ஒரு நிறுவனம் சரியாக இயங்கனும்ன்னா அதன் தலைவர் மட்டும் சரியானவராக இருந்தால் போதும், அவருக்கு கீழே உள்ளவங்க தானா சரியா இருப்பாங்க.. அப்படியே சரியாக இல்லையெனில் தலைவர் தூக்கி எறிந்துவிடுவார்.. ஆனால் ஒரு நாட்டை நிர்வகிப்பதில் தலைவர் மட்டும் சரியாக இருந்தால் போதாது. அவருக்கு கீழே இருக்கும் அமைச்சர்கள், நிர்வாகிகள் எல்லோரும் சரியாக இருக்கனும்..

ஒரு நிறுவனம் சரியாக இயங்கனும்ன்னா அதன் தலைவர் மட்டும் சரியானவராக இருந்தால் போதும், அவருக்கு கீழே உள்ளவங்க தானா சரியா இருப்பாங்க.. அப்படியே சரியாக இல்லையெனில் தலைவர் தூக்கி எறிந்துவிடுவார்.. ஆனால் ஒரு நாட்டை நிர்வகிப்பதில் தலைவர் மட்டும் சரியாக இருந்தால் போதாது. அவருக்கு கீழே இருக்கும் அமைச்சர்கள், நிர்வாகிகள் எல்லோரும் சரியாக இருக்கனும்.. ஒருவேளை சரியாக இல்லையெனில் தூக்கி எறியவும் முடியாது.. இதுதான் அரசியலில் சிக்கல்.. அதனால் தான் நல்லவர்கள், தூய்மையானவர்கள் அரசியலுக்கு வர தயங்குகிறார்கள்.. இந்த சிக்கல் தான் இப்போது விஜய்க்கும்.. விஜய் நல்லவர் தான், ஆனால் விஜய்யை சுற்றி இருப்பவர்கள் நல்லவர்களா? தூய சக்திக்கு ஒத்துழைப்பவர்களா?

ஒரு தனியார் நிறுவனத்தின் நிர்வாகத்திற்கும் ஒரு மாநிலத்தை ஆட்சி செய்வதற்கும் இடையே உள்ள வேறுபாடு மிக பிரம்மாண்டமானது. ஒரு நிறுவனம் சிறப்பாகவும் நேர்மையாகவும் இயங்குவதற்கு அதன் தலைவர் மட்டுமே சரியானவராக இருந்தால் போதுமானது. தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பவர் கொள்கைப் பிடிப்புடனும் கண்டிப்புடனும் செயல்பட்டால், அவருக்குக் கீழே உள்ள ஊழியர்கள் தானாகவே வழிக்கு வந்து விடுவார்கள். ஒருவேளை யாராவது தவறு செய்தாலோ அல்லது நிறுவனத்தின் விதிமுறைகளுக்கு மாறாக நடந்துகொண்டாலோ, அவர்களைத் உடனடியாக பணிநீக்கம் செய்து தூக்கி எறிவது அந்தத் தலைவருக்கு மிக எளிதான ஒன்றாகும். ஆனால், ஒரு ஜனநாயக நாட்டின் அல்லது மாநிலத்தின் ஆட்சியை நிர்வகிப்பதில் இந்த கார்ப்பரேட் பாணி அதிகாரமும் அணுகுமுறையும் முழுமையாகச் சாத்தியமாவதில்லை.

அரசியல் மற்றும் அரசு நிர்வாகத்தைப் பொறுத்தவரையில், நாட்டின் தலைவர் மட்டுமே யோக்கியமாகவும் தூய்மையானவராகவும் இருந்தால் மட்டும் போதாது. அவருக்குக் கீழே இயங்கும் அமைச்சர்கள், நாடாளுமன்ற மற்றும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள், மற்றும் அனைத்து மட்ட அதிகாரிகளும் நேர்மையானவர்களாக இருக்க வேண்டியது கட்டாயமாகும். ஆனால், ஒரு நிறுவனத்தில் ஊழியர்களைத் தூக்கி எறிவது போல, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட எம்.எல்.ஏக்களையோ அல்லது அமைச்சர்களையோ நினைத்த மாத்திரத்தில் தூக்கி எறிந்துவிட முடியாது. கூட்டணிச் சமன்பாடுகள், கட்சிக்குள் இருக்கும் உட்கட்சிப் பூசல்கள், தொகுதிப் பலம் மற்றும் சமூக ரீதியான வாக்கு வங்கியைக் காப்பாற்ற வேண்டிய அரசியல் நிர்பந்தங்கள் தலைவரின் கைகளைக் கட்டிப்போட்டுவிடும். இந்த மாபெரும் நடைமுறைச் சிக்கல் தான் நல்லவர்களும் தூய்மையான சிந்தனை கொண்டவர்களும் அரசியலுக்கு வரத் தயங்குவதற்குக் முதன்மை காரணமாக அமைகிறது.

