ஒரு வழக்கை எப்படி விசாரணை செய்யக்கூடாது என்பதற்கு உதாரணம் தான் இந்த வீரமணி வழக்கு.. அந்த வீடியோவில் இருப்பது நான் இல்லை என்று வீரமணி கூறியதை உடனே நம்பிய போலீஸ்.. சிறுமி வீடியோ அடங்கிய பென் டிரைவரை கொடுத்தது யார் என்ற கேள்விக்கு இதுவரை பதில் இல்லை.. குற்றம் நடந்த வீட்டின் சுற்றி இருந்த அனைத்து வீடுகளின் சிசிடிவி ஒரே நேரத்தில் பழுதாகிவிட்டது… வீரமணி வீட்டில் சோதனை போட்டதில் ஒன்னுமே கிடைக்கல.. பாதிக்கப்பட்ட சிறுமி யார் என்றே கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை… வீரமணி வீட்டில் பணிபுரிந்தவர்கள் யார் என்று இன்று வரை யாருக்கும் தெரியவில்லை.. இதுதான் விசாரணையின் லட்சணம்.. உண்மையிலேயே தமிழ்நாடு காவல்துறை ஸ்காட்லாந்து காவல்துறைக்கு நிகரானது தானா? சந்தேகம் எழுப்பும் பொதுமக்கள்..
ஒரு குற்றவழக்கை எப்படி விசாரிக்கக் கூடாது, எவ்வாறெல்லாம் ஒரு முறைகேட்டை மூடி மறைக்க முயலலாம் என்பதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணமாகத் திகழ்கிறது இந்த ஜெம் வீரமணி வழக்கு. தமிழ்நாட்டில் காவல்துறை என்பது ‘ஸ்காட்லாந்து காவல்துறைக்கு நிகரானது’ என்று பெருமையாகப் பேசப்பட்டாலும், இந்த விவகாரத்தில் காவல்துறையினர் அரங்கேற்றிய நாடகங்களும், காட்டிய அசல் மந்தநிலையும் ஒட்டுமொத்த நிர்வாக அமைப்பின் மீதும் பொதுமக்கள் மத்தியில் பெரும் சந்தேகத்தையும் அதிருப்தியையும் ஏற்படுத்தியுள்ளன. பாதிக்கப்பட்ட சிறுமியின் கொடூரமான காட்சிகள் அடங்கிய பென்டிரைவ் நேரடியாகக் கையில் கொடுக்கப்பட்ட பிறகும், அதனை வைத்து உடனடியாகச் சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கை எடுக்காமல், குற்றவாளியைக் காப்பாற்றும் நோக்கத்துடனேயே தொடக்கக்கட்ட நடவடிக்கைகள் திட்டமிட்டு முடக்கப்பட்டிருப்பது தற்போது வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளது.
வழக்கின் தொடக்கத்தில் காவல்துறை காட்டிய அலட்சியமும், விசாரணை என்ற பெயரில் நடத்தப்பட்ட கண்துடைப்பு நாடகங்களும் சாமானியர்களை அதிர்ச்சியடையச் செய்துள்ளன. அந்த வீடியோவில் இருப்பது தான் இல்லை என்று குற்றம் சாட்டப்பட்ட வீரமணி ஒற்றைக் வரியில் சொன்னதை எந்தவித மறுபரிசீலனையும் இன்றி காவல்துறையினர் அப்படியே கண்மூடித்தனமாக நம்பியுள்ளனர். ஒரு கொடூரமான போக்சோ குற்றச்சாட்டில் சிக்கியவனிடம் விசாரணை நடத்தும் முறையா இது? மேலும், அந்தச் சிறுமியின் பாலியல் வன்கொடுமை குறித்த வீடியோ அடங்கிய பென்டிரைவை காவல்துறையிடம் ஒப்படைத்த நபர் யார், அதன் பின்னணியில் உள்ள உண்மையான சதி என்ன என்பது குறித்த கேள்விகளுக்கு இன்றுவரை எந்தவொரு தெளிவான பதிலும் அளிக்கப்படவில்லை. உண்மையான குற்றவாளிகளைக் கண்டுபிடிப்பதைவிட, வழக்கை எப்படியாவது திசைதிருப்புவதிலேயே முந்தைய காலத்து அதிகாரிகள் தீவிரம் காட்டியுள்ளனர் என்பது இதன் மூலம் அப்பட்டமாகத் தெரியவருகிறது.
