எம்ஜிஆர் உயிருடன் இருக்கும் வரை ஒரு நடிகனுக்கு கூட அரசியல் ஆசை வரவில்லை.. எம்ஜிஆர் என்ற மாய பிம்பத்தை எதிர்த்து ஜெயிக்க முடியாது என்று எல்லா நடிகருக்கும் தெரிந்திருந்தது.. ஆனால் எம்ஜிஆர் இறநதவுடன் பல நடிகர்களுக்கு அரசியல் ஆசை வந்தது.. சிவாஜி, சரத்குமார், கார்த்திக், பாக்யராஜ், டி ராஜேந்தர், விஜயகாந்த், கமல்ஹாசன் என பலர் வந்தனர்.. ஒருவர் கூட ஆட்சியை பிடிக்கவில்லை.

எம்ஜிஆர் உயிருடன் இருக்கும் வரை ஒரு நடிகனுக்கு கூட அரசியல் ஆசை வரவில்லை.. எம்ஜிஆர் என்ற மாய பிம்பத்தை எதிர்த்து ஜெயிக்க முடியாது என்று எல்லா நடிகருக்கும் தெரிந்திருந்தது.. ஆனால் எம்ஜிஆர் இறநதவுடன் பல நடிகர்களுக்கு அரசியல் ஆசை வந்தது.. சிவாஜி, சரத்குமார், கார்த்திக், பாக்யராஜ், டி ராஜேந்தர், விஜயகாந்த், கமல்ஹாசன் என பலர் வந்தனர்.. ஒருவர் கூட ஆட்சியை பிடிக்கவில்லை.. விஜயகாந்த் கூட அதிமுகவுடன் கூட்டணி வைத்ததால் தான் எதிர்க்கட்சி தலைவர் ஆனார்.. இப்போது விஜய் ஜெயித்தவுடன் பலருக்கு ஆசை வந்துவிட்டது.. விஜய்யை ஜெயிக்க முடியாது என்பது இன்னும் பலருக்கு புரியவில்லை.. புரிந்தவுடன் எந்த நடிகரும் அரசியலுக்கு வரமாட்டார்கள்….

எம்ஜிஆர் என்னும் ஆளுமை தமிழ்நாட்டின் அரசியலிலும் திரைத்துறையிலும் ஏற்படுத்திய தாக்கம் ஈடு இணையற்றது. அவர் திரையில் தோன்றிய காலம் தொட்டே மக்கள் அவரை வெறும் நடிகராகப் பார்க்காமல், தங்களின் துயரங்களைத் தீர்க்க வந்த விடிவெள்ளியாகவே கருதினார்கள். திரையுலகில் கொடிகட்டிப் பறந்த காலத்தில், அவரது அபாரமான மக்கள் செல்வாக்கைக் கண்டு அன்றைய முன்னணி நடிகர்கள் உட்பட எவருமே அவருக்கு எதிராக ஓர் அரசியல் தளத்தை உருவாக்கத் துணியவில்லை. எம்ஜிஆர் என்ற மாய பிம்பத்தை எதிர்த்துத் தேர்தலில் நின்று ஜெயிக்க முடியாது என்பதும், அவரது மக்கள் சக்திக்கு முன்னால் தங்களின் நட்சத்திர அந்தஸ்து செல்லுபடியாகாது என்பதும் அன்றைய நடிகர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்திருந்தது. இதனால் தான் எம்ஜிஆர் உயிருடன் இருந்த காலம் வரை, தமிழ் திரையுலகின் வேறு எந்த ஒரு முன்னணி நடிகருக்கும் தீவிர அரசியல் ஆசையோ அல்லது புதிய கட்சி தொடங்கும் துணிச்சலோ வரவில்லை. எம்ஜிஆரின் சகாப்தம் தமிழ் அரசியலில் நடிகர்களுக்கான சிம்மாசனத்தை வேறு யாராலும் தொட முடியாதபடி பூட்டி வைத்திருந்தது.

