தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் எக்காலத்திலும் இல்லாத அளவுக்கு இன்று திமுக எதிர்கொண்டுள்ள தொடர் தோல்விகளும், அதன் பரிதாபமான நிலையும் அந்த கட்சியின் எதிர்காலத்தை கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளன. தமிழ்நாட்டில் கடந்த கால தேர்தல்களையோ அல்லது சமீபத்திய இடைத்தேர்தல்களையோ உற்றுப் பார்த்தால், திமுக எந்த வியூகத்தைக் கையாண்டாலும் அது படுதோல்வியிலேயே முடிகிறது என்பது கண்கூடாகத் தெரிகிறது. பல கட்சிகளுடன் மாபெரும் கூட்டணியமைத்துத் தேர்தலைச் சந்தித்தாலும் சரி, அல்லது தனித்து நின்று தனது பலத்தை நிரூபிக்க முயன்றாலும் சரி, வாக்காளர்கள் அந்தக் கட்சிக்குத் தொடர்ந்து எதிராகவே வாக்களித்து வருகின்றனர். தேர்தலுக்குத் தேர்தல் பல்வேறு கூட்டணிக் கணக்குகளையும் ராஜதந்திரங்களையும் மாற்றிப் பார்த்தும் கூட, மக்கள் தங்களது தீர்ப்பை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை என்பது திமுகவின் தலைமைக்குத் தற்போது உரைக்கத் தொடங்கியுள்ள கசப்பான உண்மையாகும். கூட்டணியோடு களமிறங்கினாலும் சரி, கூட்டணி இல்லாமலேயே தனியாக நின்றாலும் சரி, தோல்வி என்பது திமுகவிற்கு வாடிக்கையான ஒன்றாகவே மாறிவிட்டது.
இந்த பரிதாப நிலைக்குக் காரணமான அரசியல் குழப்பங்கள் வெறும் தேர்தல் களத்தோடு நின்றுவிடுவதில்லை, மாறாகக் கட்சியின் அடிப்படை நிர்வாகம் மற்றும் கொள்கை அளவிலும் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளன. கடந்த காலத் தேர்தல்களில் தோல்வி அடைந்தபோது, “எங்கள் உண்மையான எதிரி யார் என்றே எங்களுக்குத் தெரியவில்லை, அதனால்தான் தோற்றுவிட்டோம்” என்று மிக எளிதாகக் காரணங்களைச் சொல்லித் தப்பித்துக் கொள்ள முயன்றது திமுக. ஆனால், அதன்பிறகும் நிலைமை மாறவில்லை; தங்களது அரசியல் களத்தில் எதிரி யார் என்பதைத் தெளிவாகத் துல்லியமாகக் கண்டறிந்துவிட்ட பிறகும் கூட, அதே கட்சிக்குத் தோல்விதான் பரிசாகக் கிடைத்தது. எதிரி யார் என்ற குழப்பம் தீர்ந்த பிறகும், அவர்கள் மீதும் முழு மூச்சுடன் தாக்குதல் தொடுத்தும் தேர்தல் களத்தில் வெற்றி பெற முடியாமல் திணறுவது, கட்சியின் மீதான மக்கள் வெறுப்பு எந்த அளவுக்கு உச்சகட்டத்தை அடைந்துள்ளது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. எதிரி யாரென்று தெரியாமல் தோற்றாலும் சரி, எதிரி யாரென்று துல்லியமாகத் தெரிந்தும் தோற்றுவிட்டாலும் சரி, அதுதான் இன்றைய திமுகவின் மாற்ற முடியாத வரலாறாக மாறிப்போயுள்ளது.
