திமுகவின் பழைய கொள்கைகள் எல்லாம் இன்றைய ஜென் சியிடம் வேலைக்கு ஆகாது.. தமிழ்நாட்டு இளைஞர்கள் இந்தியா முழுவதும் ஐடியில் வேலை பார்க்கிறார்கள்.. அவர்களிடம் போய் இந்தி தெரியாது போடா என்று சொன்னால் எடுபடாது..

திமுகவின் பழைய கொள்கைகள் எல்லாம் இன்றைய ஜென் சியிடம் வேலைக்கு ஆகாது.. தமிழ்நாட்டு இளைஞர்கள் இந்தியா முழுவதும் ஐடியில் வேலை பார்க்கிறார்கள்.. அவர்களிடம் போய் இந்தி தெரியாது போடா என்று சொன்னால் எடுபடாது.. இளைஞர்களுக்கு கட்சியில் பங்களிப்பே திமுக கொடுப்பதில்லை.. வாழையடி வாழையாய் பதவி அனுபவிக்கப்பட்டு வருகிறது.. ராஜ ராஜ சோழன், ராஜேந்திர சோழன் என்று பெருமையாக சொல்வதை ஜென் சி ரசிக்க மாட்டார்கள்.. 1960ல் உள்ள கொள்கையை இன்னும் பிடித்து கொண்டிருந்தால் அவ்வளவு தான்.. காலத்திற்கு ஏற்ற வகையில் திமுக மாறாவிட்டால் மக்கள் திமுகவை மறந்துவிடுவார்கள்…

இன்றைய இளைஞர்கள் மத்தியில் திமுக மீதான அதிருப்திக்கு இரண்டு முக்கிய காரணங்கள் இருப்பதாக அரசியல் விமர்சகர்கள் கருத்து தெரிவித்து வருகின்றனர். அதில் முதலாவது காரணமாக அவர்கள் குறிப்பிடுவது திமுகவின் ஹிந்தி எதிர்ப்புக் கொள்கையாகும். ஒரு காலகட்டத்தில் தமிழ்நாட்டின் மொழி உரிமையை பாதுகாப்பதற்காக எழுந்த ஹிந்தி எதிர்ப்பு போராட்டங்கள் வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெற்றவை என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனால் இன்றைய தலைமுறையின் வாழ்க்கை முறையும் வேலைவாய்ப்பு சூழலும் முற்றிலும் மாறிவிட்டதாக விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ஏராளமான இளைஞர்கள் பெங்களூரு, மும்பை, புனே, நொய்டா, டெல்லி உள்ளிட்ட நகரங்களில் பணியாற்றுகின்றனர்.

அவ்வாறு பிற மாநிலங்களில் பணியாற்றும் இளைஞர்கள் தங்களுடைய வேலை மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கையில் ஹிந்தியை ஒரு தொடர்பு மொழியாகப் பயன்படுத்த வேண்டிய சூழல் உள்ளது. குறிப்பாக தகவல் தொழில்நுட்பம், தொழில் நிறுவனங்கள், சேவைத் துறை உள்ளிட்ட பல துறைகளில் பல்வேறு மாநிலங்களைச் சேர்ந்தவர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றுவதால் மொழி அறிவு அவர்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பாகவே பார்க்கப்படுகிறது. இப்படிப்பட்ட தலைமுறையிடம் “ஹிந்தி வேண்டாம்” அல்லது “ஹிந்தி எதிர்ப்பு” என்ற அரசியல் முழக்கத்தை தொடர்ந்து முன்வைத்தால், அது அவர்களிடம் எந்த அளவுக்கு வரவேற்பைப் பெறும் என்ற கேள்வி எழுகிறது. அதே நேரத்தில் திமுகவின் முக்கிய தலைவர்களின் குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஹிந்தியை அறிந்திருப்பதாக கூறப்படும் நிலையில், பொதுமக்களுக்கொரு கொள்கையும் தங்களது குடும்பத்திற்கொரு நடைமுறையும் ஏன் என்ற விமர்சனமும் உருவாகிறது.