ஆனால், எம்ஜிஆரின் மறைவுக்குப் பிறகு தமிழ்நாட்டின் அரசியல் சூழலில் ஒரு மிகப்பெரிய வெற்றிடம் உருவானது. அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்பலாம் என்ற எண்ணத்தில், திரையுலகில் வெற்றிகரமாக வலம் வந்த பல முன்னணி நடிகர்களுக்குத் திடீரென அரசியல் ஆசை துளிர்விடத் தொடங்கியது. நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன், சரத்குமார், கார்த்திக், பாக்கியராஜ், டி. ராஜேந்தர், விஜயகாந்த் மற்றும் கமல்ஹாசன் எனப் பல முன்னணி நட்சத்திரங்கள் அடுத்தடுத்து அரசியல் களத்தில் குதித்தனர். தங்களுக்குத் திரையில் இருக்கும் ரசிகர் மன்றங்களையும் பிரபலத்தையும் மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்டு, எம்ஜிஆரைப் போல தங்களாலும் ஆட்சியைப் பிடித்துவிட முடியும் என்று அவர்கள் நம்பினார்கள். ஆனால், சினிமா பிம்பம் என்பது வேறு, நேரடி அரசியல் களத்தின் யதார்த்தம் என்பது வேறு என்பதைத் தமிழ்நாட்டு மக்கள் அவர்களுக்கு ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் உணர்த்தினார்கள். எம்ஜிஆருக்குப் பின் வந்த எந்தவொரு நடிகராலும் தனித்து நின்று ஆட்சிக் கட்டிலைக் கைப்பற்ற முடியாமல் போனது தமிழ் அரசியல் வரலாற்றின் மறுக்க முடியாத உண்மையாக மாறியது.

திரையுலகில் இருந்து அரசியலுக்கு வந்த நடிகர்களில், ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லை வரை பெரிய வெற்றியைப் பெற்றவர் ‘கேப்டன்’ விஜயகாந்த் மட்டுமே. அவர் தேசிய முற்போக்கு திராவிட கழகம் என்ற கட்சியைத் தொடங்கி, ஆரம்பக் காலத்தில் தனித்துப் போட்டியிட்டு கணிசமான வாக்கு வங்கியையும் மக்களிடையே ஒரு நம்பிக்கையையும் உருவாக்கினார். எனினும், அவரால் கூடத் தனி ஒருவராக நின்று ஆளும் அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் அல்லது திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் என்ற இரு பெரும் திராவிட இயக்கங்களின் கோட்டையைத் தகர்க்க முடியவில்லை. இறுதியில், அவர் அதிமுகவுடன் கூட்டணி வைத்ததன் காரணமாகவே தமிழக சட்டமன்றத்தின் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் என்னும் நிலையை அடைய முடிந்தது. அதன் பின்னர் வந்த கமல்ஹாசன் போன்ற மாபெரும் கலைஞர்களாலும், மக்களின் வாக்கு வங்கியைத் தங்களுக்குச் சாதகமாக மாற்ற முடியாமல் பின்னடைவையே சந்திக்க நேரிட்டது. இது, திரையுலகப் புகழ் மட்டுமே ஒருவரை முதலமைச்சர் நாற்காலியில் அமர வைத்துவிடாது என்பதை மீண்டும் மீண்டும் நிரூபித்துக் கொண்டே இருந்தது.