இன்று இதேபோன்ற ஒரு மிகப்பெரிய நிர்வாக மற்றும் அரசியல் தர்மசங்கடத்தைத்தான் தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் தலைவரும், தமிழக முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்றுள்ளவருமான விஜய் அவர்கள் எதிர்கொண்டு வருகின்றார். முதலமைச்சர் விஜய் அவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் லஞ்சம் வாங்காதவர், ஊழலற்ற ஆட்சியை வழங்க வேண்டும் என்ற தீவிரமான நோக்கம் கொண்டவர் என்பதில் எந்தவொரு மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை. ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற இந்த 6 மாத காலத்தில், ஏஐ நூலக முறைகேடு விசாரணைகள் மற்றும் லஞ்ச ஒழிப்பு நடவடிக்கைகள் எனப் பல அதிரடி முடிவுகள் மூலம் தனது தூய்மையான எண்ணத்தை அவர் நிரூபித்துள்ளார். ஆனால், கேள்வியெல்லாம் விஜய் நல்லவரா என்பது அல்ல; விஜய்யைச் சுற்றி இருக்கும் அமைச்சர்களும் நிர்வாகிகளும் உண்மையிலேயே நல்லவர்களா என்பதும், அவரது இந்தத் தூய சக்திக்கு முழு மனதோடு ஒத்துழைப்பார்களா என்பதும்தான்.

தவெக தனித்து போட்டியிட்டு 108 தொகுதிகளைக் கைப்பற்றி ஆட்சியைப் பிடித்திருந்தாலும், அந்த 108 சட்டமன்ற உறுப்பினர்களையும் ஒரே நேர்கோட்டில் நேர்மையின் பாதையில் அழைத்துச் செல்வது சுலபமான காரியமன்று. அதிகாரத்தின் சாவியும் நிதி ஆதாரங்களின் கட்டுப்பாடும் கைகளுக்கு வரும்போது, மனித இயல்பு மாறுவது இயற்கை. முதலமைச்சர் விஜய்யின் தீவிரமான ஊழல் எதிர்ப்பு அணுகுமுறை, அரசு இயந்திரத்திலும் அமைச்சரவையிலும் உள்ள சில பழைய அரசியல் காய்நகர்த்தல்களுக்குப் பழகியவர்களுக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாகவும் தயக்கமாகவும் மாறியுள்ளது. தான் நினைத்த கணத்தில் தவறு செய்பவர்களைத் தூக்கி எறிய முடியாத அரசியல் அமைப்புக்குள்ளேயே நின்று கொண்டு, அவர்களைத் திருத்தவும் கட்டுப்படுத்தவும் விஜய் போராட வேண்டியுள்ளது.

அதிமுக, திமுக போன்ற பாரம்பரிய திராவிடக் கட்சிகள் பல தசாப்தங்களாகக் வளர்த்து வைத்துள்ள ‘கமிஷன் கலாச்சாரம்’ மற்றும் ‘அதிகாரப் துஷ்பிரயோகம்’ போன்ற சாக்கடை அரசியலை, தவெகவின் புதிய ஆட்சியில் முற்றிலுமாக ஒழிப்பது விஜய்க்கு மிகப்பெரிய அக்னி பரீட்சையாகும். “நான் லஞ்சம் வாங்க மாட்டேன், என் அமைச்சரவையில் உள்ள ஒருவரையும் வாங்க விடமாட்டேன்” என்ற சிஎம் விஜய்யின் பிடிவாதம், கீழ்மட்ட நிர்வாக அமைப்புகளில் பல உராய்வுகளையும் தாமதங்களையும் ஏற்படுத்தி வருகின்றது. நல்ல எண்ணம் மட்டுமே ஒரு மாநிலத்தைச் சிறப்பாக ஆட்சி செய்யப் போதுமானதல்ல, அதை நடைமுறைப்படுத்தும் அதிகாரக் கட்டமைப்பும் அதே தூய்மையோடு இயங்க வேண்டும் என்பதை விஜய் உணர்ந்து செயல்பட வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளார்.

முடிவாக, கார்ப்பரேட் பாணியில் சட்டென்று முடிவெடுத்துத் தவறு செய்பவர்களைத் தூக்கி எறிய முடியாத அரசியல் சதுரங்கத்தில், முதலமைச்சர் விஜய் தனது தூய்மையான ஆட்சிக் கனவை எவ்வாறு காப்பாற்றப் போகிறார் என்பதே தற்போதைய பிரதான விவாதமாகும். தன்னைச் சுற்றியுள்ள கறுப்பு ஆடுகளையும் சுயநலக் சக்திகளையும் மீறி, தனது 108 எம்.எல்.ஏக்களையும் தூய்மையான பாதைக்கு உட்படுத்தி, தமிழக மக்களுக்கு அவர் வாக்குறுதி அளித்த ‘மாற்று அரசியலை’ விஜய்யால் முழுமையாக வழங்க முடியுமா என்பதை வரவிருக்கும் நாள்கள் உணர்த்தும்.