தேர்தல் களத்தில் எப்படியாவது வென்றே தீர வேண்டும் என்ற வெறியில், ஜனநாயக முறைகளையும் நன்னடத்தைகளையும் முற்றிலும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, பண பலத்தை வாரி இறைத்துப் பார்த்தது ஆளுங்கட்சி. வரலாற்றில் எங்குமில்லாத அளவுக்கு ஓட்டுக்குக் பணத்தைக் வாரிக் கொடுத்தும் கூட, வாக்காளர்கள் சுயமரியாதையுடன் செயல்பட்டுப் பணத்தை நிராகரித்துவிட்டு திமுகவைத் தோற்கடித்தனர். ஒருவேளை பணம் கொடுக்காமல் நேர்மையாக நின்று பார்த்தால் என்ன நடக்கும் என்று பரிசோதித்த இடங்களிலும் படுதோல்வியே மிஞ்சியது. வாக்காளர்களைப் பணத்தால் விலைக்கு வாங்கிவிடலாம் என்ற திமிர் புரையோடிப்போன அந்த அகம்பாவத்திற்கு மக்கள் தங்களது வாக்குகள் மூலமாகப் பலத்த சம்மட்டி அடி கொடுத்துள்ளனர். பணம் கொடுத்தாலும் சரி, கொடுக்காமல் விட்டாலும் சரி, மக்களின் தீர்ப்பு எப்போதும் திமுகவுக்கு எதிராகவே இருக்கிறது என்பது இந்தத் தோல்விகள் மூலம் ஊர்ஜிதமாகியுள்ளது. மக்களின் நன்மதிப்பைப் பணத்தால் வாங்க முடியாது என்ற எளிய அரசியல் அரிச்சுவடியைக் கூடப் புரிந்து கொள்ள முடியாத நிலையில் இன்றைய திமுக தலைமை தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
எதிர்க்கட்சியான அதிமுகவை நாள்தோறும் கடுமையாக விமர்சனம் செய்து பேசிப் பார்த்தார்கள், ஆனால் மக்கள் அதனை ஏற்கவில்லை. சரி, வெளிப்படையாகக் கண்டனம் தெரிவித்தால் ஓட்டுப் போடாவிட்டாலும், அதிமுகவுடன் மறைமுகமாகப் பம்மிக்கொண்டு கூட்டு வைத்துக் கொண்டு அரசியல் செய்து பார்த்தால் என்ன என்று கணக்குப் போட்டார்கள்; அங்கும் அவர்களுக்குப் படுதோல்வியே கிடைத்தது. கொள்கை ரீதியான முரண்பாடுகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, சந்தர்ப்பவாத அரசியலுக்காகத் திரைக்குப் பின்னால் நடத்தும் நாடகங்களையும் தமிழ்நாட்டு மக்கள் மிகக் கூர்ந்து கவனித்துத் தகுந்த பாடம் புகட்டி வருகின்றனர். அதிமுகவை விமரிசித்துப் பார்த்தாலும் சரி, அவர்களுக்குத் தெரியாமல் ரகசியக் கூட்டு வைத்துத் தந்திரம் செய்தாலும் சரி, எதிலும் வெற்றி கிட்டாத ஒரு அவல நிலைக்கு திமுக தள்ளப்பட்டுள்ளது. இந்த இரட்டை நிலைப்பாடும், சந்தர்ப்பவாத அரசியல் சூழ்ச்சிகளும் மக்களிடையே அம்பலப்பட்டுவிட்டதால், எந்தக் கோணத்தில் இருந்து காய் நகர்த்தினாலும் அது திமுகவுக்கே வினையாக வந்து முடிகிறது.
இந்தத் தொடர் தோல்விகள் எதை உணர்த்துகின்றன என்றால், மக்கள் மத்தியில் திமுகவுக்கான செல்வாக்கு முற்றிலும் சரிந்துவிட்டது என்பதையும், பொய்யான வாக்குறுதிகளையும் வெற்றுப் பேச்சுகளையும் இனியும் மக்கள் நம்பத் தயாராக இல்லை என்பதையும் தான். கடந்த காலங்களில் எத்தனையோ மோசமான அரசியல் சூழல்களைச் சமாளித்ததாகக் கூறிக் கொள்ளும் இந்தக் கட்சி, இன்று தனது சொந்தத் தவறுகளாலும், மக்கள் விரோதப் போக்காலும் தனக்குத்தானே ஒரு குழிதோண்டிப் புதைத்துக் கொள்ளும் நிலைக்கு ஆளாகியுள்ளது. தேர்தல்கள் எங்கு நடந்தாலும், களத்தின் பரப்பளவு எவ்வளவு சிறியதாக இருந்தாலும், மக்கள் கொடுக்கும் தீர்ப்பு மட்டும் ஒரே மாதிரியாக திமுகவுக்கு எதிராகவே திரும்புகிறது. தமிழ்நாட்டில் இன்று நிலவும் இந்த அரசியல் சூழல், திமுகவின் கடந்த கால வரலாற்றைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதுடன் நின்றுவிடாமல், அதன் எதிர்கால வரலாற்றையும் மிக இருண்டதாகவே மாற்றிக் காட்டியுள்ளது.
மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றாமல், வெறும் விளம்பர அரசியலையும் திசைதிருப்பும் உத்திகளையும் மட்டுமே நம்பித் தொடரும் எந்தவொரு இயக்கமும் வீழ்ச்சியைத் சந்திப்பது வரலாற்று விதியாகும். அந்த விதிக்கு விதிவிலக்கல்லாமல் இன்று அதலபாதாளத்தில் வீழ்ந்து கிடக்கிறது திமுக. எத்தனை புதிய வியூகங்களை வகுத்தாலும், எவ்வளவு பெரிய சதித் திட்டங்களைத் தீட்டினாலும், பொதுமக்களின் கோபத்தையும் அதிருப்தியையும் எவராலும் மாற்ற முடியாது என்பதை இந்தத் தோல்விப் பதிவுகள் மீண்டும் மீண்டும் நிரூபித்துக் காட்டியுள்ளன. கடந்த காலங்களில் தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்ளத் தவறியதன் விளைவுதான் இன்றைய பரிதாப நிலை என்றால், வரவிருக்கும் காலங்களிலும் இதே போன்ற மோசமான எதிர்காலம்தான் திமுகவுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதில் எந்தவிதமான ஐயமும் துளியும் இருக்க முடியாது.