அதேபோல், குற்றங்கள் நடந்ததாகக் கூறப்படும் வீட்டைச் சுற்றி இருந்த அனைத்து சிசிடிவி கேமராக்களும் ஒரே நாளில், ஒரே நேரத்தில் பழுதாகிவிட்டன என்று காவல்துறையினர் தாக்கல் செய்த தற்காப்பு வாதங்கள் எந்த அளவுக்குப் பரிதாபமானவை. நாற்பது ஆண்டுகளாகப் பணபலமும் அரசியல் செல்வாக்கும் கொடிகட்டிப் பறந்த ஒரு மனிதரின் மாளிகையில், திடீரென்று அனைத்து நவீனத் தொழில்நுட்பங்களும் ஒரே நொடியில் செயலிழந்துபோனதைக் கோடிக்கணக்கான மக்கள் எப்படி நம்புவது? வீரமணியின் வீட்டில் அதிரடி சோதனை நடத்தப்பட்டபோது எதுவும் கிடைக்கவில்லை என்று கூறி வழக்கை முடித்துவைக்கப் பார்த்த முந்தைய காவல்துறை அதிகாரிகளின் செயல், அதிகார வர்க்கத்திற்கும் குற்றவாளிகளுக்கும் இடையே இருந்த ரகசிய உறவை அப்பட்டமாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது.
பாதிக்கப்பட்ட சிறுமி யார் என்றுகூட தங்களால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை என்று கூறி, இறுதி அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்து வழக்கை மூடிவிட முயன்றது காவல்துறை வரலாற்றில் ஒரு கறுப்புப் பக்கமாகும். குற்றவாளியின் வீட்டில் எந்தெந்த பணியாளர்கள் வேலை பார்த்தார்கள், யார் யாருக்கெல்லாம் இந்தத் கோரச் செயல்கள் குறித்துத் தெரியும் என்பது பற்றிய முறையான விசாரணைகூட நடத்தப்படவில்லை. குறைந்தபட்சம் அந்த வீட்டில் பணிபுரிந்தவர்கள் யார் யார்? எத்தனை பேர் என்ற விவரம் கூட இல்லை. குற்றம் செய்தவனைத் தப்பிக்க வைப்பதற்காகவே வேண்டுமென்றே தடயங்களை அழிக்கவும், சாட்சியங்களை மறைக்கவும் திட்டமிட்டுச் செயல்பட்ட காவல்துறையின் இந்த லட்சணம்தான், கடந்த காலங்களில் கோலோச்சிய மக்கள் விரோத ஆட்சிகளின் துர்நாற்றத்தை வெளியே கொண்டுவந்துள்ளது.
இத்தகைய மோசமான மற்றும் திசைதிருப்பப்பட்ட விசாரணைகளைப் பார்த்துவிட்டுத்தான் பொதுமக்கள் இன்று, “நம்முடைய தமிழ்நாடு காவல்துறை உண்மையிலேயே ஸ்காட்லாந்து காவல்துறைக்கு நிகரானது தானா?” என்ற நியாயமான கேள்வியை பொதுமக்கள் முன்வைக்கிறார்கள். எளிய மக்களின் பாதுகாப்பிற்காக இருக்க வேண்டிய காவல் இயந்திரம், பணத்திற்கும் அதிகாரத்திற்கும் அடிபணிந்து செயல்படும்போது, நீதியின் மீதான நம்பிக்கை சிதைந்துபோவது இயற்கையே. குற்றவாளிகள் எப்பேர்ப்பட்டவர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள்மீது பாரபட்சமின்றி நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய காவல்துறை, ஒரு குறிப்பிட்ட நபருக்காகத் தன்மானத்தை இழந்து நின்றது ஒட்டுமொத்த ஜனநாயகத்திற்கும் விடுக்கப்பட்ட சவாலாகும்.
ஆனால், கடந்த காலங்களின் இந்த இருண்ட பக்கங்களை மாற்றி, தற்போது தவெக அரசு கையில் எடுத்துள்ள கடுமையான மற்றும் நேர்மையான நடவடிக்கைகள் மூலமாக மட்டுமே இதுபோன்ற முறைகேடுகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டுள்ளது. மூடி மறைக்கப்பட்ட பழைய கோப்புகள் தூசி தட்டப்பட்டு, உயர் அதிகாரிகள் மட்டத்திலான தீவிர விசாரணைகள் முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளதால், தவறு செய்த எவரும் இனி தப்பிக்க முடியாது என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது. ஒரு வழக்கு எவ்வாறு தவறாக நடத்தப்படக் கூடாது என்பதற்குப் பாடமாக அமைந்த இந்த விவகாரம், தவெக அரசின் அதிரடி மூலம் உண்மையான நீதிக்குப் பாதை வகுத்துள்ளதுடன், தமிழ்நாட்டில் சட்டம் தன் உண்மையான முகத்தைக் காட்டத் தொடங்கியுள்ளது என்பதையும் நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளது.