இரண்டாவது முக்கிய காரணமாக வாரிசு அரசியல் குறித்த அதிருப்தி சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. திமுகவின் தலைமை மட்டுமின்றி, கட்சியின் பல்வேறு அமைப்புகளிலும் குடும்ப அரசியல் ஆதிக்கம் செலுத்துவதாக விமர்சகர்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றனர். குறிப்பாக மாவட்டச் செயலாளர், ஒன்றியச் செயலாளர் உள்ளிட்ட பொறுப்புகளில் நீண்டகாலமாக ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் தொடர்வதாகக் கூறப்படும் விமர்சனம், புதிய தலைமுறையினரிடம் கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அரசியலில் ஆர்வமும் திறமையும் கொண்ட புதிய இளைஞர்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்காமல், ஏற்கனவே அரசியல் குடும்ப பின்னணி கொண்டவர்களுக்கே முன்னுரிமை கிடைக்கிறது என்ற எண்ணம் உருவானால், அது கட்சியின் எதிர்கால வளர்ச்சிக்கு தடையாக மாறக்கூடும்.

இன்றைய இளைஞர்கள் பதவியை மட்டுமே எதிர்பார்ப்பவர்கள் அல்ல; தங்களது திறமைக்கு அங்கீகாரம், புதிய சிந்தனைகளுக்கு இடம், முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்தில் பங்கு ஆகியவற்றையும் எதிர்பார்க்கின்றனர். ஆனால் கட்சிக்குள் புதிய தலைமுறையை உருவாக்குவதற்கான முயற்சிகள் போதுமானதாக இல்லை என்ற விமர்சனம் உருவானால், அரசியலில் ஆர்வம் கொண்ட இளைஞர்கள்கூட வேறு அரசியல் பாதைகளைத் தேடும் நிலை ஏற்படலாம். இதனால் மாவட்டங்களை அதிகரிப்பது, மாவட்டச் செயலாளர்களை மாற்றுவது அல்லது பதவிகளுக்கான வயது வரம்பை மாற்றுவது போன்ற நிர்வாக மாற்றங்கள் மட்டும் போதுமானதாக இருக்காது என்று அரசியல் விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். அடிப்படையில் கட்சியின் அரசியல் அணுகுமுறையிலும் அமைப்பு முறையிலும் மாற்றம் தேவை என்பதே அவர்களின் வாதமாக உள்ளது.

காலத்திற்கேற்ப கொள்கைகளை மறுபரிசீலனை செய்வது எந்த அரசியல் கட்சிக்கும் அவசியமான ஒன்றாகும். தமிழ்நாட்டின் மொழி உரிமை, மாநில உரிமை போன்ற வரலாற்று விவகாரங்களை திமுக தொடர்ந்து வலியுறுத்தினாலும், அவற்றை இன்றைய இளைஞர்களின் எதிர்பார்ப்புகளுடன் இணைக்கும் புதிய அரசியல் மொழியை உருவாக்க வேண்டிய கட்டாயம் இருப்பதாக விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர். அதேபோல் குடும்ப அரசியல் என்ற விமர்சனத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க, கட்சிக்குள் திறமை, உழைப்பு, மக்கள் ஆதரவு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் புதிய தலைமுறையினருக்கு உயர்ந்த பொறுப்புகளை வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் எழுகிறது.

திமுக இந்த விமர்சனங்களை எவ்வாறு எதிர்கொள்ளப் போகிறது என்பதே எதிர்கால அரசியலில் முக்கியமான கேள்வியாக இருக்கிறது. கட்சியின் வரலாற்றுப் பலத்தையும் கட்டமைப்பையும் பாதுகாத்துக்கொண்டே புதிய தலைமுறைக்கு அதிக இடம் வழங்க முடியுமா, காலத்திற்கேற்ப பழைய அரசியல் அணுகுமுறைகளை மாற்ற முடியுமா என்பதுதான் அதன் எதிர்கால வளர்ச்சியை தீர்மானிக்கக்கூடிய அம்சங்களாக பார்க்கப்படுகின்றன. ஹிந்தி எதிர்ப்பு என்ற பழைய அரசியல் நிலைப்பாட்டை புதிய பார்வையில் அணுகுவதும், வாரிசு அரசியல் என்ற விமர்சனத்தை எதிர்கொள்ள வெளிப்படையான அமைப்பு மாற்றங்களை மேற்கொள்வதும் திமுகவுக்கு சாதகமாக அமையலாம் என அரசியல் விமர்சகர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர். இத்தகைய மாற்றங்கள் நடைமுறைக்கு வருமா என்பதே தற்போது அரசியல் வட்டாரங்களில் விவாதிக்கப்படும் முக்கிய கேள்வியாக உள்ளது.