கரண்ட் இல்லை… கரண்ட் இல்லைன்னு கூவி அரசியல் செய்வதற்குய் முன் கொஞ்சம் யோசிக்கனும்.. இன்னிக்கே மின் நிலையம் கட்டி நாளைக்கே கரண்ட் கொண்டு வரமுடியுமா? 5 வருஷம் ஆட்சி முடியும் வரை எந்த ஒரு புதிய மின் திட்டமும் ஆரம்பிக்கலை.. இனிமேல் புதிய திட்டங்கள் ஆரம்பிச்சு அது செயல்படுத்தும் வரை பொறுமை காக்கனும்.. 3 வருஷம் அல்லத் 4 வருஷம் கழிச்சும் மின்வெட்டு இருந்துச்சுன்னா அப்ப தவெக அரசை நோக்கி கேள்வி கேட்கலாம்.. ஆட்சி வந்து 3 மாசத்துல கேட்டா எப்படி? இதையெல்லாம் அரசு சொல்லலை.. மக்களே சொல்றாங்க.. மக்கள் ஆதரவு விஜய்க்கு இருக்கும்வரை யாராலும் ஒன்னும் செய்ய முடியாது..
“கரண்ட் இல்லை… கரண்ட் இல்லை…” என்று கூக்குரலிட்டு அரசியல் ஆதாயம் தேட முயல்பவர்களுக்கு, மின்சாரத் துறையின் நிதர்சனமான உண்மைகளையும் அதன் நுட்பமான நிர்வாக நடைமுறைகளையும் தெளிவுபடுத்த வேண்டியது இன்றியமையாத தேவையாக மாறியுள்ளது. மின்வெட்டு அல்லது மின் பற்றாக்குறை ஏற்படும் போது, தற்போதைய அரசையும் சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சரையும் மட்டும் உடனடியாகக் குறை சொல்வது மிகவும் எளிதான ஒரு விஷயமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
ஆனால், ஒரு மாநிலத்தின் மின்தேவை என்பது ஒரே நாளில் உருவாவதும் இல்லை, அதற்கான தீர்வை ஒரே இரவில் கண்டுபிடித்துவிட முடிவதும் இல்லை. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எதிர்காலத்தின் மின்தேவையைத் துல்லியமாகக் கணித்து, அதற்கேற்ப கட்டமைப்புத் திட்டங்களைத் தொடங்காமல் விட்டதே இன்றைக்கு நாம் சந்திக்கும் பல நெருக்கடிகளுக்கு மூலக் காரணமாக அமைந்திருக்கிறது என்பதை நடுநிலையோடு சிந்திக்கும் எவரும் எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியும்.
ஒரு மாநிலத்தில் மின்சாரத் தேவை திடீரென அதிகரித்துவிட்டது என்று தெரியவரும்போது, எந்தவொரு அரசாலும் நாளைக்கே ஒரு புதிய மின் உற்பத்தி நிலையத்தைக் கட்டி முடித்துவிட முடியாது. ஒரு புதிய அனல்மின் நிலையமோ, புனல்மின் நிலையமோ அல்லது புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் பூங்காவோ அமைப்பதற்கு நிலம் கையகப்படுத்துதல் முதல் சுற்றுச்சுழல் அனுமதி பெறுதல் வரை பல்வேறு கட்டங்கள் உள்ளன. அதுமட்டுமன்றி, உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தை வீடுகளுக்கும் தொழிற்சாலைகளுக்கும் சீராகக் கொண்டு சேர்க்கும் உயர்மின்னழுத்தக் கோபுரங்கள் மற்றும் துணை மின் நிலையங்களை உள்ளடக்கிய மின்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கும், குறைந்த விலையில் நீண்டகால மின்சாரக் கொள்முதல் ஒப்பந்தங்களை மேற்கொள்வதற்கும் பல ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியான உழைப்பும் திட்டமிடலும் தேவைப்படுகின்றன.
