கேமிராவுக்கு முன்னால் ஒரு நடிகராக ஒரு முதல்வராக விஜய் ஜெயித்துவிட்டார்.. ஆனால் இது உண்மையான வெற்றி இல்லை.. கேமிராவுக்கு பின் நடக்கும் நிர்வாகத்தில் தான் அவரது திறமை இருக்கனும்.. கேமராவுக்கு முன் டீக்கடையில் டீ குடிப்பது, டிராக்டர் ஓட்டுவது ரொம்ப ஈசி.. ஆனால் கேமராவுக்கு பின் அரசு நிர்வாகத்தில் கோடானுகோடி டீக்கடைக்காரர்களின், விவசாயிகளின் பிரச்சனைகளை தீர்க்க வேண்டும்..இடைத்தேர்தல் முடிவுக்கு பின் சீரியஸ் ஆக போகிறார் முதல்வர் விஜய்.. நிர்வாகத்தில் எந்த ஓட்டையும் இருக்க கூடாது.. குறிப்பாக ஒரு திட்டம் அறிவித்துவிட்டு பின் வாபஸ் என்ற பேச்சுக்கே இடமிருக்க கூடாது என உத்தரவு.. காமராஜர் ஆட்சியை இன்றும் போற்றுவது போல் விஜய் ஆட்சியை இன்னும் 100 வருஷங்கள் பேசனும்..
தமிழக வெற்றிக் கழகத் தலைவர் மற்றும் தமிழக முதலமைச்சருமான விஜய்யின் அரசியல் வெற்றி என்பது வெறும் காட்சிப் பூச்சுகளையும், சினிமாத்தனமான பிம்பங்களையும் தாண்டிச் செல்ல வேண்டும் என்ற அழுத்தமானக் கருத்தை ‘டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா’ இதழின் மூத்த பத்திரிகையாளர் அருண் ராம் தனது கட்டுரையில் விரிவாகப் பதிவு செய்துள்ளார். ஒரு கிராமத்து சேற்று வழியில் நடப்பது, எளிய விவசாயியுடன் தேநீர் அருந்துவது, பாட்டி ஒருவருக்கு விலை உயர்ந்த கூலிங் கிளாஸை அணிவித்து மகிழ்வது போன்ற காட்சிக் வடிவங்கள் மக்களைக் கவரக்கூடும். ஆனால், அரசியல்வாதியாக விஜய் சந்திக்கும் உண்மையான சவால் என்பது எதிராளிகளின் விமர்சனங்களை அடக்குவது அல்ல; மாறாகக் கேமராக்கள் அணைக்கப்பட்ட பிறகு நிர்வாகச் சிக்கல்களையும் கட்சி அமைப்பின் தேவைகளையும் எவ்வாறு திறம்படக் கையாளப்போகிறார் என்பதில்தான் உள்ளது.
தமிழ்நாட்டு அரசியலில் ‘காட்சி மொழி’ என்பது புதிதல்ல; எம்.ஜி.ஆரின் தொப்பி மற்றும் கருப்புக் கண்ணாடி, ஜெயலலிதாவின் கம்பீரமான தோற்றம், ஸ்டாலினின் நடைப்பயணப் பிம்பங்கள் என ஒவ்வொன்றும் மக்களிடம் ஒருவித பிம்பத்தைக் கட்டமைத்தன. விஜய் இன்று தனது சினிமாப் பிரபலத்தைப் பயன்படுத்தி மக்களின் இடைவெளியைக் குறைக்க முயல்கிறார். எம்.ஜி.ஆருடன் விஜய்யை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது இயல்புதான் என்றாலும், எம்.ஜி.ஆரிடம் சினிமா செல்வாக்கோடு சேர்ந்து வலுவான அரசியல் அமைப்பும், திட்டங்களை வீதி வீதியாகக் கொண்டு சேர்க்கும் தொண்டர் படையும் இருந்தது. விஜய்யிடம் சினிமா பிம்பம் மட்டுமே தற்போதைக்கு பலமாக இருக்கிறது; அரசு நிர்வாகத்திலும், கட்சி அமைப்பிலும் அவர் இன்னும் தன்னை நிரூபிக்க வேண்டிய தேவை உள்ளது.
