நேற்று தனுஷை பார்த்த எல்லா பெண்களும் பேட்டியளித்தபோது தனுஷ் சாரை பார்த்தோம், தனுஷ் சாருடன் போட்டோ எடுத்தோம்ன்னு சொல்றாங்க.. ஆனால் விஜய்யை பார்த்த எல்லோரும் விஜய் அண்ணாவை பார்த்தோம்.. விஜய் தம்பியை பார்த்தோம்.. என் மகன் விஜய்யை பார்த்தோம் என்று தான் சொல்வார்கள்.. அதுதான் விஜய்க்கும் தனுஷூக்கும் உள்ள வித்தியாசம்..

நேற்று தனுஷை பார்த்த எல்லா பெண்களும் பேட்டியளித்தபோது தனுஷ் சாரை பார்த்தோம், தனுஷ் சாருடன் போட்டோ எடுத்தோம்ன்னு சொல்றாங்க.. ஆனால் விஜய்யை பார்த்த எல்லோரும் விஜய் அண்ணாவை பார்த்தோம்.. விஜய் தம்பியை பார்த்தோம்.. என் மகன் விஜய்யை பார்த்தோம் என்று தான் சொல்வார்கள்.. அதுதான் விஜய்க்கும் தனுஷூக்கும் உள்ள வித்தியாசம்.. விஜய்யை மக்கள் தங்கள் வீட்டின் நபராக பார்க்கிறார்கள்.. அதுதான் அவருடைய பலமும் கூட.. ஒவ்வொரு வீட்டிலும் ஒரு விஜய், ஒரு விஜி இருக்கிறார் என்பது தான் உண்மை..

தமிழ் திரை உலகின் இரண்டு முன்னணி நட்சத்திரங்களான விஜய்யையும் தனுஷையும் மக்கள் பார்க்கும் பார்வையில் ஒரு மிகப்பெரிய நுட்பமான வேறுபாடு இருக்கிறது. நேற்று தனுஷை நேரில் சந்தித்த பெண்கள் பலரிடம் ஊடகங்கள் பேட்டி எடுத்தபோது, அவர்கள் அனைவரும் “நாங்கள் தனுஷ் சாரைப் பார்த்தோம், தனுஷ் சாருடன் போட்டோ எடுத்துக்கொண்டோம்” என்றுதான் மிகவும் மரியாதையுடனும், ஒரு திரையுலக நட்சத்திரத்தைப் பார்க்கும் இடைவெளியோடும் கூறினார்கள். ஆனால், தளபதி விஜய்யை நேரில் பார்க்கும் மக்களிடம் இந்த பேச்சு முற்றிலும் வேறுபட்டதாக இருக்கிறது. விஜய்யை சந்தித்த எந்த ஒரு சராசரி மனிதரும் அவரை ஒரு தூரத்து நட்சத்திரமாகப் பார்ப்பதில்லை.

விஜய்யைச் சந்தித்துப் பேட்டி கொடுக்கும் மக்கள் “நாங்கள் எங்க விஜய் அண்ணனைப் பார்த்தோம்”, “என் தம்பி விஜய்யைப் பார்த்தோம்”, “என் சொந்த மகனைப் பார்த்தது போல இருந்தது” என்றுதான் உரிமையோடு நெகிழ்ச்சியுடன் கூறுகிறார்கள். தனுஷிற்கும் விஜய்க்கும் இடையே உள்ள மிகப்பெரிய வித்தியாசமே இந்த மக்கள் பிணைப்புதான். தனுஷ் மக்களுக்கு ஒரு மிகச்சிறந்த நடிகர், கொண்டாடப்பட வேண்டிய கலைஞர், அவ்வளவுதான். ஆனால் விஜய்யோ, தமிழகத்தில் உள்ள கோடிக்கணக்கான குடும்பங்களில் ஒருவராக, வீட்டின் மூத்த பிள்ளையாகவே பார்க்கப்படுகிறார்.

மக்களின் மனதில் உருவாகியுள்ள இந்த “வீட்டுப் பிள்ளை” என்ற பிம்பம்தான் விஜய்யின் மிகப்பெரிய அரசியல் மற்றும் தனிப்பட்ட பலமாக மாறியிருக்கிறது. சினிமாவுக்கும் அரசியலுக்கும் அப்பாற்பட்டு, ஒரு தலைவன் அல்லது ஒரு மனிதன் மக்களின் வரவேற்பறை வரை தடையின்றி நுழைய வேண்டும் என்றால், அவர்களுக்குள் இந்த அண்ணன்-தம்பி உணர்வு வர வேண்டும். விஜய் அந்த உணர்வை மிகவும் இயல்பாக, தனது ஆண்டுகள் பல கடந்த சினிமா பயணத்தின் மூலமாகவும், மக்கள் இயக்கத்தின் நற்பணிகள் மூலமாகவும் வளர்த்து எடுத்துள்ளார்.

தமிழ்நாட்டின் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும், ஒவ்வொரு நகரத்திலும், ஒவ்வொரு தெருவிலும் ஏதோ ஒரு வடிவில் ஒரு விஜய் இருக்கிறார் அல்லது ஒரு விஜி இருக்கிறார் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. அடித்தட்டு மக்களின் மகிழ்ச்சி, அவர்களின் போராட்டங்கள், ஏக்கம், வெற்றி என அனைத்து உணர்வுகளையும் பிரதிபலிக்கும் முகமாக விஜய்யின் பிம்பம் உருவெடுத்துள்ளது. இதனால்தான் அவரைப் பார்க்கும் எளிய மக்கள், சினிமா ஸ்டார் என்ற பயமோ தயக்கமோ இன்றி ஓடிச்சென்று கட்டிப்பிடித்துத் தங்கள் வீட்டுப் பிள்ளையாகக் கொண்டாடுகிறார்கள்.

தனுஷ் போன்ற மற்ற நட்சத்திரங்கள் சினிமாத்துறையில் எவ்வளவு பெரிய சாதனைகள் செய்தாலும், சர்வதேச அளவில் புகழ்பெற்றாலும், அவர்கள் மக்களின் பார்வையில் “ஸ்டார்” என்ற எல்லையைத் தாண்டுவது கடினம். “சார்” என்ற அந்த மரியாதைக்குரிய சொல்லே அவர்களுக்கு இடையே உள்ள திரையை வெளிக்காட்டிவிடுகிறது. ஆனால் விஜய்யை “அண்ணா”, “தம்பி”, “மகன்” என்று கூப்பிடும் அந்த உரிமையில்தான் அவரது மாஸ் அரசியல் செல்வாக்கின் ஒட்டுமொத்த அடித்தளமும் அமைந்திருக்கிறது.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், நட்சத்திர அந்தஸ்து என்பது திரையரங்குகளில் கைதட்டல்களைப் பெற்றுத் தரும், ஆனால் குடும்ப உணர்வு என்பது தலைமுறை கடந்து மக்களின் இதயங்களில் சிம்மாசனம் போட்டு அமர வைக்கும். விஜய்யை மக்கள் தங்கள் சொந்தக் குடும்பத்து உறுப்பினராகப் பார்ப்பதுதான், அவரை மற்ற எந்த ஒரு நடிகராலும் அசைக்க முடியாத ஒரு மக்கள் சக்தி கொண்ட தலைவராக மாற்றியிருக்கிறது. இந்த பிணைப்புதான் விஜய்யின் வெற்றிப் பயணத்திற்கான நிஜமான உந்துசக்தி!