எல்லாத்தையும் நாங்க உருவாக்குனோம்.. சொந்தம் கொண்டாடும் திமுக.. மெட்ரோ திட்டமா, நாங்க உருவாக்கினோம்.. பெரியார் அறிவகமா, நாங்க உருவாக்குனோம்.. மகளிர் இலவச பேருந்து திட்டமா? நாங்க உருவாக்குனோம்.. அப்புறம் ஏன் தோத்திங்க.. ஒரு அரசு நியாயமாக செய்ததை கூட சாதனையா சொல்றீங்களே இதெல்லாம் நியாயமா? முதலமைச்சர் விஜய் என்ன செய்தாலும் தவறு.. என்ன பேசினாலும் தவறு என்ற மனப்பான்மை இருக்கும் வரை திமுக தோல்வியில் இருந்து மீளாது.. தோல்வியை முதலில் ஒத்துக்கோங்க.. அப்ப தான் அடுத்த தேர்தலில் ஜெயிக்க முடியும்….
தமிழக அரசியல் களத்தில் கடந்த கால சாதனைகளைத் தங்களே முழுமையாக உருவாக்கினோம் என்று சொந்தம் கொண்டாடும் திமுகவின் போக்கும், தேர்தல் தோல்விகளுக்கான உண்மையான காரணங்களை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் மனநிலையும் தற்போது கடும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளன. மெட்ரோ ரயில் திட்டமாக இருந்தாலும் சரி, பெரியார் அறிவகக் கட்டிடமாக இருந்தாலும் சரி அல்லது பெண்களுக்கான இலவசப் பேருந்து பயணத் திட்டமாக இருந்தாலும் சரி, எல்லாவற்றையும் நாமே உருவாக்கினோம் என்று தம்பட்டம் அடிக்கும் திமுக தரப்பு, அப்படிப்பட்ட மக்கள் நலத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தியும் தேர்தலில் ஏன் தோல்வியைச் சந்திக்க நேரிட்டது என்பதைப் பற்றிச் சிந்திப்பதில்லை. ஒரு அரசாங்கம் செய்ய வேண்டிய அடிப்படைப் பணிகளையும் நியாயமான நலத்திட்டங்களையும் கூடத் தங்களின் தனிப்பட்ட பெருமைகளாகவும் வாழ்நாள் சாதனைகளாகவும் மட்டுமே முன்னிறுத்திக் காட்டுவது எந்த வகையில் நியாயமான அரசியல் அணுகுமுறையாக இருக்க முடியும் என்ற கேள்வி பொதுமக்களின் மத்தியில் எழுந்துள்ளது.
மக்களின் வரிப்பணத்தில் செயல்படுத்தப்படும் அரசுத் திட்டங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சியின் அல்லது தலைவரின் தனிப்பட்ட சொத்தாகக் கற்பிதம் செய்து கொள்வதும், அதையே தாலாட்டுப் பாடுவதுபோலத் தொடர்ந்து பேசுவதும் வாக்காளர்களை அவமதிக்கும் செயலாகும். எதிர்க்கட்சிகளின் நியாயமான விமர்சனங்களையும் மக்களின் உண்மையான குமுறல்களையும் ஏற்றுக்கொள்ளத் திராணியில்லாமல், தங்களை எப்போதும் தவறு செய்யாதவர்களாகக் காட்டிக் கொள்ளும் முனைப்பில் திமுக தரப்பு தீவிரம் காட்டி வருகிறது. மு.க. ஸ்டாலின் என்ன செய்தாலும் அது சரியே என்றும், அவரை எதிர்த்து எவர் என்ன பேசினாலும் அது தவறே என்றும் கருதும் ஒருதலைப்பட்சமான காழ்ப்புணர்வும் தற்பெருமையும் கொண்ட மனப்பான்மை திமுகவிற்குள் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. இந்த அகம்பாவமும் சுயவிமர்சனமற்ற போக்கும் தொடரும் வரை, அக்கட்சி தான் சந்தித்து வரும் தொடர் தேர்தல் தோல்விகளில் இருந்தும் சரிவுகளில் இருந்தும் மீண்டு வருவது என்பது எப்போதுமே சாத்தியமற்ற ஒன்றாகும்.
தேர்தல் களத்தில் மக்கள் தங்களுக்கு எதிராகத் தீர்ப்பளிக்கும் போது, அதன் உண்மையான காரணங்களை உள்நோக்கி ஆராய்ந்து தங்களின் தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்வதே முதிர்ச்சியான அரசியல் இயக்கத்தின் லட்சணமாகும். அதை விடுத்து, மக்கள் ஏன் நம்மை நிராகரித்தனர் என்பதைச் சிந்திக்காமல், தாங்கள் செய்த சின்னச் சின்னப் பணிகளையெல்லாம் பூதகரமாக்கிப் பேசிவிட்டு, தோல்விக்கான காரணங்களை வேறு எவர் மீதோ சுமத்துவது கோழைத்தனமான செயலாகும். ஒரு ஜனநாயக நாட்டில் மக்களின் தீர்ப்பைத் தலைவணங்கி ஏற்றுக்கொள்வதும், தங்களின் நிர்வாகத் திறமையின்மையையும் மக்கள் விரோதப் போக்குகளையும் வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்வதும் மிக அவசியமானதாகும். தோல்வியை மனம் திறந்து ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கும் ஒரு அரசியல் இயக்கம், எப்படித் தங்களை மக்களுக்கான காப்பாளர்களாகக் காட்டிக் கொள்ள முடியும் என்ற அடிப்படைச் கேள்வி இப்போது அரசியல் பார்வையாளர்களால் எழுப்பப்படுகிறது.