கடந்த ஐந்து மாத கால தவெக ஆட்சியில், பல நல்ல ரத்து நடவடிக்கைகளும் அதேசமயம் பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டம் போன்ற சர்ச்சைக்குரிய முடிவுகளும் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், மாற்று முகங்களை உள்கட்சிக்குள் கொண்டு வந்தபோதிலும், உள்ளூர் மட்டத்தில் அரசின் திட்டங்களை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் தெளிவான உள்கட்சித் தளபதிகள் தவெகவுக்கு இன்னும் உருவாகவில்லை. வெறும் நட்சத்திர விஜய்யைச் சுற்றி மட்டுமே இயங்கும் ஒரு கூட்டமாகத் தவெக தொடர்வது, கட்சியின் நீண்டகால வளர்ச்சிக்குச் சவாலாகவே அமையும்.
புதிய அரசியல் சக்தி மீது மக்கள் வைக்கும் எதிர்பார்ப்புகள் அதிகமாகும்போது, அவர்கள் செய்யும் விமர்சனங்களும் மிகவும் கடுமையானதாகவே இருக்கும். விஜய் கொடுக்கும் ஒவ்வொரு வாக்குறுதிக்கும், வைக்கும் ஒவ்வொரு கூட்டணிக்கும், எடுக்கும் ஒவ்வொரு நிர்வாக முடிவிற்கும் ஒரு விலை உண்டு. எம்.ஜி.ஆர் தனது கவர்ச்சியை அரசியல் அதிகாரமாக மாற்றிக் காட்டிய போதிலும், வெறும் கவர்ச்சி மட்டுமே அரசைத் தக்கவைக்காது என்பதையும் உணர்த்தினார். கொள்கைகள், நலத்திட்டங்கள் மற்றும் திறமையான நிர்வாகத்தின் மூலமே தலைவருக்கும் வாக்காளருக்குமான உணர்வுபூர்வமான பிணைப்பு புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும்.
ஒரு தலைவர் கேமராவுக்கு முன்னால் ஒரு கிராமவாசியுடன் தேநீர் அருந்திவிட முடியும்; ஆனால் கேமரா அணைக்கப்பட்ட பிறகு, ஆயிரக்கணக்கான கிராமவாசிகளின் நிஜமான குறைகளைக் கேட்கும் அமைப்பை உருவாக்க முடிந்ததா என்பதே முதன்மையான கேள்வியாகும். விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள், பெண்கள், இளைஞர்கள் மற்றும் நகரத்து வாக்காளர்களின் மாறுபட்ட கோரிக்கைகளுக்குக் வெறும் பிம்பங்களைத் தாண்டி, நடைமுறைச் சாத்தியமான தீர்வுகளை விஜய் அரசு வழங்க வேண்டும்.
முடிவாக, முதலமைச்சர் விஜய்யின் மிகப்பெரிய அரசியல் சவால் என்பது, கேமராக்களுக்கு முன்னால் காட்டும் எளிமையான உணர்வுபூர்வமான பிம்பத்தை, கேமராக்கள் அணைக்கப்பட்ட பின்பும் அரசு நிர்வாகத்தின் சிக்கலான தேவைகளுக்கு மத்தியிலும் காப்பாற்றி வைப்பதுதான். வெறும் விளம்பர வெளிச்சங்களைத் தாண்டி, ஒரு வலுவான அமைப்பாகத் தவெக உருவெடுத்து, மக்களின் தேவைகளுக்கு உண்மையான பதில்களைத் தரும்போது மட்டுமே விஜய்யின் வெற்றிப் பயணம் முழுமை பெறும்.
