருக்கலாம். ஒரே பணிக்கு பல நிறுவனங்கள் போட்டியிடும்போது, அரசுக்கு குறைந்த செலவில் பணியை ஒப்படைக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. ஆனால் குறைந்த விலை என்பதற்காக மட்டும் மகிழ்ச்சியடைந்துவிட முடியாது. பணியின் தரம் குறையாமல் இருக்க வேண்டும், ஒப்பந்த காலக்கெடு பின்பற்றப்பட வேண்டும், திட்டம் பாதியில் நிற்கக்கூடாது. இல்லையென்றால் ஆரம்பத்தில் மிச்சமான பணத்தைவிட பின்னர் ஏற்படும் கூடுதல் செலவு அதிகமாகிவிடும். எனவே “குறைந்த டெண்டர்” என்பதுடன் “தரமான நிறைவேற்றம்” என்பதும் இணைந்திருக்க வேண்டும்.
இந்த டெண்டர் முறை தொடர்ந்து வெளிப்படையாகவும் போட்டித்தன்மையுடனும் செயல்பட்டால், அதன் மிகப்பெரிய பலன் அரசின் கருவூலத்துக்குத்தான். ஒவ்வொரு திட்டத்திலும் தேவையற்ற செலவு குறைந்து, மிச்சமாகும் பணத்தை புதிய சாலை, குடிநீர், கழிவுநீர் வசதி, பள்ளி, மருத்துவம் போன்ற மக்கள் நலத் திட்டங்களுக்கு திருப்பி விட முடியும். “டெண்டர் தொகை குறைவது செய்தி அல்ல… மக்கள் பணம் மிச்சமாகி வளர்ச்சியாக மாறுவதுதான் உண்மையான வெற்றி!”என்பதுதான் இந்த விவாதத்தின் மையக் கருத்து. இறுதியில் எந்த அரசாக இருந்தாலும், டெண்டர் முதல் திட்ட நிறைவு வரை ஒவ்வொரு ரூபாய்க்கும் வெளிப்படையான கணக்கு இருந்தால்தான் மக்கள் நம்பிக்கை முழுமையாக கிடைக்கும்.