கடந்த காலங்களில் தாங்கள் செய்த சாதனைகளாக எதையெல்லாம் திமுக பெரிதுபடுத்துகிறதோ, அவையெல்லாம் அரசு இயந்திரத்தின் மூலமும் பொதுமக்களின் பங்களிப்புடனும் நிறைவேற்றப்பட்ட கடமைகளாகுமே தவிர, எந்தவொரு தனிப்பட்ட நபரின் சொந்தச் சொத்துக்களும் அல்ல. அரசாங்கத்தின் கடமையைச் சரியாகச் செய்ததற்காகத் தங்களை நாங்களே சிலாகித்துக் கொள்வதும், மக்களிடம் ஓட்டுக் கேட்கும்போது அதையே மூலதனமாக மாற்றுவதும் காலாவதியான அரசியல் தந்திரமாகும். மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளான விலைவாசி உயர்வு, வேலைவாய்ப்பின்மை, சட்டம்-ஒழுங்கு சீர்குலைவு மற்றும் அடிப்படை வசதிகளின் குறைபாடுகள் போன்றவற்றைத் தீர்க்கத் தவறிவிட்டு, ஏதோ ஒரு சில நலத்திட்டங்களை மட்டும் முன்னிறுத்தி மக்கள் எப்போதும் தங்களுக்குத் வாக்களிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது முட்டாள்தனமாகும். வாக்காளர்கள் தங்களின் புத்திசாலித்தனமான தீர்ப்பின் மூலம் இதைத்தான் தற்போது ஆளுங்கட்சிக்குப் புரிய வைத்துள்ளனர்.
பிற கட்சிகள் வைக்கும் ஆக்கபூர்வமான விமர்சனங்களையும், சாமானிய மக்கள் எழுப்பும் நியாயமான கேள்விகளையும் காதுகொடுத்துக் கேட்கக்கூடத் தயாராக இல்லாத ஒரு தலைமையும் கட்சியும் எப்படி மக்கள் நலனைப் பேண முடியும்? முதலமைச்சரின் ஒவ்வொரு செயலையும் விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட புனிதமானதாகச் சித்தரிக்க முயலும் அடிமைத்தனமான கலாச்சாரம், கட்சியின் வேர்களை மெல்ல மெல்ல அரித்துக்கொண்டிருக்கிறது. பொதுமக்களின் அதிருப்திக்கான உண்மையான காரணங்களைச் சுட்டிக் காட்டுபவர்களைத் தடுத்து நிறுத்துவதையும், அவர்களை எதிரிகளாகப் பார்ப்பதையும் விடுத்து, கள யதார்த்தத்தை உணரத் தலைவர்கள் முன்வர வேண்டும். தோல்விக்கான பொறுப்பைத் தட்டிக் கழித்துவிட்டு, தங்களது புகழ்பாடும் கூட்டத்தினரின் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தால், எதிர்காலத் தேர்தல்களில் இன்னும் மோசமான பின்னடைவுகளையே சந்திக்க நேரிடும் என்பது திண்ணம்.
சுருக்கமாகக் கூறின், திமுக தன் மீதான அதிருப்திகளை மறைக்க முயல்வதைவிட்டுவிட்டு, தன் நிலையைச் சீர்திருத்திக் கொள்ள வேண்டிய பொன்னான தருணம் இதுவாகும். வெற்றி பெறும்போது தங்களது திறமைதான் காரணம் என்று பெருமை பேசும் தலைவர்கள், தோல்வி முகத்தைச் சந்திக்கும் போது அதே தைரியத்துடன் மக்களின் தீர்ப்புக்குத் தலைவணங்க வேண்டும். தோல்வியை மனதார ஒப்புக்கொண்டு, எங்கு தவறு நிகழ்ந்தது என்பதை ஆராய்ந்து திருத்திக்கொண்டால் மட்டுமே, அடுத்தடுத்த தேர்தல்களில் மீண்டு வந்து வெற்றிக்கனியைப் பறிக்க முடியும். அகம்பாவத்தையும் தற்பெருமையையும் கைவிட்டு, மக்களுக்கான உண்மையான சேவையில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினால் மட்டுமே இழந்த செல்வாக்கையும் நம்பிக்கையையும் அந்த இயக்கத்தால் மீண்டும் பெற இயலும்.