இத்தகைய வரலாற்றுப் பின்னணியில் தான், தற்காலத்தில் தமிழக வெற்றி கழகம் என்ற கட்சியைத் தொடங்கி அரசியல் களத்தில் மாபெரும் வெற்றியைப் பதிவு செய்திருக்கும் தளபதி விஜய்யின் வருகையைப் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. எத்தனையோ நடிகர்கள் வந்து தோல்வியைத் தழுவிய பின்னரும், தற்போதைய தலைமுறையைச் சேர்ந்த பலருக்கு அரசியல் ஆசை மீண்டும் முளைவிட விஜய் பெற்ற இந்த மாபெரும் வெற்றியே பிரதானக் காரணமாக அமைந்திருக்கிறது. விஜய்யின் அரசியல் வெற்றி என்பது ஏதோ ததேச்சையாகவோ அல்லது வெறும் சினிமா புகழால் மட்டுமே கிடைத்த ஒன்றோ அல்ல. அவர் கடந்த பல ஆண்டுகளாகத் திட்டமிட்டு, தனது ரசிகர் மன்றங்களை மக்கள் இயக்கமாக மாற்றி, அடிமட்ட அளவில் நற்பணிகளைச் செய்து, இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்களின் பேராதரவைப் திரட்டி வைத்திருந்தார். இந்தத் தீர்க்கமான தயாரிப்பும் தொலைநோக்குப் பார்வையும் தான் அவரை அரசியல் களத்தில் ஒரு தவிர்க்க முடியாத சக்தியாகவும், மாபெரும் வெற்றிக்குச் சொந்தக்காரராகவும் உயர்த்தியுள்ளது.

இருப்பினும், தற்சமயம் வெற்றிகரமாக உருவெடுத்துள்ள விஜய்யைப் பார்த்துவிட்டு, தாங்களும் அரசியலுக்கு வந்தால் சுலபமாக ஜெயித்துவிடலாம் என்று நினைக்கும் மற்ற நடிகர்களுக்கு இன்னும் ஒரு நிதர்சனம் புரியவில்லை. விஜய் உருவாக்கியிருக்கும் வாக்கு வங்கியும், அவர் மக்கள் மனதில் பிடித்துள்ள வலுவான இடமும் சாதாரணமானதல்ல. எம்ஜிஆருக்குப் பிறகு மக்கள் தங்களின் முழு நம்பிக்கையையும் ஒரு நடிகரின் அரசியல் தலைமையின் மீது வைத்திருக்கிறார்கள் என்றால் அது விஜய் மீது தான். அந்த மாய பிம்பத்தையும் மக்கள் செல்வாக்கையும் கடந்து, அவருக்கு எதிராகவோ அல்லது அவரைப் போலவோ களமிறங்கி வெற்றி பெறுவது என்பது வரவிருக்கும் எந்தவொரு நடிகருக்கும் எளிதான காரியமாக இருக்கப்போவதில்லை. விஜய்யை அவ்வளவு எளிதில் வீழ்த்திவிட முடியாது என்பதை மற்ற நடிகர்கள் உணரும் போது மட்டுமே, அவர்களின் தற்போதைய அரசியல் கனவுகள் கலைந்துபோகும்.

முடிவாக, தமிழ்நாட்டின் அரசியல் களம் என்பது வெறும் திரைப் பிரபலங்களை மட்டுமே நம்பி ஓடும் ஒன்றல்ல; மாறாக, மக்களுடன் ஆழமான பிணைப்பை யார் வைத்திருக்கிறார்களோ அவர்களை மட்டுமே அரியணையில் ஏற்றும் என்பதை வரலாறு நமக்குத் தொடர்ந்து உணர்த்துகிறது. எம்ஜிஆரின் சகாப்தத்திற்குப் பிறகு பல தசாப்தங்களாக நிரம்பாமல் இருந்த அந்த வெற்றிடத்தை, விஜய் தனது அர்ப்பணிப்பாலும் மக்கள் சக்தியாலும் தற்போது நிரப்பியிருக்கிறார். விஜய்யை எதிர்த்தோ அல்லது அவரது அரசியல் அலையைத் தாண்டிப் போட்டியிட்டோ ஜெயிக்க முடியாது என்ற உண்மை விரைவில் அனைவருக்கும் முழுமையாக விளங்க வரும். அந்த நிதர்சனத்தை உணர்ந்துகொள்ளும் நாளில், விஜய்க்குப் பிறகு திரையுலகில் இருந்து எந்தவொரு நடிகரும் அவசரப்பட்டு அரசியலுக்கு வரமாட்டார்கள் என்பதே தவிர்க்க முடியாத உண்மையாகும்.