எனவேதான், இன்றைக்கு எந்தப் புதிய அமைச்சர் பொறுப்பேற்றாலும் அல்லது எந்த முதலமைச்சர் ஆட்சிக்கு வந்தாலும், கடந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட பல ஆண்டு காலத் திட்டமிடல் இடைவெளியை ஒரே நாளில் சரி செய்துவிட முடியாது. முந்தைய ஆட்சிக் காலங்களில் எதிர்காலத்தின் தொழிற்துறை வளர்ச்சி, நகர்ப்புற விரிவாக்கம் மற்றும் மக்களின் நுகர்வு அதிகரிப்பு ஆகியவற்றை முன்கூட்டியே கணித்து, அதற்குத் தேவையான உற்பத்தியைப் பெருக்காமல் விட்டதன் விளைவைத்தான் தற்போதைய நிர்வாகம் எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. கடந்த காலங்களில் விதைக்கப்பட்ட அலட்சியமும், தொலைநோக்குப் பார்வையற்ற முடிவுகளுமே இன்றைக்குத் தொடர் சவால்களாக உருவெடுத்து நிற்கின்றன என்பதை மறுக்க முடியாது.
இதனுடன் சேர்த்து, மின்சார வாரியம் ஏற்கனவே எதிர்கொண்டு வரும் மாபெரும் கடன் சுமையையும் நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். மின்தேவையை உடனடியாய்ப் பூர்த்தி செய்கிறோம் என்ற பெயரில், தனியார் சந்தையில் அவசரகால அடிப்படையில் அதிக விலைக்கு மின்சாரத்தைக் கொள்முதல் செய்தால், அது மின்வாரியத்தின் நிதிச்சுமையை மேலும் பல மடங்கு உயர்த்தும். இறுதியில் அந்த நிதி நெருக்கடியானது ஏதோ ஒரு வடிவில் மீண்டும் மக்கள் மீதே கூடுதல் கட்டணமாகவோ அல்லது வரியாகவோ வந்து விடியும். நிதி மேலாண்மையைச் சீர்குலைக்காமல், அதே நேரத்தில் மக்களின் தேவையைச் சமாளிப்பது என்பது ஒரு கத்தியின் மேல் நடக்கும் பாதையாகவே மின்சாரத் துறைக்கு அமைகிறது.
“இன்று ஏன் கரண்ட் இல்லை?” என்று கத்துவது மிக எளிமையான அரசியல்; ஆனால், “அடுத்த ஐந்து அல்லது பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தேவை எவ்வளவு இருக்கும் என்று முன்கூட்டியே திட்டமிட்டோமா?” என்று சிந்திப்பதுதான் உண்மையான நிர்வாகத் திறன். தற்போதைய சூழலில் மின்சாரத் துறை அமைச்சர் சி.டி.ஆர். நிர்மல் குமார் அவர்கள் மீது மட்டும் அனைத்துப் பழியையும் தூக்கிப் போடுவதற்கு முன்பாக, இந்த மோசமான நிலைமை உருவாவதற்குப் பின்னணியில் எத்தனை ஆண்டுகளாக முறையான திட்டமிடல் இல்லாமல் இருந்தது என்பதையும் நாம் நேர்மையோடு விவாதிக்க வேண்டும். பிரச்சனையைக் கையில் எடுத்து அரசியல் சுயலாபம் தேடுவதை விட, அதற்கான நீண்டகால மற்றும் நிரந்தரத் தீர்வை உருவாக்க தற்போதைய அரசுக்குத் தேவையான கால அவகாசத்தைக் கொடுப்பதே அறிவார்ந்த செயலாகும்.
உண்மையான பிரச்சனையை உணர்ந்து கொள்ளாமல், வெறும் அரசியல் மேடைகளுக்காகவும் ஊடக வெளிச்சத்திற்காகவும் ஆளுங்கட்சியைக் குற்றம் சாட்டுவது தீர்வைக் கொண்டுவராது. மின்சாரத் துறையை முழுமையாக நவீனமயமாக்கவும், புதிய உற்பத்தித் திட்டங்களை விரைவுபடுத்தி மாநிலத்தை மின்சார உபரி மாநிலமாக மாற்றவும் அரசு தீவிர முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகிறது. இந்தச் சூழலில், குறுகிய காலச் சிரமங்களைப் புரிந்து கொண்டு, மின்சாரப் பிரச்சனைக்கு ஒரு நிரந்தரமான மற்றும் உறுதியான தீர்வை உருவாக்குவதற்கு நாம் அனைவரும் அரசாங்கத்தோடு இணைந்து நின்று முழு ஒத்துழைப்பை வழங்குவதே முற்போக்க சமூகத்திற்கு அழகாகும்.
